Adela Gleijer

Adela Gleijer (ur. 20 września 1933 w Montevideo, zm. 20 stycznia 2026^[1]) – urugwajska aktorka filmowa, teatralna i telewizyjna.

Była członkinią grupy Teatro El Galpón w Montevideo, tam też zadebiutowała w 1956 u Agustína Cuzzaniego w sztuce El centroforward murió al amanecer. Grała też m.in. w sztuce Bertolta Brechta Kaukaskie koło kredowe i Królu Lirze Williama Szekspira w reżyserii Atahualpa Cioppo.

W Buenos Aires grała w Teatro San Martín w sztukach: Hombre y superhombre Bernarda Shawa, Lo frío y lo caliente Pacho O’Donnella, La Máscara y en Gris de ausencia Roberto Cossa w reżyserii Carlosa Gandolfo. Inne role: El prisionero de la Segunda Avenida Neila Simona w reżyserii Norma Aleandro, Tres buenas mujeres Laury Bonaparte na Festiwalu Guanajuato, Greek Stephena Berkoffa. W 2006 otrzymała Honorową Nagrodę Podestá, przyznaną przez Stowarzyszenie Aktorów Argentyńskich.

Grała także m.in. w telenowelach: Amo y señor (1984), Increíblemente sola (1985), Rebelde (1989), Celeste (1991), Celeste 2 (1993), Los buscas de siempre (2000), Jesteś moim życiem (2006), Mujeres de nadie (2007), Volver a nacer (2012) i El hombre de tu vida (2012).

Od 1961 była żoną aktora Juana Manuela Tenuta, była matką aktorki Andrei Tenuty. Mieszkała w Argentynie.

• Adela Gleijer w bazie IMDb (ang.)
• Adela Gleijer w bazie Filmweb