Bieliana – rodzaj statku rzecznego (rzadziej morskiego), używanego w Rosji w drugiej połowie XIX w. i na początku XX w. do transportu surowego drewna budulcowego i z tegoż surowca zbudowanego. Statek taki był właściwie pływającym stosem drewna i odbywał tylko jeden rejs w dół rzeki. Drewno ułożone było w dość skomplikowany sposób, by zapewnić odpowiednią wentylację, możliwość gaszenia ewentualnego pożaru czy uszczelnianie burt. Po dotarciu do celu był rozbierany.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/96/%D0%9D%D0%B0%D0%B3%D1%80%D1%83%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D0%B1%D0%B5%D0%BB%D1%8F%D0%BD%D0%B0%2C_1931_%D0%B3%D0%BE%D0%B4.jpg/220px-%D0%9D%D0%B0%D0%B3%D1%80%D1%83%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D0%B1%D0%B5%D0%BB%D1%8F%D0%BD%D0%B0%2C_1931_%D0%B3%D0%BE%D0%B4.jpg)
Wymiary bielian: długość od 32 do 110 m, szerokość od 5 do 25 m, zanurzenie od 1,1 do 5,1 m, wysokość od linii wodnej od 2,1 do 6,4 m; wyporność osiągała nawet 16400 ton.
Sporadycznie – do eksportu drewna do Szwecji – budowano bieliany morskie do rejsów przez Bałtyk.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jan Piwoński – Niezwykłe okręty, Instytut Wydawniczy Nasza Księgarnia, Warszawa 1986, ISBN 83-10-08674-1