Subkarabin
Subkarabin – rodzaj skróconego karabinu (najczęściej automatycznego) zasilanego amunicją karabinową, wyposażonego w lufę o długości do 450 mm[1].
Termin ten został wprowadzony przez Polski Komitet Normalizacyjny w 2004 r. w ramach Polskiej Normy PN-V-01016 tworzącej nowy system nazewnictwa i klasyfikacji broni strzeleckiej[1] (mimo to jej stosowanie jest dobrowolne a nie obowiązkowe[2]). Tradycyjnie wobec tej klasy broni stosowana jest nazwa karabinek[3][4][5].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Polska Norma PN-V-01016, Broń strzelecka, Terminologia, Polski Komitet Normalizacyjny, lipiec 2004.
- ↑ Ustawa z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji (Dz. U. z 2015 r. poz. 1483)
- ↑ karabinek – Słownik języka polskiego PWN [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).
- ↑ karabinek, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2020-07-09].
- ↑ Mała Encyklopedia Wojskowa Tom 2 ↓, s. 22.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Mała Encyklopedia Wojskowa (K-Q). T. 2. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1970.
