Clinton Mata

Clinton Mata

Data i miejsce urodzenia	7 listopada 1992 Verviers
Obywatelstwo	angolskie, belgijskie
Wzrost	180 cm
Pozycja	obrońca
Informacje klubowe
Klub	Olympique Lyon
Numer w klubie	22
Kariera juniorska
Lata Klub 0000–2008 KAS Eupen
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 2011–2014 KAS Eupen 62 (2) 2014– Royal Charleroi 82 (0) 2017–2018 → KRC Genk (wyp.) 25 (0) 2018–2023 Club Brugge KV 151 (5) 2023– Olympique Lyon 34 (0) W sumie: 354 (7)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 2014–  Angola 12 (0)
↑ Aktualne na: 29 września 2024. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe. ↑ Aktualne na: 9 września 2024.
Multimedia w Wikimedia Commons

Clinton Mukoni Mata Pedro Lourenço (ur. 7 listopada 1992 w Verviers) – angolski piłkarz występujący na pozycji prawego obrońcy lub środkowego obrońcy we francuskim klubie Olympique Lyonnais oraz w reprezentacji Angoli. Posiada także obywatelstwo belgijskie^[1][2].

Mata urodził się w Verviers w rodzinie pochodzenia angolskiego i dorastał w regionie walońskim, grając w piłkę w małych klubach z okolic miasta, m.in. w Royal Battice, Entente Rechaintoise i Etoile Elsautoise. Następnie trafił do akademii CS Visé, skąd w 2010 roku przeniósł się do młodzieżowych drużyn KAS Eupen^[3].

Do pierwszej drużyny Eupen został włączony w sezonie 2011/2012 i 17 lutego 2012 zadebiutował na poziomie zaplecza belgijskiej ekstraklasy w wygranym 2:1 meczu z Waasland-Beveren^[4]. W barwach „Pandas” spędził trzy pełne sezony, występując łącznie w ponad 70 spotkaniach ligowych i dwukrotnie kończąc rozgrywki jako wicemistrz drugiej ligi, co dawało Eupen udział w barażach o awans do Jupiler Pro League^[5].

Latem 2014 roku podpisał kontrakt ze Sportingiem Charleroi – belgijskie media informowały, że kwota transferu wyniosła około 150 tysięcy euro^[6]. Początkowo był rezerwowym, jednak w drugiej części sezonu 2015/2016 wywalczył miejsce w podstawowym składzie i stał się jednym z filarów obrony. Z Charleroi grał w barażach o udział w europejskich pucharach – zespół wygrał baraż z KV Kortrijk, a w decydującym meczu o miejsce w eliminacjach Ligi Europy przegrał z KRC Genk^[7].

Dobra postawa w Charleroi wzbudziła zainteresowanie większych klubów. W 2017 roku media informowały, że RSC Anderlecht był gotów zapłacić za niego około 3–3,5 mln euro, jednak ostatecznie transfer nie doszedł do skutku, a sam Anderlecht wydał komunikat, że nie zakontraktuje obrońcy^[8][9].

11 sierpnia 2017 roku został wypożyczony z Charleroi do KRC Genk na sezon 2017/2018, bez opcji wykupu^[10]. W Genku szybko wywalczył miejsce w wyjściowym składzie i dotarł z klubem do finału Pucharu Belgii – 17 marca 2018 zagrał pełne 120 minut w przegranym 0:1 po dogrywce spotkaniu ze Standardem Liège na stadionie króla Baudouina w Brukseli^[11].

19 czerwca 2018 roku ogłoszono transfer Maty do Club Brugge. Mistrz Belgii poinformował, że obrońca podpisał czteroletni kontrakt, a trener Ivan Leko określił go jako „jednego z najlepszych ofensywnie usposobionych bocznych obrońców ligi”^[12]. Podczas badań medycznych wykryto jednak uraz wymagający operacji, w związku z czym zawodnik nie mógł zadebiutować od razu – według komunikatu Brugii przerwa miała potrwać do października^[13].

Po powrocie do zdrowia stał się jednym z kluczowych piłkarzy w klubie. W pięciu sezonach rozegrał dla tego zespołu łącznie 197 meczów, występując regularnie w Jupiler Pro League oraz Lidze Mistrzów, w której zaliczył 23 występy^[14][15]. Zdobył trzykrotnie zdobył mistrzostwo Belgii (2019/2020, 2020/2021, 2021/2022) oraz trzykrotnie Superpuchar Belgii (2018, 2021, 2022)^[16][17].

W sezonie 2019/2020 został wybrany przez kibiców najlepszym zawodnikiem Club Brugge – otrzymał klubową nagrodę „Blauwe Schoen” dla piłkarza sezonu, wyprzedzając m.in. Simona Mignoleta i Hansa Vanakena^[18].

6 lipca 2023 roku ogłoszono transfer Maty do Olympique Lyonnais. Klub z Ligue 1 poinformował, że obrońca podpisał trzyletni kontrakt, a kwota transferu wyniosła 5 mln euro plus 10% udziału w ewentualnej przyszłej sprzedaży^[19][20].

W Lyonie szybko wywalczył miejsce w podstawowym składzie i został jednym z liderów defensywy, rywalizując o pozycję na prawej stronie z młodym Saëlem Kumbedim. Podkreśno, że jego profil – defensywnie zorientowanego, doświadczonego bocznego obrońcy – miał przynieść stabilizację prawej flance obrony i pomóc w rozwoju młodszych zawodników^[21][22].

W sezonie 2023/2024 dotarł z Olympique Lyonnais do finału Pucharu Francji, w którym zespół przegrał 1:2 z Paris Saint‑Germain na stadionie w Lille^[23]. W sierpniu 2025 roku klub poinformował o przedłużeniu umowy do czerwca 2028, podkreślając jego rolę jednego z filarów projektu sportowego Lyonu^[24][25].

Mata urodził się w Belgii, ale dzięki pochodzeniu rodziców mógł reprezentować Angolę. Jego ojciec był bramkarzem i miał epizod w reprezentacji tego kraju, co miało wpływ na wybór syna^[26]. W 2014 roku selekcjoner Angoli Romeu Filemon powołał go po raz pierwszy na mecze eliminacji Pucharu Narodów Afryki 2015. We wrześniu tego roku Mata zadebiutował w reprezentacji w przegranym 0:3 meczu kwalifikacyjnym z Burkina Faso w Luandzie^[27][28].

W latach 2014–2016 rozegrał dla Angoli osiem meczów – głównie w eliminacjach Pucharu Narodów Afryki 2015 i 2017 oraz kwalifikacjach mistrzostw świata 2018 – po czym przez kilka kolejnych lat nie był powoływany do kadry^[29]. W 2016 roku selekcjoner Belgii Roberto Martínez w jednym z wywiadów przyznał, że jest pod wrażeniem jego gry i żałuje, iż obrońca wcześniej zdecydował się na występy dla Angoli; sam Mata podkreślał jednak, że nie żałuje tej decyzji, ponieważ pozwoliła mu poznać kraj ojca^[30][31].

Mata jest obrońcą prawonożnym, mogącym występować zarówno na prawej obronie, jak i w roli środkowego defensora. Podkreśla się jego bardzo dobre warunki fizyczne (180 cm wzrostu), siłę w pojedynkach i skuteczność w grze jeden na jednego, a także dużą wszechstronność – w trakcie kariery grywał również jako wahadłowy i pomocnik^[32][33]. Trenerzy określają go jako piłkarza przede wszystkim defensywnego, dobrze ustawiającego się i rzadko przegrywającego pojedynki, którego atuty szczególnie uwidaczniają się w meczach wymagających większej ostrożności taktycznej^[34].

Rodzice Maty pochodzą z Angoli, a sam zawodnik urodził się i wychował w Belgii. Jego imię nadano mu na cześć prezydenta Stanów Zjednoczonych Billa Clintona – ojciec piłkarza, zainteresowany polityką, postanowił upamiętnić w ten sposób zwycięstwo demokraty w wyborach prezydenckich w 1992 roku^[35][36].

Zainteresowanie polityką sprawiło, że w 2012 roku znalazł się na lokalnej liście wyborczej Partii Socjalistycznej w gminie Herve, jednak po interwencji KAS Eupen zrezygnował z kandydowania, by skupić się na karierze piłkarskiej^[37]. Po transferze do Club Brugge osiedlił się w Maldegem w Flandrii Zachodniej^[38].

Klubowe

• Genk
  • finalista Pucharu Belgii: 2017/2018^[39]
• Club Brugge
  • mistrzostwo Belgii: 2019/2020, 2020/2021, 2021/2022^[40]
  • wicemistrzostwo Belgii: 2018/2019^[41]
  • Superpuchar Belgii: 2018, 2021, 2022^[42]
• Olympique Lyonnais
  • finalista Pucharu Francji: 2023/2024^[43]

Indywidualne

• nagroda „Blauwe Schoen” dla najlepszego piłkarza sezonu w Club Brugge: 2019/2020^[44]

• Clinton Mata, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2023-09-09] .