Beta Trianguli
| β Tri | |||||||||||||||||||||
 Położenie w gwiazdozbiorze | |||||||||||||||||||||
| Dane obserwacyjne (J2000) | |||||||||||||||||||||
| Gwiazdozbiór | |||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Rektascensja |
02h 09m 32,627s | ||||||||||||||||||||
| Deklinacja |
+34° 59′ 14,27″ | ||||||||||||||||||||
| Paralaksa (π) | |||||||||||||||||||||
| Odległość | |||||||||||||||||||||
| Wielkość obserwowana | |||||||||||||||||||||
| Ruch własny (RA) |
149,16 ± 0,35 mas/rok | ||||||||||||||||||||
| Ruch własny (DEC) |
−39,10 ± 0,35 mas/rok | ||||||||||||||||||||
| Prędkość radialna |
12,30 ± 0,66 km/s | ||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||
| Rodzaj gwiazdy | |||||||||||||||||||||
| Typ widmowy |
A5 III[1] | ||||||||||||||||||||
| Masa | |||||||||||||||||||||
| Promień | |||||||||||||||||||||
| Jasność | |||||||||||||||||||||
| Wiek |
580 mln lat[2] | ||||||||||||||||||||
| Temperatura |
8020 K[2] | ||||||||||||||||||||
| Alternatywne oznaczenia | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Beta Trianguli (β Tri) – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Trójkąta, znajdująca się w odległości około 127 lat świetlnych od Słońca.
Nazwa
[edytuj | edytuj kod]Gwiazda ta nosi nazwę Alaybasan, która wywodzi się od rdzennego arabskiego asteryzmu الأيبسان al-Aybasān. Jego nazwa oznacza „dwa stawy” (w sensie anatomicznym). Międzynarodowa Unia Astronomiczna w 2025 roku zatwierdziła użycie nazwy Alaybasan dla określenia tej gwiazdy[3].
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]Beta Trianguli jest olbrzymem (lub podolbrzymem) należącym do typu widmowego A, gwiazdą gorętszą i 71 razy jaśniejszą od Słońca. Gwiazda ma zaledwie 580 milionów lat i stosunkowo niedawno zakończyła syntezę wodoru w hel. Jest to gwiazda spektroskopowo podwójna. Jej towarzyszka jest gwiazdą podobną do Słońca. Gwiazdy średnio dzieli 0,3 au, ale duży mimośród orbity sprawia, że gwiazdy oddalają się do 0,42 au i zbliżają na zaledwie 0,17 au; jeden obieg zajmuje 31,8 dnia[2].
Betę Trianguli otacza, podobnie jak Wegę, dysk pyłu silnie świecący w zakresie podczerwieni, w którym mogą formować się planety. W przyszłości większa gwiazda jeszcze się powiększy, a jej powierzchnia zbliży się lub nawet pochłonie mniejszy składnik; w układzie dojdzie do wymiany masy między gwiazdami albo nawet do zlania się ich w jeden obiekt[2].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- lista gwiazd w gwiazdozbiorze Trójkąta
- lista najjaśniejszych gwiazd w poszczególnych gwiazdozbiorach
