Anna Rogstad

Anna Georgine Rogstad

Data urodzenia	26 lipca 1854
Data śmierci	8 listopada 1938
Członkini Stortingu
Okres	od lutego 1912 do stycznia 1913
Przynależność polityczna	Liberalna Partia Lewicy
Zastępczyni członka Stortingu
Okres	od 1909 do 1912
Przynależność polityczna	Liberalna Partia Lewicy
Multimedia w Wikimedia Commons

Anna Georgine Rogstad (ur. 26 lipca 1854, zm. 8 listopada 1938) – norweska polityczka, która w 1912 zasiadła w Stortingu, parlamencie Norwegii, jako pierwsza kobieta, przejmując mandat po Jensie Bratliem, który objął stanowisko premiera Norwegii (wcześniej była jego zastępczynią).

Anna Georgine Rogstad urodziła się 26 lipca 1854 w wiosce Veisten w gminie Søndre Land. Gdy miała 10 lat, jej rodzina przeprowadziła się do Trondheim, gdzie ojciec rozpoczął pracę. Uczyła się w szkole dla dziewcząt Stiftelsen Trondhjems Borgerlige Realskole(inne języki). W wieku 17 lat podjęła pracę jako nauczycielka w prywatnej szkole dla chłopców, gdzie pracowała w latach 1874–1877. Po zdaniu państwowego egzaminu rozpoczęła nauczanie w trondheimskich szkołach publicznych. W 1877 przeprowadziła się do Kristianii (obecnie Oslo), gdzie do 1900 pracowała jako nauczycielka^[1].

W 1883 dołączyła do stowarzyszenia nauczycieli w Kristianii. W 1892 wstąpiła do nowo utworzonego Norges Lærerforening(inne języki), związku norweskich nauczycieli. Została wybrana do pierwszego zarządu organizacji, a w latach 1892–1907 była jej wiceprzewodniczącą. Przez 32 lata zarządzała również stowarzyszeniem nauczycieli w Kristianii. Była jedną z założycielek powstałej w 1885 Kvindestemmeretsforeningen(inne języki), organizacji wspierającej walkę o prawa kobiet, a w 1897 została jej wiceprzewodniczącą^[1][2].

W 1901 wystartowała w wyborach samorządowych w Kristianii z list Kvindestemmeretsforeningen(inne języki). W 1909 była jedną z założycielek Liberalnej Partii Lewicy. W tym samym roku z powodzeniem wystartowała w wyborach parlamentarnych(inne języki), w których jej partia tworzyła wspólną listę z Høyre. Została wybrana zastępczynią Jensa Bratliego. Po raz pierwszy wzięła udział w obradach Stortingu 17 marca 1911. W parlamencie zajmowała miejsce Bratliego od lutego 1912 do marca 1913, kiedy był on premierem Norwegii. Zasiadła w komitecie do spraw kościołów oraz komitecie szkolnym. W 1917 dołączyła do Partii Pracy^[1][2].

Zmarła 8 listopada 1938 w wieku 84 lat. Została pochowana w Oslo^[1].