Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
ALD-52
|
|
| Nazewnictwo
|
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia
|
| N-acetylo-LSD, ALD
|
|
| Ogólne informacje
|
| Wzór sumaryczny
|
C22H27N3O2
|
| Masa molowa
|
365,47 g/mol
|
| Identyfikacja
|
| Numer CAS
|
3270-02-8
|
| PubChem
|
201111
|
| SMILES
|
CCN(CC)C(=O)[C@H]1CN([C@@H]2CC3=CN(C4=CC=CC(=C34)C2=C1)C(=O)C)C
|
|
| InChI
|
InChI=1S/C22H27N3O2/c1-5-24(6-2)22(27)16-10-18-17-8-7-9-19-21(17)15(13-25(19)14(3)26)11-20(18)23(4)12-16/h7-10,13,16,20H,5-6,11-12H2,1-4H3/t16-,20-/m1/s1
|
| InChIKey
|
FJOWXGYLIWJFCH-OXQOHEQNSA-N
|
|
|
|
|
|
ALD-52 – psychodeliczna substancja psychoaktywna, pochodna ergoliny, analog LSD. Po raz pierwszy ALD-52 został otrzymany przez Alberta Hofmanna. Dawkowanie tej substancji waha się w przedziale 50–175 µg.
