Antoni Furowicz

Antoni Furowicz

prof. zw. dr hab. Antoni Furowicz (1936-2013)
Państwo działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	7 stycznia 1936 Warszawa
Data i miejsce śmierci	7 stycznia 2013 Szczecin
Profesor zwyczajny nauk weterynaryjnych
Specjalność: bakteriologia kliniczna, epizootiologia, immunologia zwierząt
Alma Mater	Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego
Doktorat	1965 Akademia Rolnicza we Wrocławiu
Habilitacja	1970 – bakteriologia Akademia Rolnicza we Wrocławiu
Profesura	1985
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Akademia Rolnicza w Szczecinie
Stanowisko	profesor zwyczajny
Odznaczenia

Antoni Julian Furowicz (ur. 7 stycznia 1936 w Warszawie^[1], zm. 7 stycznia 2013^[2]) – polski profesor nauk weterynaryjnych w zakresie bakteriologii klinicznej, epizootiologii oraz immunologii zwierząt^[3][4], nauczyciel akademicki

Antoni Furowicz dzieciństwo i młodość spędził w Warszawie, tam też w 1961 ukończył studia na Wydziale Weterynaryjnym SGGW^[5]. Stopień doktora nauk weterynaryjnych (1965)^[6] i stopień doktora habilitowanego (1970) otrzymał w Akademii Rolniczej we Wrocławiu^[7], tytuł profesora nadzwyczajnego w 1985, a tytuł profesora zwyczajnego w zakresie nauk weterynaryjnych – w 1990. W latach 1961-1973 oraz 1976-1979 pracował w Zakładzie Higieny Weterynaryjnej w Katowicach^[8] oraz w Katedrze Mikrobiologii Lekarskiej Śląskiej Akademii Medycznej, a także w Ośrodku Leczenia Oparzeń Przemysłowych w Siemianowicach Śląskich, w którym stworzył laboratorium bakteriologiczne diagnozujące czynniki etiologiczne zakażeń szpitalnych^[9]. Był konsultantem w Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej, współpracował ze Śląskim Ogrodem Zoologicznym. W 1969 jako stypendysta FAO odbył 3-miesięczny staż naukowy w Serum Institute w Kopenhadze^[10]. Odbył także staże krajowe w Państwowym Zakładzie Higieny oraz w Instytucie Weterynarii w Puławach. W latach 1973-1976 był ekspertem FAO w Argentynie^[11]. W 1979 został zatrudniony w Akademii Rolniczej w Szczecinie, gdzie został kierownikiem zorganizowanej przez siebie Katedry Immunologii i Mikrobiologii na Wydziale Zootechnicznym^[12], a którą kierował do 2006. Na emeryturę przeszedł w 2007^[13].

Został pochowany 15 stycznia 2013 na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kw. 9K/11/23)^[14].

Profesor Antoni Furowicz zdiagnozował oraz po raz pierwszy opisał na terenie Argentyny zakażenia człowieka i zwierząt wywoływane przez Yersinia pseudotuberculosis^[5]. Do osiągnięć naukowych należy ponadto oznaczenie serii nowych antygenów O, K i H u szczepów E. coli wywołujących różne formy kolibakteriozy ludzi i zwierząt, a także zdiagnozowanie pierwszego w Polsce zakażenia owiec szczepem Brucella ovis, zidentyfikowanie serologiczne szczepów E. coli wywołujących enterotoksemię świń, izolacja oraz identyfikacja szczepów E. coli z antygenami adhezyjnymi K88, kliniczne oraz immunologiczne wykazanie przydatności nieswoistej immunomodulacji zwierząt hodowlanych w graniczeniu występowania listeriozy owiec i szynszyli, odoskrzelowego zapalenia płuc cieląt, kolibakteriozy prosiąt i cieląt oraz jersiniozy szynszyli. Ponadto opracował genotypowe i fenotypowe cechy chorobotwórczych szczepów Yersinia pseudotuberculosis i Yersinia enterocolitica, a także ocenił przydatność kliniczną immunomodulatorów w medycynie weterynaryjnej. Opublikował ponad 500 prac, w tym 180 oryginalnych prac twórczych^[11]. Wypromował 12 doktorów i 50 magistrów inżynierów, recenzentem dorobku na tytuł profesora (4) i na etat profesora zwyczajnego (2) oraz 4 podręczników i 11 projektów KBN, jak również 5 prac habilitacyjnych, 24 doktorskich i 26 magisterskich^[11]. Profesor Antoni Furowicz był wykładowcą na Uniwersytecie w Buenos Airees (1975) oraz na Uniwersytecie Complutense w Madrycie (1993-1996)^[5]. Był redaktorem naczelnym Wydawnictwa Naukowego AR w Szczecinie oraz redaktorem serii „Advances in Agricultural Sciences”^[15]. W latach 1981-1983 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Zootechnicznego Akademii Rolniczej w Szczecinie^[16].

• Serotypy pał. salmonella w materiale diagnostycznym Zakładu Higieny Weterynaryjnej w okresie 1946-1967. „Przeg. Epid.” 1969, 23, 2, s.213-220 (wsp. Bożena Butrym, Jan Madejski, Jadwiga Steffen, Renata Wachowicz)^[17]
• Kolibakterioza zwierząt. PWRiL Warszawa 1970, 338 ss. (wsp. Henryk Janowski)
• Listerioza. PZWL Warszawa 1974
• Neutropowe właściwości Listeria monocytogenes i Mycobacterium Leprae w zakażeniach naturalnych i doświadczalnych. „Przeg. Epid.” 1993, 1-2, s.3-10 (wsp. Danuta Czernomysy-Furowicz)^[18]
• Choroby odzwierzęce przenoszone drogą pokarmową. PZWL Warszawa 1999
• Toksoplazmoza ludzi i zwierząt Cz. II. Zasadnicze elementy diagnostyki oraz terapіi i profilaktyki. „Przeg. Hod.” 2007, 12, s.23-25 (wsp. Józef Kur, Danuta Czernomysy-Furowicz)^[19]

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski^[20]
• Złoty Krzyż Zasługi (1999)^[21]
• Medal Komisji Edukacji Narodowej (1985)^[9]
• Złota Odznaka Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Complutense w Madrycie (1996)
• Srebrny Medal American Biographical Institute^[15]
• Medal „Zasłużony dla Akademii Rolniczej w Szczecinie” (1997)^[22]
• Srebrny i Złoty Medal Research Board of Advisors (USA, 2000)^[15]
• Medal i godność Honorowego Członka Polskiego Towarzystwa Mikrobiologów (2000)^[21]
• Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki II st. (1985)^[9]
• Nagroda Ministra Zdrowia (1999)^[15]
• Medal Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Szczecinie (2000)^[21]
• Medal Naczelnej Organizacji Technicznej^[15]