Carl Rogers

Ten artykuł należy dopracować:

od 2008-10 → zweryfikować treść i dodać przypisy,
→ poprawić błędy językowe lub stylistyczne (pomoc: powszechne błędy językowe).
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Carl Rogers

Data i miejsce urodzenia	8 stycznia 1902 Oak Park w Ilinois
Data i miejsce śmierci	4 lutego 1987 La Jolla w Kaliforni
Zawód, zajęcie	psycholog, psychoterapeuta
Multimedia w Wikimedia Commons

Carl Ransom Rogers (ur. 8 stycznia 1902 w Oak Park w stanie Illinois, zm. 4 lutego 1987 w La Jolla w Kalifornii)^[1]– amerykański psycholog i psychoterapeuta, jeden z głównych przedstawicieli psychologii humanistycznej, twórca psychoterapii zorientowanej na klienta oraz teorii organizmicznej^[2].

Początkowo studiował rolnictwo, potem przez dwa lata uczęszczał do seminarium, by ostatecznie podjąć studia pedagogiczne w Teachers College na Uniwersytecie Columbia. Tam obronił swoją rozprawę doktorską^[3]. W wieku 20 lat został delegatem na światową konferencję młodzieży chrześcijańskiej w Pekinie. Praktyki pedagogiczne odbył w latach 1927-1928 w Institute for Child Guidance, gdzie zetknął się z psychoterapią. Jest twórcą poradnictwa psychologicznego (counsellingu).

Pierwszą książkę pt. The Clinical Treatment of the Problem Child wydał w 1938 r. Publikacja omawia zagadnienie terapeutycznej pomocy dziecku w lepszym rozumieniu siebie i rozwijaniu samoakceptacji. Pracował też na uniwersytetach w Ohio, Chicago i Wisconsin, rozwijając swoją teorię i praktykę terapii niedyrektywnej, a następnie terapii skoncentrowanej na kliencie^[4].

Jego oryginalna koncepcja psychoterapii wykrystalizowała się w latach 1937-1941. Po II wojnie światowej Rogers przeprowadził się do Chicago, gdzie rozpoczął intensywne badania nad psychoterapią^[5]. W 1951 r. wydał książkę pt. Terapia skoncentrowana na kliencie. W 1964 r. podjął pracę w Western Behavioral Sciences Institute, gdzie prowadził badania nad procesami grupowymi i samorozwojem. W 1968 r. utworzył Centrum Badań nad Osobą w La Jolla w Kalifornii^[5]. Jego poglądy wywarły wpływ na myśl psychologiczno-pedagogiczną i praktykę edukacyjną, zwłaszcza na powstanie alternatywnych szkół i klinik psychiatrycznych^[6].

W Polsce znany jest jako przedstawiciel psychologii humanistycznej mimo nielicznych przekładów jego książek i artykułów naukowych. Do jego najważniejszych dzieł należą m.in.: Freedom to Learn (1969), Freedom to Learn for the 80’s (1984) oraz A Way of Being (1980). To ostatnie ukazało się w języku polskim w pełnym przekładzie.

Założył ośrodek pomocy rodzicom.

• O stawaniu się osobą^[7][8]
• Sposób bycia^[9]
• Terapia nastawiona na klienta. Grupy spotkaniowe^[10]
• Teoria terapii, osobowości i relacji interpersonalnych rozwinięta w oparciu o podejście skoncentrowane na kliencie^[11]