Spis treści
Gone Home
| Producent |
The Fullbright Company BlitWorks (Switch) |
|---|---|
| Wydawca |
The Fullbright Company, Majesco Entertainment (PS4, Xbox One) Annapurna Interactive (Switch) |
| Projektant |
Steve Gaynor |
| Artysta |
Karla Zimonja Kate Craig Emily Carroll |
| Główny programista |
Johnnemann Nordhagen |
| Kompozytor |
Chris Remo |
| Silnik | |
| Data wydania |
Windows, OS X, Linux: 15 sierpnia 2013 PS4, Xbox One: 12 stycznia 2016 Switch: 6 września 2018 iOS: 11 grudnia 2018 |
| Gatunek |
Symulator chodzenia |
| Tryby gry |
gra jednoosobowa |
| Wymagania sprzętowe | |
| Platforma |
Linux, Windows, OS X, PlayStation 4, Xbox One, Nintendo Switch, iOS |
| Strona internetowa | |
Gone Home – gra pierwszoosobowa polegająca na eksploracji otoczenia stworzona przez The Fullbright Company[1]. Gra została wydana w sierpniu 2013 roku dla systemów Microsoft Windows, OS X i Linux, a późniejszym czasie na konsole PlayStation4 i Xbox One w styczniu 2016 roku, Nintendo Switch we wrześniu 2018 roku i dla systemów iOS w grudniu 2018 roku[2].
W Gone Home gracz wchodzi do pustego domu i ma za zadanie dowiedzieć się, co się stało ze wszystkimi członkami rodziny.
Rozgrywka
[edytuj | edytuj kod]Gracz wciela się w 21-letnią Katie Greenbriar, której zadaniem jest odkryć historię pustego domu oraz losów jej rodziny. W tym celu gracz musi poruszać się i wchodzić w interakcję z różnymi przedmiotami, notatkami, zdjęciami i dokumentami[2]. Aby przejść dalej i odkryć całą historię, gracz ma za zadanie odblokować pokoje za pomocą różnych przedmiotów.
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Gra rozpoczyna się od wiadomości zostawionej przez Katie na automatycznej sekretarce do swoich rodziców, w której informuje o swoim powrocie do domu. 7 czerwca 1995 roku, Katie Greenbriar wraca z wyprawy po Europie do domu rodzinnego w Boon County, Oregonie. Bohaterka zastaje pusty dom, kartony z rzeczami oraz notatkę od swojej młodszej siostry Sam, w której prosi o nieszukanie jej. W domu dowiadujemy się o losach Sam, ich ojca, Terry'ego oraz matki, Janice[2][3].
Katie odkrywa, że Sam miała ciężki okres w nowej szkole oraz trudno jej było zawrzeć nowe znajomości. Ostatecznie udało jej się zaprzyjaźnić z Yolandą "Lonnie" DeSoto, kadetką programu wojskowego JROTC (ang. Junior Reserve Officers' Training Corps), a po czasie ich więź przerodziła się w związek. Rodzice Sam i Katie sprzeciwiali się tej relacji, sądząc, że Lonnie ma zły wpływ na ich córkę. Ponadto, nie mogli zaakceptować tego, że ich córka jest lesbijką.
Po pewnym czasie Lonnie musiała wyjechać na służbę wojskową, co ograniczyłoby jej kontakt z Sam. W dniu powrotu Katie do domu, Lonnie zadzwoniła do Sam i poprosiła ją, aby razem uciekły. Sam spakowała się i wyjechała, zostawiając Katie wiadomość, że kiedyś się znowu zobaczą.
Poprzez przeszukiwanie domu dowiadujemy się także o innych wątkach: o historii domu, który jest uważany przez mieszkańców miasta za nawiedzony, o możliwym romansie Janice, matki dziewczyn, problemach ojca Terry'ego z jego karierą pisarską oraz jego doświadczeniu przemocy seksualnej ze strony wujka, poprzedniego właściciela domu.
Produkcja
[edytuj | edytuj kod]The Fullbright Company zostało założone przez trzy osoby (Steve Gaynor, Johnnemann Nordhagen, Karla Zimonja) w 2012 roku w Portland, Oregonie. Początkowo pracowali razem przy produkcji BioShock 2, BioShock Infinite i The Bureau: XCOM Declassified, a po czasie postanowili połączyć siły i założyć swoje niezależne studio gier komputerowych[4]. Aby ograniczyć koszty, zamieszkali razem i urządzili swoje biuro w piwnicy[4]. Steve Gaynor uznał pracę zespołu nad serią BioShock za pośrednią fazę preprodukcji Gone Home, co pozwoliło ukończyć grę w ciągu siedemnastu miesięcy[5]. Budżet gry wyniósł mniej niż 200 tysięcy dolarów[6].
Początkowo, Gone Home miało być grą o eksploracji inteligentnego domu wyposażonego w sztuczną inteligencję z robotami wykonującymi różne zadania. Podczas dalszej produkcji, biorąc pod uwagę niewielki rozmiar zespołu, twórcy zmienili koncepcję i postawili na zwyczajny dom bez widocznych postaci. To znacząco uprościło proces produkcji i pozwoliło twórcom na stworzeniu gry bez innych ludzi i postaci, w której gracz skupia się na środowisku[7]. Trójka założycieli mogła samodzielnie zająć się programowaniem, narracją i grafiką 2D, a modelowanie 3D zlecono Kate Craig[7]. W projektowaniu elementów graficznych i logotypów pomogła Emily Carroll, żona Craig'a i rysowniczka komiksów[4].
Styl graficzny i muzyka zostały częściowo zainspirowane ruchem riot girrrl z połowy lat 90. Gone Home zawiera utwory zespołów Heavens to Betsy oraz Bratmobile[8]. Po zaprezentowaniu gry na festiwalu Grrrl Front Fest w Portland, zespół The Youngins wykazał zainteresowanie projektem i stworzył muzykę dla fikcyjnego zespołu Girlscout, który występuje w grze[9]. Oryginalną ścieżkę dźwiękową zaprojektował Chris Remo, którą można usłyszeć przy eksploracji domu i czytaniu niektórych dokumentów[9].
W październiku 2013 roku gra otrzymała darmową aktualizację wprowadzającą tryb komentarza deweloperskiego, umożliwiający graczom poznanie kulis powstawania projektu[10].
Odbiór
[edytuj | edytuj kod]Gone Home zostało dobrze przyjęte przez krytyków, otrzymując ocenę 86/100 na podstawie 56 recenzji na stronie Metacritic[11].
Recenzenci docenili projekt między innymi ze względu na ciekawą i wciągającą historię, którą gracz odkrywa za pomocą różnych kluczy, dokumentów i przejść[3]. Inni doceniają projekt ze względu na oryginalność mechaniki gry, znacząco odznaczając się na tle pozostałych tytułów obecnych na rynku[12].
Twórcy otrzymali pozytywne wiadomości za przedstawienie wątków LGBT, co między innymi pozwala graczom utożsamić się z przedstawionymi postaciami w grze[13][7]. Jednocześnie studio zostało skrytykowane za kładzenie nacisku na te wątki, co sprawiło, że ucierpiały na tym pozostałe elementy gry[14][15].
Część krytyków kwestionowała, czy Gone Home można nazwać grą przez jej ograniczoną interaktywność[16]. Na początku gra była nazywana symulatorem chodzenia w sposób krytyczny, jednak z czasem termin nabrał nowego znaczenia, określając narracyjne gry eksploracyjne z minimalną interaktywnością, które zaczęły pojawiać się na rynku gier[17]. Polygon określił Gone Home najważniejszą grą dekady 2010-2019 ze względu na jej innowacyjny sposób przedstawiania historii za pomocą przedmiotów[18].
Sprzedaż
[edytuj | edytuj kod]Do 15 września 2013 roku, miesiąc po wydaniu gry, studio Fullbright sprzedało ponad 50 000 egzemplarzy[19]. W lutym 2014 roku liczba sprzedanych kopii wzrosła do 250 000[20]. W październiku 2017 roku gra osiągnęła sprzedaż przekraczającą 700 000 egzemplarzy[21].
Nagrody i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]Gone Home zostało nominowane do nagrody za najlepszą narrację ("Excellent in Narrative") na festiwalu Independent Games Festival w 2013 roku[22].
Polygon uznał Gone Home za Grę Roku 2013[23].
W 2014 roku, gra zdobyła liczne nominacje podczas Game Developers Choice Awards. Studio Fullbright wygrało nagrodę za najlepszy debiut[24][25].
Podczas 17. gali wręczenia nagród D.I.C.E., Gone Home otrzymało nominację do nagrody gry roku w dystrybucji cyfrowej ("Downloadable Game of the Year")[26].
W 2013 roku, Gone Home otrzymało nominację za najlepszą historię i wygrało nagrodę za najlepszy debiut podczas British Academy Games Awards[27][28].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Fullbright [online], fullbrig.ht [dostęp 2025-12-01].
- ↑ a b c Gone Home: A Story Exploration Video Game [online], gonehome.com [dostęp 2025-11-20].
- ↑ a b Recenzja gry Gone Home - trudne sprawy gier wideo - review - GRYOnline.pl [online], GRY-Online.pl [dostęp 2025-12-08].
- ↑ a b c Mike Mahardy, Meet me in Portland: The Fullbright Company's journey home [online], Polygon, 13 sierpnia 2013 [dostęp 2025-12-08] (ang.).
- ↑ The BioShock games were pre-production for Gone Home [online], PCGamesN, 10 sierpnia 2017 [dostęp 2026-01-05] (ang.).
- ↑ Article clipped from The Los Angeles Times, „The Los Angeles Times”, Los Angeles, California, 4 marca 2014, s. 42 [dostęp 2026-01-05].
- ↑ a b c The making of: Gone Home [online], PCGamesN, 7 października 2015 [dostęp 2026-01-05] (ang.).
- ↑ Tyler Wilde, Gone Home trailer announces music from '90s riot grrrl bands Heavens to Betsy and Bratmobile, „PC Gamer”, 21 marca 2013 [dostęp 2026-01-06] (ang.).
- ↑ a b Steve Gaynor, The Music of Gone Home! [online], The Fullbright Company, 15 sierpnia 2013 [dostęp 2026-01-06] (ang.).
- ↑ Marty Sliva, Gone Home Updated With New Commentary Mode [online], IGN, 22 października 2013 [dostęp 2026-01-05] (ang.).
- ↑ Gone Home critic reviews [online], www.metacritic.com [dostęp 2026-01-12] (ang.).
- ↑ Gone Home review - A startling and unexpected storytelling triumph, „financialpost” [dostęp 2026-01-12] [zarchiwizowane z adresu 2023-06-29] (ang.).
- ↑ Danielle Riendeau, Opinion: Finding someone like me in Gone Home [online], Polygon, 19 sierpnia 2013 [dostęp 2026-01-12] (ang.).
- ↑ Recenzja Gone Home - prawa gejów i lata 90-te to za mało [online], Antyweb, 4 września 2013 [dostęp 2026-01-12].
- ↑ Tim Bowers, Sharing joysticks: how video games are opening up to LGBT themes, „The Guardian”, 10 kwietnia 2014, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-01-12] (ang.).
- ↑ Szymon Cieśliński, Gra i/lub opowieść? O eksplorowaniu historii w „Gone Home”, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 2016, ISBN 978-83-8088-104-4.
- ↑ Nicole Clark, A brief history of the “walking simulator,” gaming's most detested genre [online], Salon.com, 11 listopada 2017 [dostęp 2026-01-12] (ang.).
- ↑ Nicole Carpenter, Why Gone Home is the most important game of the decade [online], Polygon, 13 listopada 2019 [dostęp 2026-01-12] (ang.).
- ↑ Steve Gaynor, Updates: IGN, Fantastic Fest, Indiecade, and initial sales numbers [online], The Fullbright Company, 12 września 2013 [dostęp 2026-01-07] (ang.).
- ↑ Jessica Conditt, Gone Home finds 250K sales, most on Steam [online], Engadget, 6 lutego 2014 [dostęp 2026-01-07] (ang.).
- ↑ Joe Donnelly, Gone Home prevented Tacoma from being judged on its own, says creator Steve Gaynor, „PC Gamer”, 3 października 2017 [dostęp 2026-01-07] (ang.).
- ↑ Leigh Alexander, Road to the IGF: The Fullbright Company's Gone Home [online] [dostęp 2026-01-19] [zarchiwizowane z adresu 2018-08-16] (ang.).
- ↑ Christopher Grant, Polygon's 2013 Game of the Year: Gone Home [online], Polygon, 15 stycznia 2014 [dostęp 2026-01-12] (ang.).
- ↑ Gone Home, The Last of Us, Tearaway top GDC Award nominations [online], Engadget, 10 stycznia 2014 [dostęp 2026-01-12] (ang.).
- ↑ Papers, Please and The Last of Us honored at GDC awards show [online], Engadget, 20 marca 2014 [dostęp 2026-01-12] (ang.).
- ↑ D.I.C.E. Awards By Video Game Details [online], www.interactive.org [dostęp 2026-01-12].
- ↑ Bafta games: The Last of Us clears up at awards, „BBC News”, 12 marca 2014 [dostęp 2026-01-19] (ang.).
- ↑ "BAFTA Video Game Awards - Nominations" [online], BAFTA [dostęp 2026-01-19] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].









