Złoty Groń
Złoty Groń (710 m n.p.m.) – wzniesienie na terenie Istebnej w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim. Stanowi kulminację krótkiego grzbietu, odchodzącego na tzw. Beskidzie od głównego wododziału karpackiego w kierunku północnym, nad dolinę Olzy[1]. W regionalizacji fizycznogeograficznej Polski według Jerzego Kondrackiego znajduje się w Beskidzie Śląskim[2], w nowej regionalizacji na Międzygórzu Jabłonkowsko-Koniakowskim[3].
![]() Widok z Ochodzitej | |
Państwo | |
---|---|
Pasmo | |
Wysokość |
710 m n.p.m. |
Położenie na mapie Beskidu Śląskiego ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
![]() |
Stoki północne opadają do strugi Olza, południowe opadają do doliny potoku Glinany (jej dopływ), zachodnie w widły tych cieków[1]. Ta niewysoka góra, niegdyś porośnięta lasem, jak całe Beskidy, została prawie zupełnie ogołocona z lasów przez pierwszych osadników Istebnej, którzy osiedlili się na jej południowych stokach. Dziś pokryta polami i pastwiskami, niewielkie fragmenty lasów i zagajniki jedynie na północnych stokach. Na północnych stokach 3 wyciągi narciarskie, wyprowadzające z doliny Olzy na sam grzbiet góry[4].
Na szczyt Złotego Gronia można dostać się za pomocą 6-osobowego wyciągu krzesełkowego wybudowanego w 2012 roku. W sezonie zimowym działa tu Ośrodek Narciarski Złoty Groń w Istebnej[4].
Przypisy
edytuj- ↑ a b Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2023-06-17] .
- ↑ Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, ISBN 83-01-12479-2 .
- ↑ Jarosław Balon , Miłosz Jodłowski , Paweł Krąż , Beskidy Zachodnie (513.4–5), [w:] „Regionalna geografia fizyczna Polski”, red. Richling A., Solon J., Macias A., Balon J., Borzyszkowski J., Kistowski M., Poznań: Bogucki Wydawnictwo Naukowe, 2021, s. 481–496, ISBN 978-83-7986-381-5 .
- ↑ a b Mirosław Barański , Beskid Śląski, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2007, s. 260,261,267,305,306, ISBN 978-83-89188-71-7 .