Ashley Carty

Ashley Carty

Obywatelstwo	Wielka Brytania
Reprezentuje kraj	Anglia
Data i miejsce urodzenia	17 lipca 1995 Rotherham
Gra zawodowa	2018–2022, 2023–2025
Najwyższy ranking	67 (lipiec-październik 2024)
Najwyższy break	141 (Northern Ireland Open 2020)
Breaki 100+ pkt.	42
Multimedia w Wikimedia Commons

Ashley Carty (ur. 17 lipca 1995 w Rotherham) – angielski snookerzysta.

We wrześniu 2011 roku, Ashley Carty po raz pierwszy wziął udział w turnieju PTC ale odpadł w rundzie wstępnej turnieju w Sheffield. Podczas dziesiątego turnieju PTC sezonu 2011/12 po raz pierwszy dotarł do rundy finałowej. Jednak przegrał 0-4 ze Szkotem Graemem Dottem w pierwszej rundzie. Podczas Munich Open 2013, Carty przegrał ze swoim rodakiem Jackiem Lisowskim w 1/64 finału. W marcu 2013, Carty dotarł do finału Mistrzostw Europy U21(inne języki), przegrywając 0-6 ze swoim rodakiem Jamesem Cahillem^[1][2]. Ponieważ Mistrzostwa Europy U21 były również turniejem kwalifikacyjnym do głównego touru, nie udało mu się również zakwalifikować do sezonu 2013/14. Dwa miesiące później podjął kolejną próbę zakwalifikowania się przez serię turniejów Q School. W trzecim turnieju dotarł do finału swojej grupy, przegrywając 3-4 ze Szkotem Fraserem Patrickiem(inne języki). Chociaż nie udało mu się dostać do profesjonalnej ligi, w kolejnym sezonie, dzięki Q-School Order of Merit, mógł wziąć udział w kilku turniejach rankingowych.

Na Wuxi Classic 2013, pierwszym turnieju sezonu 2013/14, Carty po raz pierwszy wziął udział w turnieju rankingowym i przegrał 4–5 z Martinem Gouldem w rundzie kwalifikacyjnej. Jego pierwsze zwycięstwo miało miejsce w kwalifikacjach do Australian Goldfields Open 2013. W pierwszej rundzie pokonał Chińczyka Lü Haotiana, zanim został wyeliminowany w drugiej rundzie przez Michaela Wasleya(inne języki). W dwóch innych występach turniejowych w tym sezonie – Indian Open 2013 i Haikou World Open 2014 – poniósł porażki w meczach otwarcia^[3]. W lipcu 2013 dotarł do 1/8 finału Mistrzostw świata IBSF do lat 21 i został tam pokonany przez Chińczyka Wang Zepenga(inne języki)^[4]. Na Players Tour Championship 2013/14 nie awansował do najlepszych 128 w żadnym turnieju^[5]. Na Mistrzostwach Europy U21 2014 dotarł do półfinału^[6]. W 2014 roku został także mistrzem Anglii do lat 21^[7].

W Q School 2014 Carty ponownie otarł się o kwalifikację do głównego touru. W pierwszym turnieju dotarł do półfinału swojej grupy, w drugim do finału. W sezonie 2014/15 mógł wziąć udział w dziesięciu z jedenastu turniejów rankingu światowego poprzez Order of Merit. Nie mógł wystartować tylko w turnieju finałowym 2014/15 Players Tour Championship, ponieważ tylko 32 najlepszych graczy PTC mogło tam rywalizować, a on nie dostał się do ostatniej 128. w żadnym turnieju z serii w tym sezonie^[8]. Jego pierwszym zwycięstwem w kwalifikacjach do turnieju rankingowego w tym sezonie było ponownie Australian Goldfields Open, gdzie odpadł w decydującej partii z Mikiem Dunnem po zwycięstwach nad Lu Chenwei i Kyrenem Wilsonem w trzeciej rundzie kwalifikacyjnej. Na UK Championship w 2014 roku, do których zakwalifikowało się bezpośrednio wszystkich 128 uczestników, po raz pierwszy wziął udział w głównej drabince światowego turnieju rankingowego, ale przegrał mecz pierwszej rundy 0-6 z Barrym Hawkinsem. Na German Masters w 2015 roku osiągnął swój najlepszy wynik jak dotąd w turnieju światowego rankingu. Dzięki zwycięstwom nad Robertem Milkinsem i Jamesem Cahillem zakwalifikował się do 1/16 finału. Jednak w głównej drabince rozgrywanej w Berlinie przegrał 3-5 z Martinem Gouldem^[9]. Na kolejnym turnieju rankingowym, Welsh Open w 2015 roku, dotarł również do 1/16 finału, gdzie został wyeliminowany przez Marco Fu. Po dotarciu do 1/86 finału na China Open w 2015 roku odpadł w pierwszej rundzie kwalifikacji do Mistrzostw Świata, w których brał udział w tym roku, przegrywając 3-10 z Jamie Jonesem .

W Q School 2015 Ashley Carty nie przeszedł trzeciej rundy w żadnym z turniejów. W sezonie 2015/16 udało mu się wziąć udział tylko w jednym turnieju rankingu światowego, Australian Goldfields Open 2015, gdzie przegrał w pierwszej rundzie kwalifikacyjnej z Adamem Duffym^[10]. Na Mistrzostwach Świata U21 2015 dotarł do ćwierćfinału i przegrał tam z Wang Yuchenem 4–6. Na Mistrzostwach Europy U21 2016 przegrał w półfinale ze swoim rodakiem Brandonem Sargeantem(inne języki) 1–5. Na Players Tour Championship, który odbył się ostatni raz w sezonie 2015/16, ponownie nie przeszedł poza rundę 128 zawodników. W maju 2016 Carty pozostał bez zwycięstwa w Q School^[11]. Na Mistrzostwach Świata U21 2016 został wyeliminowany w 1/64 finału przez Richarda Haneya.

W 2017 roku ponownie wziął udział w Q School i dotarł do finału grupowego w drugim turnieju . Przegrał jednak minimalnie z Jamesem Cahillem 3:4. Nie zajął też wystarczająco wysokiego miejsca w klasyfikacji generalnej obu turniejów Q School. Niedługo później dotarł do finału English Amateur Championship(inne języki), ale wycofał się, ponieważ pozwolono mu wziąć udział w odbywającym się w tym samym czasie Riga Masters^[12]. Tam pokonał Davida Grace’a, numer 44 w światowym rankingu, 4-1 i dotarł do drugiej rundy. Na Paul Hunter Classic przetrwał amatorskie kwalifikacje i po raz drugi dotarł do głównego wydarzenia^[13]. W 2018 roku po raz szósty z rzędu wziął udział w Q School, a w trzecim turnieju ponownie dotarł do play-off. Tym razem pokonał Hindusa Himanshu Dinesh Jaina(inne języki) 4-2 i w wieku 22 lat zapewnił sobie miejsce w głównym cyklu na sezony 2018/19 i 2019/20.

W swoim pierwszym turnieju jako profesjonalista, Riga Masters 2018, Carty pokonał Harveya Chandlera i gracza z czołowej szesnastki Anthony’ego McGilla, aby dotrzeć do 1/32, gdzie przegrał 0–4 z byłym mistrzem świata Graeme’em Dottem. Pozostał to jednak najlepszy wynik jego pierwszego sezonu zawodowego ; wygrał co najmniej jeden mecz w pięciu kolejnych turniejach, w tym zwycięstwo 4–3 nad 10. numerem na świecie Barrym Hawkinsem na Gibraltar Open 2019 i zwycięstwo 6–3 nad graczem z czołowej 32 Jimmym Robertsonem na China Open 2019^[14]. W kwalifikacjach do Mistrzostw Świata 2019 poniósł porażkę 5–10 z Lü Haotianem i zakończył sezon na 108. miejscu na świecie.

Sezon 2019/20 nie rozpoczął się dla Carty’ego zbyt dobrze^[15]. W pierwszej połowie sezonu wygrał tylko dwa mecze, po jednym w turniejach kwalifikacyjnych do International Championship 2019 i German Masters. W nowym roku poprawił jednak swoje wyniki i pozostał bez zwycięstwa tylko raz w pięciu turniejach. Pokonał Joego Perry’ego w Welsh Open i dotarł do 1/32 Snooker Shoot-Out po zwycięstwach nad Nopponem Saengkhamem i Markiem Williamsem, gdzie przegrał z Mikiem Dunnem. W Championship League 2020 niespodziewanie pokonał Neila Robertsona i Kena Doherty’ego i dotarł do rundy pośredniej jako zwycięzca grupy, gdzie pokonał Gary’ego Wilsona, ale odpadł zajmując ostatnie miejsce w grupie. W lipcu 2020 po raz pierwszy dotarł do rundy finałowej Mistrzostw Świata po zwycięstwach nad Rossem Muirem, Jimmym Robertsonem i Robertem Milkinsem^[15]. Jednak w meczu otwarcia w Crucible Theatre przegrał ze Stuartem Binghamem 7-10. Sezon zakończył na 77. miejscu. światowym rankingu i straciłby status zawodowca. Z powodu nakładania się Mistrzostw Świata i turniejów Q School otrzymał kolejną dwuletnią kartę profesjonalną za wyniki w Mistrzostwach Świata.

W sezonie 2020/21 Carty dotarł do 1/16 finału European Masters, pokonując Jimmy’ego Robertsona i Simona Lichtenberga(inne języki), zanim przegrał 2–5 z Irlandczykiem z północy Markiem Allenem. Chociaż pokonał Jacka Lisowskiego w Northern Ireland Open i Alego Cartera w UK Championship, to dopiero w WST Pro Series w styczniu 2021 roku wygrał więcej niż jeden mecz w turnieju; pokonał Scotta Donaldsona, Jamiego Curtisa-Barretta(inne języki) i Jamiego Rhysa Clarke’a, ale zakończył turniej na szóstym miejscu w swojej grupie i odpadł z dalszej gry^[16]. W kwalifikacjach do Mistrzostw Świata 2021 dotarł do drugiej rundy po wygranej z Michaelem White’em, ale przegrał 2–6 z Louisem Heathcote’em. Pod koniec sezonu zajmował 96. miejsce w rankingu.

Na początku swojego czwartego sezonu zawodowego Carty nieznacznie przegapił 1/8 finału Championship League, zajmując drugie miejsce w swojej grupie i został wyeliminowany w pierwszej rundzie British Open. W miarę postępu sezonu poniósł częste wczesne porażki, docierając do 1/32 tylko dwa razy^[17]. Chociaż w pewnym momencie zajmował nawet 69. miejsce w rankingu światowym, ostatecznie ponownie stracił szansę na bezpośrednie przedłużenie swojej kariery zawodowej. W przeciwieństwie do 2020 roku, tym razem nie udało mu się ponownie zakwalifikować bezpośrednio, co oznaczało, że stracił status zawodowca latem 2022 roku.

W sezonie 2022/23 Q Tour(inne języki) Carty brał udział we wszystkich sześciu turniejach, docierając raz do półfinałów i raz do ćwierćfinałów, kończąc na 13. miejscu w klasyfikacji generalnej play-offów w marcu 2023 r. w Darlington^[18]. Tam pokonał m.in. byłych zawodowców Farakha Ajaiba i Rossa Muira i zakwalifikował się do sezonów zawodowych 2023/24 i 2024/25 po ostatecznym zwycięstwie 5-2 nad Austriakiem Florianem Nüßle.

Ponadto Carty w swoim sezonie jako amator wygrał turniej English Amateur Tour i EPSB Open Series, a także zdobył tytuł English Amateur Championship w wariancie snookera na 6 czerwonych, natomiast na Mistrzostwach Europy w 2023 roku(inne języki) dotarł do 1/8 finału i odpadł w pierwszej rundzie English Amateur Championship(inne języki)^[18].

Na początku swojego piątego sezonu zawodowego Carty dotarł do rundy pośredniej Championship League 2023, a w sierpniu 2023, podczas European Masters, po pokonaniu 30 najlepszych graczy Joego O’Connora i Ricky’ego Waldena, po raz pierwszy dotarł do ćwierćfinału turnieju rankingowego, przegrywając 1-5 ze swoim rodakiem Juddem Trumpem. W kolejnych turniejach odpadł głównie na początku, docierając do 1/32 finału dopiero podczas British Open 2023, Wuhan Open 2023 i Scottish Open 2023^[19]. Po odpadnięciu w drugiej rundzie kwalifikacji do Mistrzostw Świata 2024 z Johnem Astleyem, zakończył sezon na 81. miejscu na świecie.

Na początku sezonu 2024/25 Carty dotarł do rundy pośredniej Championship League, 48 najlepszych Saudi Arabia Masters i 32 najlepszych British Open 2024. W miarę postępu sezonu poniósł głównie wczesne porażki, docierając do 32 najlepszych ponownie dopiero podczas Snooker Shoot Out 2024. W kwalifikacjach do Mistrzostw Świata 2025 pokonał Jimmy’ego White’a, zanim został pokonany 10-2 przez Chińczyka Pang Junxu^[20]. Pod koniec sezonu nieznacznie zabrakło mu do czołowej 64 w światowym rankingu, zajmując 68. miejsce, i tym samym po raz kolejny stracił status zawodowca^[21].

Następnie wystartował Q School i dotarł do ćwierćfinału swojej grupy w pierwszym turnieju i półfinału drugiego turnieju^[22]. Oznaczało to, że nie udało mu się pozostać w zawodowej trasie, ale jako jedenasty w rankingu Q-School może brać udział w zawodowych turniejach w sezonie 2025/26 jako rezerwowy^[23].

• Ron Florax: Profil na stronie CueTracker. CueTracker. [dostęp 2025-07-19]. (ang.).
• Profil na stronie snooker.org. snooker.org. [dostęp 2025-07-19]. (ang.).
• Profil na stronie Snooker Database (archiwalny). Snooker Database. [dostęp 2025-07-19]. (ang.).