Altait

Altait

okaz z Nowego Meksyku
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	PbTe[1]
Twardość w skali Mohsa	2–3[1]
Przełam	półmuszlowy[1]
Łupliwość	doskonała[1]
Pokrój kryształu	sześcienny, ośmiościenny, masywny, ziarnisty[1]
Przezroczystość	nieprzezroczysty[1]
Układ krystalograficzny	sześcienny[1]
Gęstość	8,19 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	biała, jasnożółta, żółtobrązowa, niebieska[1]
Rysa	czarna[1]
Połysk	metaliczny[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	2.CD.10[1]

Altait – minerał z gromady tellurków^[1].

Krystalizuje w układzie sześciennym^[1]. Wykształca kryształy o pokroju sześciennym, ośmiościennym, masywnym i ziarnistym^[1][2]. Jest minerałem nieprzezroczystym o półmuszlowym przełamie^[1]. Posiada czarną rysę oraz metaliczny połysk^[1].

Występuje w hydrotermalnych żyłach bogatych w złoto i tellur^[1][2][3]. Towarzyszą mu głównie piryt, galena, kwarc, sfaleryt, złoto i srebro, antymonit, hessyt, tetraedryt, sylwin, petzyt, arsenopiryt, jamesonit, bournonit, pirotyn, syderyt, cerusyt, calaveryt, boulangeryt, chloryty, rodochrozyt, nagyagit oraz chalkopiryt^[1][2].

Występuje m.in. w Kazachstanie, Rosji, Rumunii, Australii, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, Meksyku, Chinach, Finlandii czy Szwecji^[1][2]. W Polsce spotykany w okolicach Poznania, Radzimowic, Suwałk i Zawiercia^[1].