Georg Ohm

Georg Simon Ohm

Georg Simon Ohm
Data i miejsce urodzenia	16 marca 1789 Erlangen
Data i miejsce śmierci	6 lipca 1854 Monachium
profesor nauk fizycznych
Specjalność: fizyka doświadczalna, elektryczność
Alma Mater	Uniwersytet w Erlangen
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Uniwersytet w Monachium
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Georg Simon Ohm (ur. 16 marca 1789 w Erlangen, zm. 6 lipca 1854 w Monachium^[1]) – niemiecki fizyk doświadczalny i matematyk, profesor politechniki w Norymberdze (1833–1849) i Uniwersytetu w Monachium (od 1849)^[2]. Laureat Medalu Copleya (1841).

Ohm to autor prawa fizycznego nazwanego prawem Ohma.

W roku 1811 uzyskał doktorat z matematyki na uniwersytecie w Erlangen (podobnie jak jego młodszy brat Martin (1792–1872), późniejszy profesor matematyki na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie) i przez krótki okres był wykładowcą tego przedmiotu. Z powodu niskiej pensji i braku perspektyw kariery został nauczycielem matematyki i fizyki. W roku 1825 porzucił szkołę i zajął się eksperymentalną pracą badawczą w celu uzyskania stanowiska na uczelni. Po zainteresowaniu się fizyką napisał prace głównie z zakresu elektryczności i akustyki. Sformułował (1827) prawo opisujące związek pomiędzy natężeniem prądu elektrycznego a napięciem elektrycznym, znane współcześnie jako prawo Ohma^[1]. Badał nagrzewanie się przewodników przy przepływie prądu elektrycznego. Znalazł zależność oporu od formy geometrycznej przewodnika. W 1843 stwierdził, że najprostsze wrażenie słuchowe jest wywołane drganiami harmonicznymi. Jego prace, pisane skomplikowanym matematycznym językiem, długo nie były uznawane przez współczesnych mu fizyków.

Od 1850 roku członek Bawarskiej Akademii Nauk, w 1853 roku otrzymał Bawarski Order Maksymiliana za Naukę i Sztukę^[3]. Został pochowany na Starym Cmentarzu Południowym w Monachium.

Na jego cześć jednostce rezystancji nadano nazwę om^[4].

• Georg Ohm, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2022-10-03]  (ang.).