Piotr Kasprowski

Piotr Kasprowski

Piotr Kasprowski wręcza Śląkfę za „Paradyzję” Jadwidze Zajdel
Data urodzenia	12 czerwca 1951
Rodzaj działalności	animator ruchu SF
Prezes Śląskiego Klubu Fantastyki
Przynależność	Śląski Klub Fantastyki
Okres sprawowania	od 18 września 1981 do 1988
Następca	Elżbieta Gepfert
Multimedia w Wikimedia Commons

Piotr Kasprowski (ur. 12 czerwca 1951 w Żorach) – polski wydawca, animator fandomu, znawca fantastyki.

Z wykształcenia matematyk^[1], po ukończeniu studiów był asystentem w Zakładzie Biomatematyki Wydziału Matematyki Fizyki i Chemii UŚ^[2][3]. Dla działalności w fandomie porzucił karierę naukową. Początkowo był członkiem korespondentem należącego do OKMFiSF klubu Somnambul^[4]. w Bytomiu, potem klubu Tachion, wreszcie jednym z głównych twórców, prezesem i animatorem Śląskiego Klubu Fantastyki^[5].

W ŚKF był redaktorem naczelnym miesięcznika Fikcje^[6], redaktorem antologii wydawanych przez klub^[7], inicjatorem fanzinu sekcji tolkienistycznej Gwaihir, redagowanego przez Andrzeja Kowalskiego^[8] (kontynuatorem zinu jest obecnie Aiglos), głównym organizatorem Silconów i Polconów^[9] odbywających się w Katowcach.

W 1984 roku razem z innymi członkami ŚKF pojawił się na antenie TVP Katowice w Klubie Miłośników Fantastyki „Poza Ziemią” pod redakcją Jerzego Łuczaka^[10].

Przyjaciele w klubie nadali prezesowi przydomek OŻW – Oby Żył Wiecznie, a członkowie ŚKF po zakończeniu w 1988 roku kadencji przyznali mu dożywotnio tytuł Honorowego Prezesa^[11] i Złotą Śląkfę (w 1989 r)^[12].

Autor książki 500 zagadek z fantastyki i science fiction^[13]. Publikował doroczne przeglądy polskiego SF^[14] na łamach amerykańskiego miesięcznika Locus poświęconego tej tematyce, którego wydawca Charles N. Brown(inne języki) był gościem Polconu w 1988 roku. Był również wydawcą książek, przez wiele lat prowadził własne wydawnictwo „PiK”^{[potrzebny przypis]}. Założył antykwariat internetowy Feniks^[15], który w początku lat dwutysięcznych był jednym z większych tego typu przedsięwzięć w Polsce^[a]. W rankingu Rzeczpospolitej został uznany za trzecią po Merilnie i Empiku^[16] księgarnię internetową w Polsce. Podstawę oferty stanowiły książki z jego własnej, przebogatej, biblioteki^{[potrzebny przypis]}.

Innym jego hobby odziedziczonym po ojcu, a przekazanym córce są góry^[17]. Jest autorem kilku dróg wspinaczkowych w Tatrach Słowackich^[18], których opisy publikował w czasopiśmie Taternik. Był redaktorem serii książek Literatura górska na świecie. Publikował w Górach i był współpracownikiem miesięcznika Góry i Alpinizm, gdzie miał stały felieton. W roku 2000 zredagował księgę jubileuszową^[19] Klubu Wysokogórskiego w Katowicach^[20]. Był pomysłodawcą i inicjatorem prac nad Wielką Encyklopedią Gór (od 1997 r.), w 2000 r. całość spraw redakcyjnych objął inny zespół^[21].