Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Buskalina
|
|
| Nazewnictwo
|
|
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
|
2-(4-butoksy-3,5-dimetoksyfenylo)etyloamina
|
| Inne nazwy i oznaczenia
|
| 3,5-dimetoksy-4-butoksyfenyloetyloamina, 2-(3,5-dimetoksy-4-butoksyfenylo)etanoamina, 4-n-butoksy-3,5-dimetoksyfenyloetyloamina
|
|
| Ogólne informacje
|
| Wzór sumaryczny
|
C14H23NO3
|
| Masa molowa
|
253,34 g/mol
|
| Identyfikacja
|
| Numer CAS
|
64778-75-2
|
| PubChem
|
15102780
|
| SMILES
|
COc1cc(cc(OC)c1OCCCC)CCN
|
|
| InChI
|
InChI=1S/C14H23NO3/c1-4-5-8-18-14-12(16-2)9-11(6-7-15)10-13(14)17-3/h9-10H,4-8,15H2,1-3H3
|
| InChIKey
|
CHHALFOHMQNBAW-UHFFFAOYSA-N
|
|
|
|
|
|
Buskalina – organiczny związek chemiczny z grupy psychodelicznych fenyloetyloamin, analog meskaliny. Zsyntetyzowana po raz pierwszy przez Alexandra Shulgina, opisana w PiHKAL z minimalnym dawkowaniem 150 mg oraz dokładnie nieokreślonym czasem trwania efektów (według Shulgina „kilka godzin”). Butamina nie wywołuje typowych efektów psychodelicznych czy psychoaktywnych, może jednak powodować lekką arytmię serca oraz biegunkę[1].
