Boleit

Boleit

Boleit z Meksyku
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	KPb 26Ag 9Cu 24Cl 62(OH) 48[1]
Twardość w skali Mohsa	3–3,5[1]
Przełam	nieregularny, nierówny[1]
Łupliwość	doskonała, dobra[1]
Pokrój kryształu	sześcienny[1]
Układ krystalograficzny	izometryczny[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1]
Gęstość	5,054 g/cm³[1]
Właściwości optyczne
Barwa	głęboko niebieska, indygo, granatowa[1]
Rysa	niebieska z zielonkawym odcieniem[2]
Połysk	szklisty, perłowy[1]
Współczynnik załamania	n=2,05 (jednoosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,01[3] dyspersja (optyka): 0,071[3]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	3.DB.15

Boleit – bardzo rzadki minerał halogenkowy^[1]. Nazwa pochodzi od kopalni El Boleo(inne języki) w Meksyku, gdzie po raz pierwszy został odnaleziony^[3][2].

Kryształy są zwykle małe i nieprzezroczyste. Mają formę sześcianów^[1]. Jest minerałem kruchym ze szklistym lub perłowym połyskiem. Ma ciemnoniebieski kolor^[1] oraz niebieską rysę z zielonym odcieniem^[2]. Roztwarza się w kwasie azotowym^[1].

Występuje jako minerał wtórny, powstały w wyniku reakcji chlorku z pierwotnymi siarczkami w strefie utleniania złóż ołowiowo-miedziowych^[3][2]. Towarzyszą mu najczęściej anglezyt, pseudoboleit, cumengeit, cerusyt, atakamit, leadhillit, paratakamit, penfieldyt, chryzokola i gips^[2][4]. Najlepszej jakości okazy w formie intensywnie niebieskich kostek do 2 cm występują w kopalni Amelia w Meksyku^[3][5]. Znaleziony także na terenie Stanów Zjednoczonych (Arizona, Montana, Kalifornia)^[4], Chile, Australii^[1], Wielkiej Brytanii, Grecji, Francji i Niemiec^[2][4].