Altus od strony północnej (2015) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miejscowość | |
| Adres |
ul. Uniwersytecka 13, |
| Typ budynku | |
| Architekt |
Dieter Paleta |
| Wysokość całkowita |
125 m |
| Wysokość do dachu |
106 m |
| Kondygnacje |
30 |
| Powierzchnia użytkowa |
66 469,6 m² |
| Rozpoczęcie budowy |
1998 |
| Ukończenie budowy |
listopad 2003 |
| Ważniejsze przebudowy |
2015 |
| Pierwszy właściciel |
Wolfgang Werder |
| Kolejni właściciele |
Investplan, Business Centrum 2000, Reliz |
| Obecny właściciel |
Izera |
Położenie na mapie Katowic | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa śląskiego | |
| Strona internetowa | |
Altus (od łac. altus – wysoki[1]; dawniej Uni Centrum[2], Business Center 2000[3]) – budynek biurowo-usługowy w Katowicach, znajdujący się przy ulicy Uniwersyteckiej 13, w granicach dzielnicy Śródmieście.
Został zbudowany w latach 2001–2003 według projektu Dietera Palety i do 2022 roku był najwyższym wieżowcem w mieście, o wysokości całkowitej sięgającej 125 m. W budynku prócz biur działa hotel marki Courtyard by Marriott, restauracja na 27. piętrze oraz różnego typu punkty handlowo-usługowe w atrium.
Lokalizacja
[edytuj | edytuj kod]Altus położony przy ulicy Uniwersyteckiej 13 w Katowicach, na terenie dzielnicy Śródmieście[4][5], nieopodal Rynku oraz alei W. Korfantego[4].
Znajduje się pomiędzy siedzibą Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach a hotelem Katowice[6][3], w sąsiedztwie Spodka i Międzynarodowego Centrum Kongresowego w Katowicach[7].
Bezpośrednio przy Altusie, na ulicy Uniwersyteckiej znajduje się przystanek Katowice Uniwersytet Śląski, obsługiwany przez Zarząd Transportu Metropolitalnego (ZTM)[8].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Budowa budynku (do 2003)
[edytuj | edytuj kod]Budowa Altusa (pierwotnie Uni Centrum) miała pierwotnie rozpocząć się w 1997 roku, lecz kilkukrotnie zmieniali się właściciele działki, jak i inwestorzy. Rozpoczęto ją rok później. Pierwszy inwestor, pochodzący z Berlina Wolfgang Wendler, z przyczyn finansowych zdołał jedynie zrealizować fundamenty budynku Uni Centrum. Następnie miejsce to przejęła warszawska spółka Investplan, która także miała problemy z funduszami. Mostostal Zabrze celem dokończenia budowy budynku powołał spółkę Business Center 2000. Przedsiębiorstwo najpierw finansowało budowę wieżowca z własnych pieniędzy, a potem zaciągnęło pożyczki w Kredyt Banku, lecz nie byli w stanie ich spłacić. Bank stał się właścicielem wszystkich akcji Business Center 2000, a Mostostalowi powierzył generalne wykonawstwo[9].
W lutym 2000 roku trwały prace nad kopaniem fundamentów pod wieżowiec. Wykonywano je metodą górniczą – najpierw powstał poziom -1, a następnie kopano niżej. Z wykopu wywieziono łącznie około 100 tys. m³ urobku. Do września 2000 roku gotowe były trzy podziemne kondygnacje budynku[10].
5 kwietnia 2001 roku wmurowano akt erekcyjny budynku Uni Centrum[11], a w uroczystości tej brali udział m.in. prezydent Katowic Piotr Uszok, prezes Mostostalu Zabrze Ryszard Dereń oraz bp Stefan Cichy[12]. W maju 2001 roku konstrukcja budynku była już prawie w całości ukończona, a w całości wzniesiono ją w ciągu ośmiu miesięcy – średnio jedną kondygnację na tydzień[10]. 31 sierpnia 2001 roku zawieszono wiechę[9].
Do końca lutego 2002 roku budynek został skomercjalizowany na poziomie około 70 procent[13], a w marcu tego samego roku rozpoczęto prace wykończeniowe[10]. 8 czerwca 2002 roku zmieniono decyzję o pozwoleniu na budowę, gdyż dotyczyła ona budowy budynku 22-kondygnacyjnego, a faktycznie wzniesiono wieżowiec 30-kondygnacyjny. Zmianę tłumaczono pomyłką ze strony urzędu[6][14].
Po tym, jak okazało się, że inwestycja przestaje się opłacać, w czerwcu 2003 roku spółka Business Center 2000 wystawiła budynek Uni Centrum na sprzedaż za 201 mln złotych. 10 lipca 2003 roku został on sprzedany spółce Reliz[9].
28 listopada 2003 roku powiatowy inspektor nadzoru budowlanego w Katowicach wydał pozwolenie na użytkowanie Uni Centrum, co było równoznaczne z zakończeniem budowy wieżowca[15]. W momencie ukończenia był on najwyższym budynkiem usługowo-handlowym w południowej Polsce[4] i pierwszym na Górnym Śląsku, który przekroczył wysokość 120 m[6]. Projekt budynku opracował Dieter Paleta z Biura Architektonicznego „Arkat”[16] i powstawał w latach 1996–2003[17].
Działalność (od 2003)
[edytuj | edytuj kod]
Najemcą kina w budynku Uni Centrum pierwotnie miała być spółka Kinoplex, lecz jego miejsce zajął Helios[9], który 27 grudnia 2003 roku uruchomił swoje dziewięciosalowe kino[18]. 26 marca 2004 roku w wieżowcu rozpoczął działalność czterogwiazdkowy Qubus Hotel Prestige, który na piętrach od 19. do 26. ulokował 150 pokoi i apartamentów, a także sale konferencyjne i restaurację. Na 27. piętrze otwarto Sky Bar, z którego zaczęli korzystać także goście spoza hotelu[9].
W lipcu 2004 roku gmach przemianowano na Altus[9][4].
6 stycznia 2008 roku w Altusie odbyły się mistrzostwa Polski w biegu po schodach, w których brało udział około 100 osób. Uczestnicy mieli do pokonania 1,8 tys. stopni. W kolejnych latach także organizowano zawody tego typu[9].
22 stycznia 2010 roku odbył się jubileusz Altusa, któremu towarzyszył finał Miss Altusa prowadzony przez Marcina Prokopa i Ilonę Felicjańską oraz występy Mietka Szczęśniaka i Urszuli Dudziak[19].
W 2012 roku w budynku działały: pięciogwiazdkowy hotel „Qubus”, kasyno, klub fitness, oddziały banków PKO BP, Citibank i Kredyt Bank, kawiarnia, restauracja oraz inne placówki handlowo-usługowe[3].
Na początku 2013 roku syndyk masy upadłościowej spółki Reliz wystawił na sprzedaż Altusa za 260 mln złotych, lecz ostatecznie został on sprzedany za 185 mln złotych[9]. Nowym właścicielem wieżowca została spółka Izera, którego głównym udziałowcem był katowicki biznesmen Maciej Jaglarz. Był on wówczas właścicielem m.in. Separatora i Katowickiego Centrum Biznesu[6][20][21].
15 grudnia 2013 roku Altusa opuściło kino sieci Helios[22][23], a w jego miejsce 14 lutego 2014 roku działalność zaczęło kino Planet Cinema[24], po czym zostało ono zlikwidowane[25].
W 2015 roku trwały prace remontowe obejmujące m.in. przestrzenie zlikwidowanego kina, a także biura i parkingi podziemne, gdzie przemalowano posadzkę, sufity i ściany. Odnowiono granitowe schody przed głównym wejściem od strony ulicy Uniwersyteckiej, a także oczyszczono aluminiowe ramy okien. Przebudowano recepcję i hol części biurowej Altusa. Łączny koszt wyniósł około 20 mln złotych, a prace te zostały zaprojektowane przez Dietera Paletę[26].
W marcu 2016 roku w przestrzeniach dawnego kinowego foyer na 2. piętrze otwarto siłownię Altus Fitness, zajmując powierzchnię 1,4 tys. m²[25]. We wrześniu tego samego roku nowym najemcą Altusa została firma Colliers International, zajmując biura na 13. piętrze[27]. W miejscu po sali kinowej na początku października 2016 roku otwarto korty do squasha[28].
Hotel sieci Qubus działał w Altusie do grudnia 2016 roku[29], a po przebudowie, w kolejnym roku do wieżowca weszła marka Courtyard by Marriott[6]. Prace remontowe przeprowadzono etapami, a remont samej restauracji na 27. piętrze zakończono we wrześniu 2017 roku[29].
W lutym 2022 roku został oddany do użytku biurowiec .KTW II, detronizując Altusa jako najwyższy wieżowiec w Katowicach[30][31].
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]
Altus to budynek biurowo-usługowy[16] o konstrukcji szkieletowej monolitycznej żebrowanej w części podziemnej i cokołowej, a powyżej wzniesiony na stalowych słupach i belkach oraz z żelbetowymi stropami[4]. Na elewacji zastosowano stolarkę aluminiową, szkło oraz płyty granitowe płomieniowane, z czego 80% powierzchni (ok. 10,5 tys. m²) stanowi szkło – duże okna wprawione w kratownicę wykonaną z kamienia[4].
Budynek liczy 30 kondygnacji nadziemnych i trzy podziemne[17]. Wysokość budynku do dachu wynosi 106 m, a wraz z masztem 125 m[17]. Powierzchnia całkowita Altusa wynosi 6 8815 m²[32], powierzchnia zabudowy 7 318 m² (bądź 7 868 m²[32]), powierzchna użytkowa 66 469,6 m²[17], całkowita powierzchnia biurowa netto 15 220 m²[33], natomiast kubatura 270 430 m³[17].
Altus tworzy trzy połączone ze sobą bryły (w tym wieża w północno-wschodnim narożniku[4]), których wspólnym elementem jest rozległe, przeszklone, liczące cztery kondygnacje atrium[3]. Znajduje się ono w najniższej bryle wieżowca. Prowadzą do niego cztery pasaże, a komunikację wewnątrz zapewniają schody ruchome oraz dwie windy[4] – łącznie w całym budynku jest ich 18, z czego jedna może działać w trakcie pożaru[1][34].
Biurowiec Altus zalicza się do tzw. inteligentnych budynków. Posiada on system BMS (Building Management System), który w sposób scentralizowany steruje i nadzoruje pracę wszystkich instalacji wieżowca[4][32].
Biura zlokalizowane są na wyższych kondygnacjach[7], a ponadto Altus dysponuje ośmioma salami konferencyjnymi o łącznej powierzchni 600 m², wyposażonymi w sprzęt multimedialny[35].
W części podziemnej znajduje się trzypoziomowy parking z 568 miejscami postojowymi[4].
W wieżowcu mieszczą się między innymi (stan na początek 2026 roku): restauracja 27th Floor Bar & Restaurant znajdująca się na ostatnim, 27. piętrze (91,5 m) z widokiem na cztery strony świata[9][36], czterogwiazdkowy hotel marki Courtyard by Marriott na piętrach od 19. do 26., dysponujący 151 pokojami i apartamentami o różnym standardzie[37][29][38], klub Get-Fit Fitness[39], biura klasy A+ (swoją siedzibę lub biura mają m.in. ATM, Eniro Polska, itWorks, Knauf, Michael Page czy Segro[40]), oddział banku PKO BP[41], restauracje Kyoto Sushi, Via Toscana i Winiarnia Burgundia[42] oraz salon fryzjerski i kosmetyczny Rojan Cosmatica[41].
W Altusie pracuje łącznie ponad półtorej tysiąca osób[32].
Wieżowiec jest również obiektem nadawczym dla Radia RMF Classic (częstotliwość 94,1 MHz) oraz emisji w systemie DAB+ na kanale 10B (211,648 MHz)[43].
Nagrody i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]- Wielka Nagroda Prezydenta Izby Budownictwa dla spółki Mostostal Zabrze Holding za realizację inteligentnego budynku Uni Centrum (2001)[44]
Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
Budynek z placu przy pomniku Powstańców Śląskich (2007)
-
Altus widziany z ulicy J. Kochanowskiego (2015)
-
Budynek w porze nocnej; widok z ronda gen. J. Ziętka (2020)
-
Altus widziany z hotelu Katowice (2022)
-
Altus (po lewej) wraz z kompleksem biurowców .KTW (2023)
-
Altus widziany z ronda gen. J. Ziętka (2024)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Pleszyniak 2009 ↓, s. 18.
- ↑ Życie w architekturze. Budynek Uni Centrum "Altus" Katowice, „Architektura Murator”, architektura.muratorplus.pl, 2012 [dostęp 2026-01-01] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-28] (pol.).
- ↑ a b c d Szczypka-Gwiazda 2012 ↓, s. 75.
- ↑ a b c d e f g h i j Bulsa, Grzegorek i Witaszczyk 2013 ↓, s. 252.
- ↑ Altus, Kontakt [online], www.altus.katowice.pl [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ a b c d e Katarzyna Pachelska, 20 lat pierwszego na Śląsku wieżowca o wysokości ponad 120 metrów. Inspiracje? Z Chicago [online], www.slazag.pl, 26 grudnia 2023 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ a b Altus, Biura do wynajęcia [online], www.altus.katowice.pl [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ ZTM, Lista przystanków: Katowice [online], rj.transportgzm.pl [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ a b c d e f g h i Bulsa, Grzegorek i Witaszczyk 2013 ↓, s. 254.
- ↑ a b c Igor Cieślicki, Niebo w zasięgu ręki, „Trybuna Śląska” (35 (18948)), Katowice: Górnośląskie Towarzystwo Prasowe, 11 lutego 2002, s. 14-15 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Śląskie naj..., „Magazyn. Dodatek do Trybuny Śląskiej”, Katowice: Górnośląskie Towarzystwo Prasowe, 20 kwietnia 2011, s. 10 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ 30 pięter biur, „Trybuna Śląska” (82 (18691)), Katowice: Górnośląskie Towarzystwo Prasowe, 6 kwietnia 2001, s. 3 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Katowice u stóp, „Trybuna Śląska” (49 (18962)), Katowice: Górnośląskie Towarzystwo Prasowe, 27 lutego 2002, s. 7 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Krzysztof Kurdziej, Altus - Pierwszy taki budynek w Katowicach, „Antryj”, www.antryj.pl, 22 września 2023 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Uni Centrum gotowe, „Trybuna Śląska” (282 (19498)), Katowice: Górnośląskie Towarzystwo Prasowe, 4 grudnia 2003, s. 4 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ a b Szczypka-Gwiazda 2012 ↓, s. 74.
- ↑ a b c d e Bulsa, Grzegorek i Witaszczyk 2013 ↓, s. 255.
- ↑ Jan F. Lewandowski, Stulecie kina w Katowicach, „Śląsk”, 15 (9), Katowice: Górnośląskie Towarzystwo Literackie, wrzesień 2009, s. 59, ISSN 1425-3917 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Dołącz do Prokopa, Felicjańskiej, Szcześniaka i Dudziak, „Wiadomości Zagłębia”, 54 (3 (2679)), Sosnowiec: Wyższa Szkoła Humanitas, 19 stycznia 2010, s. 6, ISSN 0239-2860 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Justyna Przybytek, Altus w Katowicach kupił Maciej Jaglarz. Kim jest katowicki biznesmen?, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 8 sierpnia 2013 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Altus w nowych rękach, „Nasze Katowice” (9 (59)), Katowice: Urząd Miasta Katowice, wrzesień 2013, s. 6, ISSN 1899-9530 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Katowice: Do Altusa wraca kino. To Planet Cinema, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 13 stycznia 2014 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Katarzyna Pachelska, Katowice: Koniec kina Helios w Altusie 15 grudnia. Będzie Multikino, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 8 grudnia 2013 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Arkadiusz Gola, Nowe kino w Altusie. Planet Cinema Katowice otworzyło się w walentynki, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 15 lutego 2014 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ a b Justyna Przybytek-Pawlik, W Altusie działa już nowy klub fitness, wkrótce będzie squash, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 22 marca 2016 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Justyna Przybytek, Katowicki Altus z basenem, saunami i ścianką. Taki plan ma Maciej Jaglarz, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 31 sierpnia 2015 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Redakcja, Colliers International nowym najemcą Altusa w Katowicach, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 27 września 2016 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Justyna Przybytek, Korty do squasha w dawnej sali kinowej w Altusie już otwarte, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 4 października 2016 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ a b c Justyna Przybytek-Pawlik, Marriott w Katowicach: Hotel w Altusie to już oficjalnie Courtyard by Marriott Katowice, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 20 grudnia 2017 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Katarzyna Pachelska, Katowice w cieniu czarnych klocków. Drapacz chmur .KTW II góruje nad okolicą. Zdjęcia z drona [online], www.slazag.pl, 27 listopada 2022 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Wysokościowce w centrum i na Wełnowcu, „Nasze Katowice” (5 (164)), Katowice: Urząd Miasta Katowice, maj 2022, s. 9, ISSN 1899-9530 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ a b c d Tomasz Skupiewski, Katowickie wieżowce - Wieżowiec Altus - Biurowiec [online], www.wiezowce.katowice.pl [dostęp 2026-01-01] [zarchiwizowane z adresu 2006-04-24] (pol.).
- ↑ Biuro Altus - ul. Uniwersytecka 13, Katowice Środmieście [online], www.bazabiur.pl [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia, Wieżowiec „Altus” w Katowicach [online], metropolia.slaskie.travel [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Altus, Sale konferencyjne [online], www.altus.katowice.pl [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ 27th Floor Bar & Restaurant, O nas [online], www.27thfloor.pl [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Altus, Hotel Courtyard by Marriott [online], www.altus.katowice.pl [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Justyna Przybytek, Katowice: metamorfoza hotelu w Altusie. Będą zmiany, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 19 grudnia 2016 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Altus, Zdrowie i uroda [online], www.altus.katowice.pl [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Altus, Biznes [online], www.altus.katowice.pl [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ a b Altus, Pasaż handlowy [online], www.altus.katowice.pl [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Altus, Gastronomia [online], www.altus.katowice.pl [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Radio Polska, Obiekt nadawczy Katowice *Budynek Altus* [online], radiopolska.pl [dostęp 2026-01-01] (pol.).
- ↑ Wielkie Nagrody rozdane, „Śląsk”, 7 (12 (74)), Katowice: Górnośląskie Towarzystwo Literackie, grudzień 2001, s. 2, ISSN 1425-3917 [dostęp 2026-01-01] (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Michał Bulsa, Grzegorz Grzegorek, Beata Witaszczyk, Domy i gmachy Katowic, Katowice: Wydawnictwo Prasa i Książka, 2013, ISBN 978-83-63780-00-5 (pol.).
- Jerzy Pleszyniak, Przewodnik miejski „Katowice …na co dzień i na weekend”, Katowice: Wydawnictwo Alatus, 2009, ISBN 978-83-60503-54-6 (pol.).
- Barbara Szczypka-Gwiazda, Czas II wojny światowej. Architektura i sztuka po 1945 roku, [w:] Antoni Barciak, Ewa Chojecka, Sylwester Fertacz (red.), Katowice. Środowisko, dzieje, kultura, język i społeczeństwo, t. 2, Katowice: Muzeum Historii Katowic, 2012, s. 62–94, ISBN 978-83-87727-29-1 (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona budynku (pol.)









