Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Chelerytryna
|
|
| Nazewnictwo
|
|
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
|
1,2-dimetoksy-12-metylo-[1,3]benzodioksolo[5,6-c]fenantrydyn-12-ium
|
|
| Ogólne informacje
|
| Wzór sumaryczny
|
C
21H
18NO+
4
|
| Masa molowa
|
348,37 g/mol
|
| Identyfikacja
|
| Numer CAS
|
34316-15-9
3895-92-9 (chlorek)
|
| PubChem
|
2703
|
| DrugBank
|
DB17024
|
| SMILES
|
C[N+]1=C2C(=C3C=CC(=C(C3=C1)OC)OC)C=CC4=CC5=C(C=C42)OCO5
|
|
| InChI
|
InChI=1S/C21H18NO4/c1-22-10-16-13(6-7-17(23-2)21(16)24-3)14-5-4-12-8-18-19(26-11-25-18)9-15(12)20(14)22/h4-10H,11H2,1-3H3/q+1
|
| InChIKey
|
LLEJIEBFSOEYIV-UHFFFAOYSA-N
|
|
|
|
|
|
Chelerytryna – organiczny związek chemiczny, alkaloid z grupy benzofenantrydyny, zawarta m.in. w glistniku jaskółcze ziele z rodziny makowatych. Chelerytryna silnie drażni skórę i błony śluzowe, w większych dawkach poraża ośrodkowy układ nerwowy. Miejscowo działa znieczulająco. Posiada właściwości bakterio- i fungistatyczne.
- Farmakognozja. Podręcznik dla studentów farmacji, StanisławS. Kohlmunzer (red.), Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003, ISBN 83-200-2846-9 .
