Anna Bolecka
| |
| Imię i nazwisko |
Anna Sikorska |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
20 czerwca 1951 |
| Narodowość |
polska |
| Język |
polski |
| Alma Mater | |
Anna Bolecka (ur. 20 czerwca 1951 w Warszawie) – polska pisarka.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodziła się w rodzinie Stanisława Sikorskiego, profesora fizyki, i Marii Mileny z Braumanów. Do 1957 mieszkała w Wołominie następnie wraz z rodzicami przeniosła się do Warszawy. Uczęszczała do Liceum Ogólnokształcącego nr 49 w Warszawie, w 1969 zdała maturę[1][2]. Od 1970 studiowała polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Po studiach, od 1975 pracowała jako redaktorka polskiej literatury współczesnej w Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik”. W 1989 zrezygnowała z pracy redakcyjnej i poświęciła się twórczości literackiej. W 1991 została członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. W latach 1994–2001 prowadziła w Warszawie własne wydawnictwo „Szpak”[2].
Debiutowała (pod nazwiskiem Anna Sikorska) w 1978 książką dla dzieci pt. Raku[2]. W 1989 wydała powieść Leć do nieba, poświęconą wyobraźni i tożsamości dziecięcej. Następna powieść Biały kamień (1994), poświęcona kresom geograficznym i mentalnym, rekonstruująca historię pradziadka autorki, przyniosła jej Nagrodę Literacką im. Władysława Reymonta (1995)[3], a kolejna Kochany Franz (1999) – której bohaterami są postaci związane z Franzem Kafką (powieść ma formę listów) – Nagrodę PEN Clubu za twórczość prozatorską (1999)[4] oraz tytuł „Najlepszej książki Października 1999” Warszawskiej Premiery Literackiej. Jej powieść Concerto d'amore (2004) opowiada o różnych rodzajach miłości, a jej akcja dzieje się w Warszawie.
Anna Bolecka jest również autorką:
- powieści dla młodzieży Latawce (2002),
- powieści z czasów narodzin nazizmu Uwiedzeni (2009)
- powieści Cadyk i dziewczyna (2012)[5]
Swoją prozę i recenzje drukowała m.in. na łamach pism „Kresy” (1996, 1999), „Dekada Literacka” (1999, 2005–2006) i „Pogranicza” (2002, 2004)[1].
Jest jedną z najchętniej tłumaczonych polskich pisarek. Jej książki były tłumaczone na niemiecki, francuski, duński, holenderski i portugalski.
Dwukrotnie zamężna. W latach 1977–2004 była żoną Włodzimierza Boleckiego, historyka literatury; ze związku tego w 1978 urodziły się bliźnięta Antoni i Agnieszka. W 2005 zawarła związek małżeński z Krzysztofem Doroszem, dziennikarzem, eseistą[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Nowa Panorama Literatury Polskiej » Anna BOLECKA [online], nplp.pl [dostęp 2025-07-09].
- ↑ a b c Barbara Marzęcka, Łukasz Żurek, Bolecka Anna – Słownik Pisarzy i Badaczy XX i XXI w. [online], pisarzeibadacze.ibl.edu.pl [dostęp 2025-07-09] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-10].
- ↑ Związek Rzemiosła Polskiego: Laureaci Nagrody Literackiej im. Władysława Reymonta w latach 1994 – 2009. [dostęp 2014-09-10].
- ↑ Nagroda PEN Clubu za twórczość poetycką, prozatorską i eseistyczną [online], 6 listopada 2020 [dostęp 2025-07-09].
- ↑ Cadyk i dziewczyna
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Na granicy życia i śmierci. Rozmowa z Anną Bolecką, jaką przeprowadził Remigiusz Grzela
- Barbara Marzęcka, Bolecka Anna, [w:] Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku. Słownik biobibliograficzny, tom I (opracował zespół pod redakcją Alicji Szałagan), Warszawa 2011, s. 44–45. ISBN 978-83-61750-11-6
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Anna Bolecka w Katalogu Biblioteki Narodowej
- Anna Bolecka – publikacje w bibliotece Polona
