Spis treści
(11) Parthenope
Obraz uzyskany przez Very Large Telescope | |
| Odkrywca | |
|---|---|
| Data odkrycia |
11 maja 1850[1] |
| Numer kolejny |
11 |
| Charakterystyka orbity (2024-10-17) | |
| Przynależność obiektu |
|
| Półoś wielka | |
| Mimośród |
0,0994[1] |
| Peryhelium | |
| Aphelium | |
| Okres obiegu wokół Słońca |
3 lata 307 dni 20[1] godzin |
| Średnia prędkość |
18,97 km/s |
| Inklinacja |
4,63[1]° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | |
| Masa |
5,5 ± 0,4 × 1018[2] kg |
| Średnia gęstość |
3,20 ± 0,27[2] g/cm3 |
| Okres obrotu | |
| Albedo |
0,19 ± 0,02[1] |
| Jasność absolutna | |
| Typ spektralny | |
| Średnia temperatura powierzchni |
174 K |
(11) Parthenope – planetoida z głównego pasa planetoid.
Odkrycie i nazwa
[edytuj | edytuj kod]
(11) Parthenope została odkryta 11 maja 1850 roku w Neapolu przez Annibale’a de Gasparisa[1]. Nazwa planetoidy pochodzi od jednej z syren z mitologii greckiej.
Orbita
[edytuj | edytuj kod]Orbita planetoidy (11) Parthenope nachylona jest pod kątem 4,63˚ do ekliptyki, a jej mimośród wynosi 0,1. Ciało to krąży w średniej odległości 2,45 au wokół Słońca. Peryhelium orbity znajduje się 2,21 au, a aphelium 2,70 au od Słońca. Na jeden obieg Słońca planetoida ta potrzebuje 3 lata i 308 dni[1].
Właściwości fizyczne
[edytuj | edytuj kod]Jest to ciało o średnicy około 149 km[2] lub około 143 km, jest więc to obiekt stosunkowo duży. Albedo (11) Parthenope wynosi około 0,19. Jej absolutna wielkość gwiazdowa sięga około 6,73m. Okres obrotu wokół własnej osi określony został na 13 godzin i 43 minuty[1].
Planetoida ta składa się w znacznej mierze z mieszanki metali: niklu i żelaza z dodatkiem krzemianów magnezu i żelaza.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- (11) Parthenope w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- (11) Parthenope w bazie Minor Planet Center (ang.)
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Diagram orbity (11) Parthenope w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)









