Agata Wróbel

Data i miejsce urodzenia	28 sierpnia 1981 Żywiec
Wzrost	173 cm
Informacje klubowe
Klub	kariera zakończona
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska Igrzyska olimpijskie srebro Sydney 2000 w. superciężka brąz Ateny 2004 w. superciężka Mistrzostwa świata złoto Warszawa 2002 w. superciężka srebro Ateny 1999 w. superciężka srebro Antalya 2001 w. superciężka Mistrzostwa Europy złoto La Coruña 1999 w. superciężka złoto Antalya 2002 w. superciężka złoto Kijów 2004 w. superciężka srebro Loutraki 2003 w. superciężka brąz Riesa 1998 w. superciężka Odznaczenia państwowe

Agata Ewa Wróbel (ur. 28 sierpnia 1981 w Żywcu) – polska sztangistka startująca w kategorii +75 kg. Dwukrotna medalistka olimpijska, mistrzyni świata, trzykrotna mistrzyni Europy i ośmiokrotna mistrzyni Polski (1997–2000, 2002, 2003, 2005, 2010).

Pochodzi z Jeleśni^[1]. Jej ojciec był ślusarzem, a matka (zm. 2016) pracowała w fabryce Pakar Electric Poland produkującej wiązki przewodów elektrycznych samochodu^[2]. Ma brata Tomasza i dwie siostry: starszą Agnieszkę i młodszą Ewę^[3].

W okresie nauki w szkoły podstawowej była wyzywana przez rówieśników ze względu na swoją nadwagę, przez co mierzyła się kompleksami, stała się też nieśmiała i nieufna^[4]. Po ukończeniu szkoły podstawowej przeprowadziła się do Siedlec, gdzie uczyła się w zasadniczej szkole zawodowej, a po roku kontynuowała naukę w technikum o profilu ogrodniczym^[5]. Rozpoczęła studia o kierunku agrotyrustyka, ale ich nie ukończyła^[5].

W młodości trenowała piłkę ręczną, koszykówkę, pchnięcie kulą i rzut dyskiem^[6]. W 1996 rozpoczęła treningi trójboju siłowego w klubie Góral Żywiec, a jej trenerami byli Edward Tomaszek i Ryszard Soćko^[7].

Na swoich pierwszych zawodach – w 1997 – zdobyła złoty medal na Mistrzostwach Polski Młodzików w trójboju siłowym w Kielcach, uzyskując wynik 150 kg, czym ustanowiła nowy rekord Polski^[8]. Zdobyła także złoty medal na młodzieżowych mistrzostwach Europy w Tatabányi^[9] i wystartowała w mistrzostwach Polski w dwuboju siłowym w Sanoku, ale bez sukcesu^[10]. Kilka miesięcy później zajęła szóste miejsce na seniorskich ME w Sewilli^[11]. Następnie zajęła dziewiąte miejsce na seniorskich mistrzostwach świata^[12]. W 1998 zdobyła brązowy medal na ME w Riesie^[13]. W kwietniu 1999 została seniorską mistrzynią Europy w La Coruñi, gdzie ustanowiła dwa rekordy świata: ponad 120 kg w rwaniu i 262,5 kg w dwuboju^[14]. W tym samym roku zdobyła srebrny medal na MŚ w Atenach, podrzucając 152,5 kg^[15].

W kwietniu 2000 zajęła ostatnie, 10. miejsce na ME w Sofii^[16]. Następnie zaliczyła udane starty w MP w Ostrowi Mazowieckiej i młodzieżowych MŚ w Pradze, a na drugich z zawodów ustanowiła dwa seniorskie rekordy świata: 130 kg w rwaniu i 290 kg w dwuboju^[17]. Również w 2000 zdobyła srebrny medal na Igrzyskach Olimpijskich w Sydney^[18]. Po udziale w igrzyskach zdobyła srebrny medal na MŚ 2001 i ME 2002 (oba w Antalyi), złoty medal na MŚ 2002 w dwuboju siłowym w Warszawie i srebrny medal na ME 2003 w Lutrace oraz zajęła siódme miejsce na MŚ 2003 w Vancouver^[19]. W 2004 zdobyła złoty medal na ME w Kijowie. W tym samym roku zdobyła brązowy medal na IO w Atenach^[20]. Przed udziałem w igrzyskach została jedną z bohaterek międzynarodowego programu dokumentalnego Eurosportu Misja do Aten^[21]. W 2005 w Makowie Mazowieckim zdobyła kolejne w karierze mistrzostwo Polski w dwuboju, uzyskawszy wynik 250 kg^[22]. Następnie zajęła piąte miejsce na MŚ 2005 w Dosze i siódme miejsce na MŚ 2006 w Santo Domingo^[23].

W grudniu 2006 zawiesiła karierę sportową z powodu wirusowego zapalenia wątroby typu C^[24]. Na początku 2007, zmęczona zainteresowaniem prasy, wyjechała do Anglii i zamieszkała w Peterborough, gdzie pracowała m.in. w chłodni w fabryce sałatek, w sortowni odpadów i w firmie ochroniarskiej, a także współprowadziła audycję w Polskim Radiu Londyn i była redaktorką portalu internetowego tej rozgłośni^[25]. Po przeprowadzce do Dover pracowała w fabryce produkującej opakowania i pudełka kartonowe, a także w firmie transportowej, restauracji oraz jako akwizytorka w firmie ubezpieczeniowej i kasjerka w sklepie spożywczym^[26]. W międzyczasie wróciła do sportu i wystartowała w kilku zawodach siłaczek, m.in. zajęła drugie miejsce w finale Britain’s Strongest Woman 2007 i zwyciężyła w tychże zawodach w 2008^[27].

W 2009 poddała się operacji nadgarstka i biodra, a następnie przeszła wielotygodniową rehabilitację^[28]. Pod koniec roku w klubie WLKS Siedlce wznowiła treningi podnoszenia ciężarów^[29]. W 2010 na ME w Mińsku zajęła ósme miejsce w dwuboju i zdobyła złoty medal na MP w Puławach z rezultatem 216 kg w dwuboju^[30]. Pod koniec 2010, rozczarowana brakiem wsparcia finansowego swojego klubu, ogłosiła koniec zawodowej kariery sportowej^[31]; jej uroczyste pożegnanie odbyło się podczas MP 2010 w Ciechanowie^[32]. Po zakończeniu kariery wyjechała do Redhill, gdzie pracowała jako sprzątaczka i kucharka w restauracjach, m.in. w Harvester Restaurant^[33].

Od 2007 jest zaręczona z angielskim strongmanem Colinem Andersonem^[34].

Po śmierci matki w 2016 popadła w depresję^[35]. Pod koniec grudnia 2024 przekazała mediom informację o utracie wzroku^[36], wcześniej chorowała na jaskrę i zaćmę; do kwietnia 2023 przeszła pięć operacji wzroku^[37]. Choruje na cukrzycę^[38] i retinopatię cukrzycową^[39].

W 2019 uruchomiła internetową zbiórkę pieniędzy na spłatę swoich zobowiązań finansowych; zebrała ok. 150 tys. zł^[40]. W 2025 premier Donald Tusk przyznał jej dożywotnią rentę specjalną w wysokości 5 tys. zł^[41]. W tym samym roku uruchomiła kolejną zrzutkę pieniędzy na spłatę swoich długów; zebrała 60 tys. zł^[42].

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2004, za wybitne osiągnięcia sportowe, za zasługi w krzewieniu idei olimpijskiej)^[43]
• Złoty Krzyż Zasługi (2000)^[44]

• Polski Komitet Olimpijski: Agata Wróbel – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl. www.olimpijski.pl. [dostęp 2014-05-31]. (pol.).
• Agata Wróbel Bio, Stats, and Results | zawody na www.sports-reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-02)]. (ang.)
• Sylwetka zawodniczki IWRP (ang.)

• Agata Wróbel, Mateusz Skwierawski: Agata Wróbel. Ciężar życia. Autobiografia. Kraków: Wydawnicteo SQN, 2025. ISBN 978-83-8210-801-9.