| Data i miejsce urodzenia |
2 lutego 1921 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
14 lipca 2000 |
| Zawód, zajęcie |
językoznawca, literaturoznawca, grafolog sądowy |
| Narodowość |
słowacka |
Jozef Mistrík (ur. 2 lutego 1921 w Španiej Dolinie, zm. 14 lipca 2000 w Bratysławie) – słowacki językoznawca, literaturoznawca, wykładowca uniwersytecki i grafolog sądowy. Zajmował się przede wszystkim stylistyką i morfologią.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W latach 1937–1941 kształcił się w Instytucie Pedagogicznym w Bańskiej Bystrzycy[1]. W latach 1954–1958 odbył studia z zakresu języka słowackiego i języka rosyjskiego na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Komeńskiego[2]. Pracował jako nauczyciel w Španiej Dolinie, w latach 1943–1949 w szkole w Trenczynie (Obchodná akadémia); w latach 1949–1952 pracował w Bratysławie (Vyššia hospodárska škola)[1]. W latach 1954–1960 był pracownikiem badawczym i kierownikiem Państwowego Instytutu Stenograficznego w Bratysławie[2]. W latach 1961–1965 pracownik naukowy Instytut Językoznawstwa im. Ľudovíta Štúra Słowackiej Akademii Nauk[2]. Od 1965 roku pracownik Katedry Języka Słowackiego na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Komeńskiego (1989–1990 kierownik)[2]. Jako wizytujący profesor wykładał na uczelniach w Kolonii (1969–1971), Moskwie (1972), Oksfordzie i Sheffield (1975–1977)[2]. Pracował na wydziałach pedagogicznym i prawniczym Uniwersytetu Mateja Bela w Bańskiej Bystrzycy oraz w Akademii Sztuk w Bańskiej Bystrzycy (1997).
W 1961 r. został kandydatem nauk, w 1963 r. uzyskał tytuł PhDr., od 1968 r. docent, od 1969 r. doktor nauk. W 1979 r. został profesorem[2].
W swojej działalności naukowo-badawczej koncentrował się przede wszystkim na stylistyce, poetyce, lingwistyce matematycznej, gramatyce, grafologii i retoryce, z których to dziedzin wydał liczne monografie i opracowania. Był redaktorem naukowym i współautorem Encyklopédii jazykovedy z 1993 roku[1]. Opublikował prawie 250 studiów naukowych oraz artykułów w słowackich i zagranicznych czasopismach specjalistycznych oraz wydawnictwach zbiorowych. Napisał dziesiątki podręczników i poradników. W publikacji Štylistika (osiem wydań w latach 1961–1997) wyłożył podstawy teoretyczne stylistyki[1].
Był członkiem towarzystw naukowych w kraju i za granicą. Był przewodniczącym Slovenskej jazykovednej spoločnosti, gdzie zapoczątkował „Zápisník slovenského jazykovedca” (później „Jazykovedný zápisník”)[1]. Zajmował się również językiem głuchoniemych. Był redaktorem „Studia Academica Slovaca”. Laureat wielu medali i nagród.
Wybrana twórczość
[edytuj | edytuj kod]- Hovory s recitátorom (1971)
- Hľadanie profilu básne (1972)
- Žánre vecnej literatúry (1973)
- Štylistika slovenského jazyka (1977)
- Encyklopédia jazykovedy (1993)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Slovenský literárny kalendár
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona osobista (słow.)
- Biografia (słow.)
- Bibliografia na stronie Instytutu Językoznawstwa im. Ľudovíta Štúra: 1, 2, 3, 4 (słow.)









