Albrecht von Roon
| |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Minister Wojny Prus | |
| Okres | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Premier Prus | |
| Okres |
od 1 stycznia 1873 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| |
| Odznaczenia | |
                                    
| |
Albrecht Theodor Emil Graf von Roon (ur. 30 kwietnia 1803 w Pleśnej (niem. Pleushagen) koło Kołobrzegu, zm. 23 lutego 1879 w Berlinie) – pruski feldmarszałek i polityk, jedna z najważniejszych postaci okresu zjednoczenia Niemiec. W latach 1859–1873 był pruskim ministrem wojny, a w 1873 roku premierem Prus.
W 1816 roku dołączył do korpusu kadetów w Kulm, a w 1921 rozpoczął służbę w pruskiej armii w stopniu podporucznika (niem. Leutnant). W latach 1842–1848, w stopniu majora wykładał geografię w berlińskiej szkole kadetów. W tym czasie był wównież wojskowym opiekunem księcia Fryderyka Karola. W trakcie rewolucji marcowej 1848 roku był szefem sztabu I korpusu armii tłumiącego niezadowolnie społeczne. Wówczas to poznał przyszłego cesarza niemiec Wilhelma I. Następnie przeniesiony na stanowisko dowódcy 14. dywizji w VII korpusie armijnym w stopniu ganerała majora. W 1859 cesarz Wilhelm I mianował go ministrem wojny Prus. Na tym stanowisku, wraz z premierem von Bismarckiem przeprowadził reformę armii, której skuteczność wyskazały zwycięstwa pruskie w wojnach z Austrią w 1866 roku i z Francją w 1871 roku. W 1873 roku mianowany przez cesarza premierem Prus i awansowany do stopnia marszałka polnego (niem. Generalfeldmarschall). W tym samym roku, 9 listopada 1873 roku, przeszedł w stan spoczynku.
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]Odznaczenia feldmarszałka von Roona to między innymi[1]:
- Order Orła Czarnego z łańcuchem (Prusy)
- Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego z liśćmi dębu, mieczami i mieczami na pierścieniu (Prusy)
- Order Królewski Korony I klasy z mieczami na pierścieniu (Prusy)
- Wielki Komandor Orderu Hohenzollernów z mieczami na wstędze wojennej (Prusy)
- Order Pour le Mérite (Prusy)
- Krzyż Żelazny I klasy (Prusy)
- Krzyż Żelazny II klasy (Prusy)
- Kawaler Order Świętego Jana (Prusy)
- Krzyż Wielki Orderu Alberta Niedźwiedzia (Anhalt)
- Order Wierności (Badenia)
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wojskowej Karola Fryderyka (Badenia)
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Korony Bawarskiej (Bawaria)
- Krzyż Wielki Orderu Leopolda (Belgia)
- Krzyż Wielki Orderu Henryka Lwa (Brunszwik)
- Krzyż Wielki Orderu Legii Honorowej (Francja)
- Krzyż Wielki Orderu Gwelfów (Hanower)
- Krzyż Wielki Orderu Wilhelma (Hesja)
- Komandor 2 klasy Orderu Ludwika (Hesja)
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Filipa Wspaniałomyślnego (Hesja)
- Krzyż Zasługi Wojskowej (Hesja)
- Medal Zasługi Wojskowej (Schaumburg-Lippe)
- Krzyż Wielki Orderu Korony Wendyjskiej z koroną w złocie i mieczami (Meklemburgia)
- Krzyż Zasługi Wojskowej II klasy (Meklemburgia)
- Krzyż Zasługi za Odznaczenie się Podczas Wojny (Meklemburgia-Strelitz)
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Adolfa Nassauskiego (Nassau)
- Krzyż Wielki Orderu Świętego Stefana (Austro-Węrgy)
- Krzyż Wielki Orderu Leopolda (Austro-Węgry))
- Krzyż Wielki Orderu Domowego i Zasługi z koroną w złocie (Oldenburg)
- Order Lwa i Słońca I klasy (Persja)
- Order Świętego Aleksandra Newskiego z brylantami (Imperium Rosyjskie)
- Order Świętego Jerzego III klasy (Imperium Rosyjskie)
- Order Świętego Włodzimierza I klasy z mieczami (Imperium Rosyjskie)
- Order Korony Rucianej (Saksonia)
- Krzyż Wielki Orderu Alberta (Saksonia)
- Krzyż Wielki Orderu Ernestyńskiego (Saksonia)
- Krzyż Wielki Orderu Sokoła Białego (Saksonia)
- Krzyż Wielki Orderu Ernestyńskiego (Saksonia)
- Krzyż Wielki Orderu Korony Wirtemberskiej (Wirtembergia)
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wojskowej (Wirtembergia)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rangliste 1877 ↓, s. 165.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Roon, Albrecht Theodor Emil Graf von (preußischer Graf 1871) [online], deutsche-biographie.de [dostęp 2025-03-17] (niem.).
- Albrecht Theodor Emil von Roon [online], preussenchronik.de [dostęp 2025-03-17] (niem.).* Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1877, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1877 [dostęp 2026-03-08] (niem.).
