Bell 212
.jpg)
| |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ | |
| Konstrukcja |
półskorupowa |
| Załoga |
1-2 |
| Historia | |
| Data oblotu |
1968 |
| Lata produkcji |
1968 – 1998 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
2 × Pratt & Whitney Canada PT6T-3B |
| Moc |
1300 kW każdy |
| Wymiary | |
| Średnica wirnika |
14,63 m |
| Długość |
17,4 m |
| Wysokość |
3,8 m |
| Masa | |
| Własna |
2962 kg |
| Startowa |
5080 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
220 km/h |
| Prędkość przelotowa |
190 km/h |
| Prędkość wznoszenia |
8,86 m/s |
| Pułap |
5300 m |
| Zasięg |
439 km |
| Dane operacyjne | |
| Liczba miejsc | |
| 1 + 14 pasażerów | |
| Rzuty | |
| |
Bell 212 – dwusilnikowy cywilny, średni śmigłowiec firmy Bell Helicopter Textron oblatany w 1968 roku. Konstrukcyjnie oparty na powiększonym kadłubie Bell 205. Cywilna wersja wojskowego śmigłowca UH-1N[1][2].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Bell 212 został pierwotnie opracowany dla Kanadyjskich Siły Zbrojnych w 1968 roku jako CUH-1N[3] (później przemianowany na CH-135). Powstał jako dwusilnikowa wersja śmigłowca Bell 205[3]. Od maja 1971 roku siły kanadyjskie odebrały 50 egzemplarzy śmigłowców. W tym samym czasie Siły Zbrojne Stanów Zjednoczonych zamówiły 294 maszyny Bell 212 pod oznaczeniem Bell UH-1N Twin Huey. Pierwszy jego lot odbył się w 1969 roku[3]. Na początku lat siedemdziesiątych Bell 212 wprowadzony został na rynek cywilny jako cywilna wersja UH-1N. Ostatni Bell 212 został dostarczony w 1998 roku. [4][5]
Od 1971 roku Bell 212 produkowany był też na licencji we Włoszech jako Agusta Bell AB-212[3]. 68 zbudowano dla lotnictwa marynarki wojennej do zwalczania okrętów podwodnych i nawodnych, 21 dla policji, 19 dla wojsk lądowych i 35 dla lotnictwa wojskowego (później oznaczone HH-212)[3].
Konstrukcja
[edytuj | edytuj kod]Bell 212 jest napędzany przez dwa silniki Pratt & Whitney Canada PT6T-3 Twin-Pac. Silniki są w stanie wygenerować moc na poziomie 1342 kW każdy. Rozwinięciem Bella 212 jest model 412, główną różnicą jest zastosowanie kompozytowego wirnika nośnego z czterema łopatami. Maszyna posiada certyfikat do lotów IFR[1]. Śmigłowce użytkowane są między innymi do transportu pasażerów i towarów, misji gaśniczych, służby porządkowe oraz siły zbrojne wielu państw[4][5].
Wypadki
[edytuj | edytuj kod]19 maja 2024 roku w katastrofie Bella 212 zginął prezydent Iranu Ebrahim Ra’isi[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Bell 212 - SAMOLOTY.PL - wszystko o lataniu [online], www.samoloty.pl [dostęp 2020-08-30].
- ↑ BELL 212 Twin Huey - SKYbrary Aviation Safety [online], www.skybrary.aero [dostęp 2020-08-30].
- ↑ a b c d e Remo Guidi, Giovanni Colla. Włosi pożegnali HH-212A. „Skrzydlata Polska”. Nr 4(2534)/2024, s. 29-30, kwiecień 2024. Warszawa: Agencja Lotnicza Altair. ISSN 0137-866X.
- ↑ a b Bell 212 Training Helicopter [online], Army Technology [dostęp 2020-08-30] (ang.).
- ↑ a b Bell 212 :: Era Group Inc. (VTOL) [online], Era Group Inc. [dostęp 2020-08-30] [zarchiwizowane z adresu 2020-09-18] (ang.).
- ↑ Tomasz Hypki. Katastrofa Bella 212 z prezydentem Iranu. „Skrzydlata Polska”. Nr 6(2536)/2024, s. 30-31, czerwiec 2024. Warszawa: Agencja Lotnicza Altair.
