Ten artykuł dotyczy klubu piłki nożnej. Zobacz też: Dynamo Berlin.

BFC Dynamo

Berliner Fussball Club Dynamo eingetragener Verein
Państwo	Niemcy
Kraj związkowy	Berlin
Siedziba	Berlin
Adres	Weißenseer Weg 53 13053 Berlin
Data założenia	15 stycznia 1966
Forma prawna	Towarzystwo zarejestrowane
Numer rejestru	VR 10441
Prezes	Norbert Uhlig
Sponsor techniczny	Jako
Barwy
bordowo-białe
I zespół
Liga	Regionalliga
Stadion	Sportforum Hohenschönhausen
Trener	Sven Körner
Stroje domowe Stroje wyjazdowe
Mistrzostwa NRD
Mistrz: 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988 Wicemistrz: 1960, 1972, 1976, 1989 III miejsce: 1955, 1959, 1962, 1978
Puchar FDGB
Zdobywca: 1959, 1988, 1989 Finalista: 1962, 1971, 1979, 1982, 1984, 1985
Multimedia w Wikimedia Commons
Wiadomości w Wikinews
Strona internetowa

Berliner Fussball Club Dynamo – klub piłki nożnej z Berlina. Został założony 15 stycznia 1966 jako klub jednosekcyjny, po wydzieleniu sekcji piłki nożnej z wielosekcyjnego Sportclub Dynamo Berlin. Dynamo jest dziesięciokrotnym mistrzem Niemieckiej Republice Demokratycznej, czterokrotnym wicemistrzem, trzykrotnym zdobywcą Pucharu Wolnych Niemieckich Związków Zawodowych, zdobywcą Superpucharu Niemieckiej Republice Demokratycznej oraz ośmiokrotnym zdobywcą Pucharu Berlina. W tabeli wszech czasów Oberligi NRD znajduje się na drugim miejscu. Obecnie gra w grupie północno-wschodniej Regionalligi – jest to czwarty poziom rozgrywkowy.

Dnia 27 marca 1953 roku została założona Sportgemeinschaft Dynamo Berlin. Początkowo była lokalnym klubem.

W 1954 piłkarze Dynama Drezno otrzymali polecenie przeprowadzki do Berlina. Utytułowani Saksończycy stali się zawodnikami sekcji piłki nożnej utworzonego dnia 1 październia 1954 Sportclub Dynamo Berlin.

W połowie 1964 Niemiecki Związek Gimnastyczno Sportowy wraz z Niemieckim Zrzeszeniem Piłki Nożnej rozpoczęły działania mające na celu powołanie w Niemieckiej Republice Demokratycznej klubów piłki nożnej jako bytów niezależnych od klubów sportowych. Miały to być stowarzyszenia wzorowane na tzw. zachodnich klubach, lecz dostosowanych do warunków realnego socjalizmu^[1]. W wyniku trwających rok prac, 18 sierpnia 1965 Sekretariat Komitetu Centralnego Socjalistycznej Partii Jedności Niemiec podjął decyzję o powołaniu klubów piłki nożnej^[2]. Na podstawie nowych przepisów, dnia 15 stycznia 1966 powołano niezależny od wielosekcyjnego klubu, Berliner Fussball Club Dynamo. W sezonie 1966/1967 Dynamo spadło z ligi zajmując trzynaste miejsc na czternaście możliwych. W latach 1979–1988 klub zdobył dziesięć tytułów mistrza NRD z rzędu.

W 1990 klub zmienił nazwę na FC Berlin, ale w 1999 wrócił do dawnej nazwy. Po zjednoczeniu Niemiec, dla klubu nadeszły ciężkie czasy. Po utracie patronatu Stasi klub szybko spadł do trzeciej ligi. W sezonie 2000/01 Dynamo grało w IV lidze, pomimo wygrania swej grupy, w barażach o awans nie sprostało 1. FC Magdeburg, a w następnym sezonie zbankrutowało i wycofało się z rozgrywek na rok. W sezonie 2002/03 Dynamo wygrało V ligę (Verbandsliga) i w latach 2003–2008 nieprzerwanie grało na czwartym poziomie rozgrywek w Oberlidze. Po reformie rozgrywek latem 2008 roku i utworzeniu 3. Ligi, Oberliga stała się piątym szczeblem rozgrywek.

W sezonie 2013/2014 roku BFC awansował do Regionalligi. Sprawa awansu została rozstrzygnięta 5 kwietnia 2014 roku. Zespół, który odniósł sukces w sezonie 2013/2014, w dużej mierze pozostał niezmieniony. W inauguracyjnym meczu Regionalligi, Dynamo zremisowało 1:1 na wyjeździe z FC Carl Zeiss Jena. W trakcie rundy jesiennej trener Volkan Uluc zrezygnował ze stanowiska. Zespół tymczasowo prowadził Martino Gatti, a następnie nowym szkoleniowcem został Thomas Stratos. Do przerwy zimowej BFC Dynamo zajmowało 7. miejsce w tabeli i pozostawało niepokonane od momentu objęcia drużyny przez Stratosa. W rundzie wiosennej wyniki uległy dalszej poprawie, a ostatnia porażka ligowa miała miejsce 1 marca 2015 roku. Sezon ligowy zakończono na 5. miejscu. Równocześnie Dynamo odniosło sukces w Pucharze Berlina. W finale rozegranym 15 maja 2015 roku na Friedrich-Ludwig-Jahn-Sportpark, klub pokonał Tasmanię 1:0. Mecz obejrzało 6 914 widzów. Był to rekord frekwencji finału Pucharu Berlina po przyłączeniu krajów związkowych NRD do RFN. Było to czwarte zwycięstwo Dynama w tych rozgrywkach.

Przed sezonem 2015/2016 klub pozyskał kilku zawodników z doświadczeniem w 3. lidze. W pierwszej rundzie Pucharu Niemiec BFC Dynamo przegrało 0:2 z FSV Frankfurt. W lidze drużyna zajęła 4. miejsce. W styczniu 2016 roku klub obchodził 50-lecie istnienia. Po sezonie 2015/2016 Thomas Stratos odszedł z funkcji trenera. Jego następcą został René Rydlewicz. Sezon 2016/2017 ligowo zakończył się niepowodzeniem w postaci 15. miejsca. Dynamo zdobyło Puchar Berlina, pokonując w finale Viktorię Berlin 3:1 po dogrywce.

W sezonie 2017/2018 drużyna zagrała w pierwszej rundzie Pucharu Niemiec, gdzie przegrała 0:2 z FC Schalke 04 przed ponad 14 tysiącami widzów. W lidze zajęła 4. miejsce. Klub obronił Puchar Berlina, wygrywając finał z Berliner SC.

Sezon 2018/2019 rozpoczął się słabo. Dynamo przegrało 1:9 z 1. FC Köln w Pucharze Niemiec. Mecz rozegrano na Stadionie Olimpijskim w Berlinie, ponieważ Friedrich-Ludwig-Jahn-Sportpark był niedostępny. Spotkanie obejrzało 14 357 widzów, co było rekordem frekwencji klubu po 1990 roku. Po rundzie jesiennej trener René Rydlewicz ustąpił ze stanowiska, a zastąpił go Matthias Maucksch. Drużyna zakończyła sezon ligowy na 12. miejscu.

Od sezonu 2019/2020 trenerem był Christian Benbennek. Rozgrywki zostały przerwane z powodu pandemii COVID-19, a tabela końcowa ustalona metodą ilorazową. Dynamo uplasowało się na 6. miejscu. W 2021 roku klub zdobył Puchar Berlina, pokonując Berliner AK. Sezon 2021/2022 był jednym z najlepszych w historii Regionalligi dla BFC Dynamo. Drużyna zdobyła mistrzostwo Regionalligi, prowadząc w tabeli od 18. kolejki. W barażach o awans do 3. ligi klub przegrał jednak dwumecz z VfB Oldenburg 2:3. Wkrótce potem rozstał się z trenerem Benbennekiem. Nowym szkoleniowcem został Heiner Backhaus. W sezonie 2022/2023 BFC Dynamo zajęło 6. miejsce. Przed sezonem 2023/2024 do klubu powrócił Rufat Dadashov. Po dobrym początku rozgrywek Backhaus został zwolniony we wrześniu 2023 roku z powodu zarzutów o działanie na szkodę klubu. Zastąpił go Dirk Kunert. Jesień 2023 była bardzo udana, a Dynamo przez pewien czas znajdowało się na czele tabeli. W rundzie wiosennej forma uległa pogorszeniu. W kwietniu 2024 roku klub ogłosił, że kontrakt Kunerta nie zostanie przedłużony. Sezon 2023/2024 drużyna zakończyła na 4. miejscu. Frekwencja na Sportforum Hohenschönhausen była najwyższa od 1990 roku. Na sezon 2024/2025 trenerem został Austriak Andreas Heraf. Po zakończeniu sezonu 2023/2024 klub rozegrał mecz towarzyski z AS Monaco, wygrany 4:2, upamiętniający ostatni w dziejach dwumecz Dynama w europejskich pucharach.

Sezon	Rozgrywki	Runda	Przeciwnik	Dom	Wyjazd	Ogólnie
1971/72	Puchar Zdobywców Pucharów	1R	Cardiff City	1–1	1–1	2–2, k: 5–4
		1/8	Beerschot VAC	3–1	3–1	6–2
		1/4	Åtvidabergs FF	2–2	2–0	4–2
		1/2	Dinamo Moskwa	1–1	1–1	2–2, k: 1–4
1972/73	Puchar UEFA	1R	Angers SCO	2–1	1–1	3–2
		2R	Lewski Sofia	3–0	0–2	3–2
		1/8	Liverpool	0–0	1–3	1–3
1976/77	Puchar UEFA	1R	Szachtar Donieck	1–1	0–3	1–4
1978/79	Puchar UEFA	1R	FK Crvena zvezda	5–2	1–4	6–6, w.
1979/80	Puchar Europy	1R	Ruch Chorzów	4–1	0–0	4–1
		1/8	Servette FC	2–1	2–2	4–3
		1/4	Nottingham Forest	1–3	1–0	2–3
1980/81	Puchar Europy	1R	APOEL FC	3–0	1–2	4–2
		1/8	Baník Ostrawa	1–1	0–0	1–1, w.
1981/82	Puchar Europy	1R	FC Zürich	2–0	1–3	3–3, w.
		1/8	Aston Villa	1–2	1–0	2–2, w.
1982/83	Puchar Europy	1R	Hamburger SV	1–1	0–2	1–3
1983/84	Puchar Europy	1R	Jeunesse Esch	4–1	2–0	6–1
		1/8	FK Partizan	2–1	0–1	2–2, w.
		1/4	AS Roma	2–1	0–3	2–4
1984/85	Puchar Europy	1R	Aberdeen	2–1	1–2	3–3, k: 5–4
		1/8	Austria Wiedeń	3–3	1–2	4–5
1985/86	Puchar Europy	1R	Austria Wiedeń	0–2	1–2	1–4
1986/87	Puchar Europy	1R	Örgryte IS	4–1	3–2	7–3
		1/8	Brøndby IF	1–1	1–2	2–3
1987/88	Puchar Europy	1R	Girondins Bordeaux	0–2	0–2	0–4
1988/89	Puchar Europy	1R	Werder Brema	3–0	0–5	3–5
1989/90	Puchar Zdobywców Pucharów	1R	Valur	2–1	2–1	4–2
		1/8	AS Monaco	1–1	0–0	1–1, Dogr., w.

Derby wschodniej części niemieckiej stolicy dotyczą rywalizacji Dynama z Unionem. W czasach Niemieckiej Republiki Demokratycznej, rywalizacja była przeważnie jednostronną na rzecz reprezentantów bezpieczeństwa publicznego. Derby budziły jednak zainteresowanie przez różnice społeczne kibiców. Union był postrzegany jako klub opozycjonistów i przeciwników systemu^[3].

Po raz ostatni, pierwsze zespoły rozegrały mecz derbowy 13 maja 2006 na Sportforum Hohenschönhausen. Mecz zakończył się zwycięstwem Unionu dwa do zera.

Ze względu na status społeczny Dynama w czasach Niemieckiej Republiki Demokratycznej, mecze berlińczyków z najbardziej utytułowanymi zespołami okresu NRD są traktowane prestiżowo przez społeczeństwo.

• Oficjalna strona klubu