Spis treści
Lou Ferrigno

Louis Jude Ferrigno Sr. (ur. 9 listopada 1951 w Brooklynie) – amerykański kulturysta i aktor.
Wczesne lata
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w rodzinie Amerykanów pochodzenia włoskiego, jako syn Victorii i Matthew „Matt” Ferrigno, podporucznika Policji Miasta Nowego Jorku, który zajmował się także podnoszeniem ciężarów[1]. Mając trzy lata przeszedł infekcję ucha, co spowodowało niedosłuch (słyszał tylko w 80%)[2][3].
Kulturystyka
[edytuj | edytuj kod]W wieku trzynastu lat rozpoczął intensywne ćwiczenia w podnoszeniu ciężarów[4]. Jego wzorem był Steve Reeves, wcielający się w mitycznego Herculesa, i Dave Draper, którego zauważył na okładce „Muscle Builder”, a ulubionymi bohaterami komiksowymi byli Spider-Man i Hulk[5]. W 1969 ukończył nowojorską Brooklyn Technical High School. Mając 22 lata odniósł sukces, zdobywając tytuł Mr. Universe '73 Międzynarodowej Federacji Kulturystyki (IFBB). W 1974 swoje pierwsze zawody Mr. Olympia ukończył na trzecim stopniu podium, a potem pięciokrotnie zdobył tytuł Mister Universum.
W 1977 wziął udział w indywidualnych Mistrzostwach Świata Strongman.
Kariera aktorska
[edytuj | edytuj kod]Po raz pierwszy przed kamerami pojawił się w dokumentalnym filmie Pumping Iron (1977) u boku Arnolda Schwarzeneggera[6]. Sławę zawdzięcza komiksowej postaci superbohatera Hulka w filmach i serialach telewizyjnych – Niesamowity Hulk (The Incredible Hulk, 1977) z Susan Sullivan, Powrót niesamowitego Hulka (The Incredible Hulk: Death in the Family, 1977) i Panna młoda niesamowitego Hulka (The Incredible Hulk: Married, 1978)[7] oraz serialu fantasy CBS The Incredible Hulk (Niesamowity Hulk, 1977–1982)[8].
Za tytułową rolę herosa mitologii greckiej Herkulesa w przygodowym filmie fantasy Przygody Herkulesa (Hercules, 1983) otrzymał Złotą Malinę dla najgorszej nowej gwiazdy i był nominowany do Złotej Maliny dla najgorszego aktora. Na początku lat 80. brał udział w filmach klasy B realizowanych we Włoszech[9]. Po udziale we włoskiej produkcji Siedmiu wspaniałych gladiatorów (I sette magnifici gladiatori, 1983), wziął udział w realizacji sequelu Przygód Herkulesa, Herkules 2 (1985; powtórzył rolę mitycznego herosa) oraz wystąpił jako Sindbad w filmie Sindbad: Legenda siedmiu mórz (Sinbad of the Seven Seas, 1989).
W 1989 dużym sukcesem na rynku filmów wideo okazał się film Klatka (Cage), w którym zagrał główną rolę, z udziałem Reba Browna. Po latach pojawił się w roli siebie samego w hollywoodzkiej komedii Stary, kocham cię (I Love You, Man, 2009). Wystąpił również epizodycznie jako ochroniarz w ekranizacjach Hulka – Hulk (2003), Incredible Hulk (2008), a także Avengers (2012) użyczył głosu głównemu bohaterowi.
W 2019 zdobył Young Artist Award w kategorii Nagroda Ikony.
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]27 maja 1978 zawarł związek małżeński z Susan Groff. W 1979 doszło do rozwodu. 3 maja 1980 roku ożenił się z psychoterapeutką Carlą Green[10]. Mają córkę Shannę (ur. 1981) i dwóch synów – Lou Jr. (ur. 1984) i Brenta (ur. 1990).
Zawody
[edytuj | edytuj kod]- 1971: Pro Mr. America – WBBG, Teen 1
- 1971: Teen Mr. America – AAU, 4th, Most Muscular 5
- 1972: Pro Mr. America – WBBG, 2
- 1972: NABBA Mr. Universe, Tall 2
- 1973: IFBB Mr. America, Overall Winner
- 1973: IFBB Mr. Universe, Tall 1st, Overall Winner
- 1974: IFBB Mr. International
- 1974: IFBB Mr. Universe, Tall 1st, Overall
- 1974: Mr. Olympia, Heavyweight 2
- 1975: Mr. Olympia, Tall class, 3
- 1992: Mr. Olympia, 12
- 1993: Mr. Olympia, 10
- 1994: Olympia Masters, 2
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]Filmy
[edytuj | edytuj kod]- 1977: Pumping Iron w roli samego siebie
- 1977: The Incredible Hulk (pilot serialu TV) jako Hulk
- 1977: Powrót niesamowitego Hulka (The Incredible Hulk: Death in the Family, TV) jako Hulk
- 1978: Panna młoda niesamowitego Hulka (The Incredible Hulk: Married, TV) jako Hulk
- 1983: Siedmiu wspaniałych gladiatorów (I sette magnifici gladiatori) jako Han
- 1983: Przygody Herkulesa (Hercules) jako Herkules
- 1985: Herkules 2 (Le avventure dell’incredibile Ercole) jako Herkules
- 1988: Powrót niesamowitego Hulka (The Incredible Hulk Returns, TV) jako Hulk
- 1988: Pustynny wojownik (Desert Warrior) jako Zerak
- 1989: Liberian Girl – Michael Jackson w roli samego siebie
- 1989: Hulk przed sądem (The Trial of the Incredible Hulk, TV) jako Hulk
- 1989: Za wszelką cenę (All's Fair) jako Klaus
- 1989: Liberty & Bash jako Bash
- 1989: Sindbad: Legenda siedmiu mórz (Sinbad of the Seven Seas) jako Sindbad
- 1989: Klatka (Cage) jako Billy Thomas
- 1990: Śmierć niesamowitego Hulka (The Death of the Incredible Hulk, TV) jako Hulk
- 1991: Hangfire jako Smitty
- 1992: Naga prawda (The Naked Truth) jako Fed. 1
- 1992: Frogtown II jako Ranger John Jones
- 1992: Detective Extralarge: Yo-Yo (TV) jako Goodwin
- 1993: The Making of '...And God Spoke' jako Cain
- 1994: Klatka II – Arena śmierci (Cage II) jako Billy
- 1995: The Misery Brothers jako Quazzie
- 2003: Hulk jako Hulk (głos)
- 2008: Incredible Hulk jako Hulk (głos)
- 2009: Stary, kocham cię (I Love You, Man) w roli samego siebie
- 2012: Avengers jako Hulk (głos)
- 2015: Rekinado 3: O rybia płetwa! (Sharknado 3: Oh Hell No!, TV) jako agent Banner
- 2015: Avengers: Czas Ultrona (Avengers: Age of Ultron) jako Hulk (głos)
- 2015: Król Skorpion 4: Utracony tron (The Scorpion King: The Lost Throne) jako Skizurra
- 2017: Thor: Ragnarok jako Hulk (głos)
- 2017: Zemsta to za mało (Instant Death) jako John Bradley
- 2019: Ring Ring jako Pan Daniels
Seriale
[edytuj | edytuj kod]- 1977: Mistrzostwa Świata Strongman 1977 (1977 World’s Strongest Man) – w roli samego siebie/konkurent
- 1977–1982: The Incredible Hulk jako Hulk
- 1979: Billy jako Hulk
- 1983: The Fall Guy jak Six
- 1983: Trauma Center jako John Six
- 1984: Matt Houston jako Steve Otto
- 1984: Mike Hammer jako King Steele
- 1984: The Fall Guy – w roli samego siebie
- 1985: Niesamowite historie (Amazing Stories) jako Hulk
- 1985: Night Court jako The Klondike Butcher
- 1989: Wolf jako Danny
- 1996: Living Single jako robotnik
- 1996–1997: Incredible Hulk jako Hulk (głos)
- 1997: Conan jako Mog
- 2000–2007: Diabli nadali (The King of Queens) – w roli samego siebie
- 2004: On, ona i dzieciaki (My Wife and Kids) jako duży facet
- 2004: Posterunek w Reno (Reno 911!) jako zastępca Cletusa Seniora
- 2010: Pora na przygodę! (Adventure Time) jako Billy (głos)
- 2010: Chuck jako ochroniarz Sofii Stepanowej
- 2010: Słoneczna Sonny (Sonny with a Chance) – w roli samego siebie
- 2016: Między nami, misiami (We Bare Bears) jako Paul (głos)
- 2016: Pora na przygodę! (Adventure Time) jako Bobby (głos)
- 2022: The Offer jako Lenny Montana
Gry komputerowe
[edytuj | edytuj kod]- 2016: Lego Marvel’s Avengers jako Harley Keener / Hulk (głos)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jim Schmaltz: Matt Ferrigno (1925–2003). Find Articles. [dostęp 2025-08-05]. (ang.).
- ↑ Catherine Mabe: Lou Ferrigno: Living, Acting and Bodybuilding with Hearing Loss. Disaboom. [dostęp 2025-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-08-05)]. (ang.).
- ↑ Margot Dougherty, Suzanne Adelson, Green with Indignation, Lou Ferrigno Is Back in Bulk as the Incredible Hulk, „People”, 16 maja 1988 [dostęp 2025-08-05] [zarchiwizowane z adresu] (ang.).
- ↑ Krzysztof Wielkanowski: Lou Ferrigno – człowiek, który był pierwowzorem „Hulka”!. Onet.pl, 28 grudnia 2015. [dostęp 2025-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ Lou Ferrigno: Pierwszy Hulk w dalszym ciągu zachwyca formą. Wirtualna Polska, 17 stycznia 2015. [dostęp 2025-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ Piotr Han: Lou Ferrigno: Hulk kontra Terminator. Wirtualna Polska, 4 listopada 2015. [dostęp 2025-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ Lou Ferrigno. Rotten Tomatoes. [dostęp 2025-08-05]. (ang.).
- ↑ Richard Craig: Every Lou Ferrigno Hulk Cameo And Appearance After The TV Show. ScreenRant, 16 maja 2025. [dostęp 2025-08-05]. (ang.).
- ↑ Albert Nowicki: Aktorzy-kulturyści. Sportowcy sylwetkowi, którzy zaczęli grać w filmach. Prime Movies, 5 lutego 2022. [dostęp 2025-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ Eva Güimil, How Lou Ferrigno became the Hulk: Green paint, contact lenses and two buckets of cement, „El País”, 27 października 2022 [dostęp 2025-08-05] [zarchiwizowane z adresu] (hiszp.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- John Albert Torres: Fitness Stars of Bodybuilding: Featuring Profiles of Arnold Schwarzenegger, Lou Ferrigno, Ronnie Coleman, and Lenda Murray. Mitchell Lane Pub Inc., 2000, s. 96. ISBN 978-1584150510.
- Jim Cirile, Aaron Pope: Lou Ferrigno: Liberator. TidalWave Productions, 2021, s. 62. ISBN 978-1954044791.
- Allison M. Clark: Lou Ferrigno Biography: The Inspiring Story of a Mr. Universe Winner Who Became a Global Symbol of Strength, Determination, and Self-Belief. Niezależnie opublikowane, 2025, s. 119. ISBN 979-8311541527.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Lou Ferrigno w bazie IMDb (ang.)
- Lou Ferrigno w bazie Filmweb
- Lou Ferrigno w bazie Notable Names Database (ang.)









