Huzary
 Widok z Jaworzyny | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Pasmo | |
| Wysokość |
864 m n.p.m. |
Położenie na mapie gminy Krynica-Zdrój  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego  | |
Położenie na mapie powiatu nowosądeckiego  | |
 49°24′51,3″N 20°59′32,3″E/49,414250 20,992306
| |
Huzary[1] (864 m) – szczyt w bocznym grzbiecie Pasma Jaworzyny Krynickiej w Beskidzie Sądeckim, pomiędzy szczytem Jakubik (także Kotylnica, 766 m) a Jaworzynkami (825 m). Północno-wschodnie stoki Huzarów opadają do doliny Mochnaczki, u ich podnóży spływa Potok spod Huzar. Południowo-zachodnie stoki opadają do doliny potoku Palenica będącego dopływem Kryniczanki i płynącego wzdłuż ulicy Kazimierza Pułaskiego. Ze stoków południowych spływa potok uchodzący do Bradowca w zlewni Muszynki[2][3]. Wierzchołek i wszystkie stoki Huzarów są całkowicie porośnięte lasem[4][2].
Huzary dawniej miały nazwę Czerteż. Obecna nazwa pochodzi od tego, że dawniej na ich stokach podobno odbyli potyczkę konfederaci barscy. Przed II wojną światową znaleziono tutaj granat armatni z XVIII w. i szablę, na której wyryty był łaciński napis i data 1747[5].
Huzary są miejscem spacerów kuracjuszy Krynicy-Zdroju ze względu na dużą liczbę szlaków prowadzących z Krynicy, węzeł szlaków – krzyżują się tu trasy czterech szlaków. Najkrótsza droga prowadzi od szosy Krynica – Tylicz, od przystanku „Roma” szlakiem żółtym[5].
Przy szlaku z Krynicy na Huzary znajduje się dawna szkółka drzew egzotycznych prof. Edwarda Chodzieckiego, załóżona w latach 30 XX wieku. Poza gatunkami rodzimymi rosną w niej żywotniki zachodnie, cyprysiki Lawsona, daglezje zielone, brzozy papierowe oraz najstarsze w Polsce (posadzone ok. 1930; w 2025 około 95 letnie) kryptomerie japońskie[6][7].
Stoki Huzarów należą do trzech miejscowości Krynica-Zdrój, Tylicz i Mochnaczka Niżna, wszystkie w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Krynica-Zdrój. Granica między nimi (trójstyk) znajduje się w pobliżu szczytu[2].
Piesze szlaki turystyczne
[edytuj | edytuj kod]
Hala Łabowska – Czubakowska – Jaworzyna Krynicka – Krynica – Huzary – Mochnaczka Niżna – Hańczowa (Główny Szlak Beskidzki)
Muszyna – Złockie – Jaworzyna Krynicka – Krynica – Huzary – Mochnaczka Niżna – Lackowa – Wysowa
Krynica – G. Krzyżowa – Jaworzynka – Huzary – Góra Parkowa – Krynica
Kopiec Pułaskiego (Krynica) – Huzary – Tylicz
Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
Słupek z tabliczką na szczycie Huzar -
Kryptomerie japońskie w dawnej szkółce egzotów przy szlaku na Huzary
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Huzary. Identyfikator państwowego rejestru nazw geograficznych [online] [dostęp 2025-09-28].
- ↑ a b c Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2025-06-01].
- ↑ Geoportal. Mapa topograficzna [online] [dostęp 2025-05-22].
- ↑ Beskid Sądecki. Mapa 1:50 000, wyd. 6, Kraków: Compass, 2011, s. 1, ISBN 978-83-7605-080-5.
- ↑ a b Bogdan Mościcki, Beskid Sądecki i Małe Pieniny, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2001, s. 76–78, ISBN 978-83-89188-65-6.
- ↑ Dawna Szkółka Egzotów prof Edwarda Chodzickiego [online], krynica.pl [dostęp 2025-05-01] (pol.).
- ↑ Kazimierz Majerczyk, Przemiany oraz zadania ochrony i obramowania estetyczno-leśnego Góry Parkowej w Krynicy-Zdroju, „Acta Agraria et Silvestria series Silvestris”, 52, Kraków: Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie, 2014, s. 41–77 [dostęp 2025-05-01] (pol.).
