David Lilley
| Obywatelstwo | |
|---|---|
| Reprezentuje kraj | |
| Data i miejsce urodzenia | |
| Gra zawodowa |
2019–2021, 2022– |
| Najwyższy ranking |
57 (lipiec-sierpień) |
| Bieżący ranking | 54 (stan na 2026-02-08) |
| Najwyższy break |
139 (Welsh Open 2025 kwal.) |
| Breaki 100+ pkt. |
45 |
David Thomas Lilley (ur. 19 października 1975 w Washington[1]) – angielski zawodowy snookerzysta[2]. Został profesjonalistą w 2019 roku, po trzydziestu latach kariery amatorskiej[3].
Kariera
[edytuj | edytuj kod]Lilley zaczął grać w snookera w wieku 13 lat[4]. Jego pierwszym dużym sukcesem było zwycięstwo na Mistrzostwach Europy (amatorów) w 1995 r. W finale pokonał swojego rodaka Davida Graya 8–7. W tym samym roku przegrał z Paulem Hunterem w finale Northern Amateur championship[4]. W 1997 roku po raz pierwszy dotarł do finału English Amateur Championship, w którym zwyciężył 8–7 z Robertem Marshallem. Jednakże nie mogąc znaleźć sponsora w związku z wchodzącym zakazem reklamy tytoniu w tym sporcie i przy tylko sześciu turniejach zawodowych rocznie, uznał, że nie stać go na przejście na zawodowstwo i pozostał amatorem[4].
W 1999 roku wygrał w finale English Amateur Snooker Championship z Andrew Normanem wynikiem 8–5[5]. W tym samym roku dotarł do półfinału Mistrzostw Europy Amatorów i finału Mistrzostw Świata Amatorów w Snookerze, w którym uległ Ianowi Preece’owi 8–11.
W 2000 roku przegrał finał English Amateur Championship 5–8 z Nickiem Marshem[5].
W lutym 2002 roku po raz pierwszy wziął udział w eliminacjach do Mistrzostw Świata w Snookerze, ale przegrał już w drugiej rundzie kwalifikacyjnej z Timothym Palingiem[6].
W 2004 roku Lilley po raz trzeci wygrał English Amateur Championship, pokonując w finale Wayne’a Coopera wynikiem 8–6[5]. Podczas Mistrzostw Świata Amatorów w Snookerze w 2004 roku uległ w półfinale późniejszemu mistrzowi Markowi Allenowi 6–8. W kwalifikacjach do Mistrzostw Świata w Snookerze 2005 odpadł w trzeciej rundzie pokonując Stuarta Manna. W turnieju English Amateur Championship 2007 przegrał w decydującym frame’ie finału z Martinem Gouldem 7–8[5].
W sierpniu 2012 roku wziął udział w drugim turnieju Players Tour Championship 2012/2013 i przegrał w pierwszej rundzie kwalifikacyjnej z Benem Harrisonem[7].
Lilley próbował zakwalifikować się do zawodowego Touru poprzez Q School. W pierwszym turnieju dotarł do finału swojej grupy, ale przegrał wówczas z Chen Zhe; w drugim turnieju odpadł w drugiej rundzie. Mimo że nie zakwalifikował się do Main Tour, jako 17. zawodnik w rankingu Q-School Order of Merit mógł uczestniczyć jako rezerwowy w turniejach snookera sezonu 2016/17.
Podczas Indian Open 2016, drugiego turnieju rankingowego sezonu, po raz pierwszy zakwalifikował się do turnieju rankingowego. Po pokonaniu Tiana Pengfeia 4–3 w kwalifikacjach, wyeliminował Mike’a Dunna, Marka Williamsa i Roberta Milkinsa w rundzie głównej i dotarł do ćwierćfinału, w którym przegrał z Anglikiem Shaunem Murphym 2–4[8].
Zajął pierwsze miejsce w rankingu Q School Order of Merit 2018. W sezonie 2018/20 wielokrotnie tracił szansę na zdobycie karty wstępu na sezon 2019/20; zajmował 4. miejsce na liście turniejów challenge tour, a w 2019 roku przegrał z Kacprem Filipiakiem 4–5 podczas Mistrzostw Europy w Snookerze EBSA, gdzie wygrana zapewniłaby mu miejsce w turnieju[9].
Lilley pokonał Seana Maddocksa 4–0 w ostatniej rundzie kwalifikacyjnej pierwszego turnieju Q School 2019, stając się wreszcie profesjonalistą po 30 latach kariery amatorskiej[3]. Jako amator pracował w branży ubezpieczeniowej. Lilley później zauważył, że nie trafił na odpowiedni moment, ponieważ ledwo zdążył dołączyć do profesjonalnych rozgrywek, a pandemia COVID-19 doprowadziła do masowego odwoływania turniejów[4].
9 maja 2021 roku Lilley pokonał Jimmy’ego White’a 5–3 i został Mistrzem Świata Seniorów[1], co dało mu prawo do gry w turnieju Champion of Champions 2021[10]. 7 stycznia 2022 roku Lilley zajął drugie miejsce za Peterem Linesem w Mistrzostwach Wielkiej Brytanii Seniorów 2022, przegrywając w finale 1–4[11].
Po udanym sezonie 2023/24 – najlepszym w karierze pod względem punktów rankingowych – David zakończył sezon na 64. miejscu, docierając do czołowej 64. pozycji po raz pierwszy w wieku 48 lat[12].
Występy w turniejach w karierze
[edytuj | edytuj kod]| Turniej | 2001 /02 |
2004 /05 |
2012 /13 |
2016 /17 |
2017 /18 |
2018 /19 |
2019 /20 |
2020 /21 |
2021 /22 |
2022 /23 |
2023 /24 |
2024 /25 |
2025 /26 | |||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Ranking | [i] | [i] | [i] | [i] | [i] | [i] | [ii] | 90 | [i] | [iii] | 69 | 64 | 57 | |||||||||||||||||
| Turnieje rankingowe | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Championship League | nie rozegrano | nierankingowy | RR | 2R | RR | RR | 3R | 2R | ||||||||||||||||||||||
| Saudi Arabia Masters | nie rozegrano | 2R | 2R | |||||||||||||||||||||||||||
| Wuhan Open | nie rozegrano | LQ | 2R | LQ | ||||||||||||||||||||||||||
| English Open | nie rozegrano | A | LQ | 2R | 1R | 3R | LQ | LQ | 1R | LQ | 2R | |||||||||||||||||||
| British Open | A | A | nie rozegrano | 2R | LQ | LQ | LQ | 2R | ||||||||||||||||||||||
| Xi’an Grand Prix | nie rozegrano | 1R | 2R | |||||||||||||||||||||||||||
| Northern Ireland Open | nie rozegrano | 1R | A | 2R | 2R | 1R | LQ | 2R | LQ | LQ | 1R | |||||||||||||||||||
| International Championship | nie rozegrano | A | LQ | A | 2R | LQ | nie rozegrano | LQ | LQ | 1R | ||||||||||||||||||||
| UK Championship | A | A | A | A | A | 1R | 1R | 1R | 1R | LQ | LQ | LQ | 1R | |||||||||||||||||
| Shoot Out | nie rozegrano | NR | A | 2R | A | 2R | 1R | 2R | 3R | 3R | 2R | 1R | ||||||||||||||||||
| Scottish Open | A | nie rozegrano | A | A | 3R | 1R | 1R | 2R | 1R | LQ | 2R | LQ | ||||||||||||||||||
| German Masters | nie rozegrano | A | A | A | LQ | LQ | LQ | LQ | LQ | 2R | 1R | LQ | ||||||||||||||||||
| World Grand Prix | nie rozegrano | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | ||||||||||||||||||||
| Players Championship | nie rozegrano | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | |||||||||||||||||||
| Welsh Open | A | A | A | A | A | 1R | 1R | 2R | LQ | 2R | 1R | LQ | ||||||||||||||||||
| World Open | A | A | A | A | A | 1R | LQ | nie rozegrano | 3R | 3R | ||||||||||||||||||||
| Tour Championship | nie rozegrano | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | ||||||||||||||||||||||
| World Championship | LQ | LQ | A | A | A | LQ | LQ | LQ | LQ | LQ | LQ | LQ | ||||||||||||||||||
| Turnieje nierankingowe | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Champion of Champions | nie rozegrano | A | A | A | A | A | 1R | A | A | A | ||||||||||||||||||||
| World Seniors Championship | nie rozegrano | A | A | A | NH | A | A | W | SF | A | A | A | ||||||||||||||||||
| Dawne turnieje rankingowe | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Paul Hunter Classic | NH | PA | MR | 1R | A | A | NR | nie rozegrano | ||||||||||||||||||||||
| Indian Open | nie rozegrano | QF | A | A | nie rozegrano | |||||||||||||||||||||||||
| China Open | A | A | A | A | A | LQ | nie rozegrano | |||||||||||||||||||||||
| Riga Masters | nie rozegrano | A | A | 1R | LQ | nie rozegrano | ||||||||||||||||||||||||
| China Championship | nie rozegrano | NR | A | A | LQ | nie rozegrano | ||||||||||||||||||||||||
| WST Pro Series | nie rozegrano | RR | nie rozegrano | |||||||||||||||||||||||||||
| Turkish Masters | nie rozegrano | LQ | nie rozegrano | |||||||||||||||||||||||||||
| Gibraltar Open | nie rozegrano | LQ | A | 1R | 2R | 2R | 2R | nie rozegrano | ||||||||||||||||||||||
| WST Classic | nie rozegrano | 1R | nie rozegrano | |||||||||||||||||||||||||||
| European Masters | A | A | NH | A | A | LQ | 1R | WD | LQ | LQ | LQ | nie rozegrano | ||||||||||||||||||
| Dawne turnieje nierankingowe | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Six-red World Championship | nie rozegrano | A | A | A | A | A | nie rozegrano | LQ | nie rozegrano | |||||||||||||||||||||
| Legenda tabeli wyników | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| LQ | odpadnięcie w kwalifikacjach | #R | odpadnięcie we wczesnej fazie turnieju (WR = runda dzikich kart, RR = faza grupowa) |
QF | przegrana w ćwierćfinale |
| SF | przegrana w półfinale | F | przegrana w finale | W | zwycięstwo |
| DNQ | nie zakwalifikował/a się | A | nie brał/a udziału | WD | zrezygnował/a w trakcie turnieju |
| Legenda oznaczeń w tabelach wyników | |||||
| NH / Nie roz. | Turniej nie odbył się. | ||||
| NR / Nie-rank. | Turniej nie był zaliczany jako rankingowy. | ||||
| R / Rank. | Turniej był zaliczany jako rankingowy. | ||||
| MR / Minor-Rank. | Turniej był zaliczany jako minor ranking. | ||||
Finały w karierze
[edytuj | edytuj kod]Finały nierankingowe: 2 (1–1)
[edytuj | edytuj kod]| Rezultat | Rok | Turniej | Przeciwnik | Wynik | |
|---|---|---|---|---|---|
| Zwycięzca | 1. | 2021 | Mistrzostwa Świata Seniorów |  Jimmy White
|
5–3 |
| Finalista | 1. | 2022 | Mistrzostwa Wielkiej Brytanii Seniorów | Peter Lines
|
1–4 |
Finały amatorskie: 13 (6–7)
[edytuj | edytuj kod]| Rezultat | Rok | Turniej | Przeciwnik | Wynik | |
|---|---|---|---|---|---|
| Zwycięzca | 1. | 1995 | EBSA European Snooker Championship | David Gray
|
8–7 |
| Finalista | 1. | 1995 | IBSF World Snooker Championship |  Sakchai Sim-Ngam
|
7–11 |
| Zwycięzca | 2. | 1997 | English Amateur Championship | Robert Marshall
|
8–7 |
| Zwycięzca | 3. | 1999 | English Amateur Championship (2) | Andrew Norman
|
8–5 |
| Finalista | 2. | 1999 | IBSF World Snooker Championship (2) |  Ian Preece
|
8–11 |
| Finalista | 3. | 2000 | English Amateur Championship | Nick Marsh
|
5–8 |
| Zwycięzca | 4. | 2004 | English Amateur Championship (3) | Wayne Cooper
|
8–6 |
| Finalista | 4. | 2007 | English Amateur Championship (2) | Martin Gould
|
7–8 |
| Finalista | 5. | 2017 | English Amateur Championship (3) | Billy Castle
|
7–10 |
| Zwycięzca | 5. | 2018 | Challenge Tour – Event 5 | Brandon Sargeant
|
3–1 |
| Finalista | 6. | 2018 | Challenge Tour – Event 8 | Simon Bedford
|
1–3 |
| Finalista | 7. | 2019 | EBSA European Snooker Championship |  Kacper Filipiak
|
4–5 |
| Zwycięzca | 6. | 2021 | Q Tour – Event 1 |  Si Jiahui
|
5–1 |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b World Seniors Snooker: David Lilley claims title with win over Jimmy White. BBC Sport, 2021-05-09. [dostęp 2025-07-16]. (ang.).
- ↑ David Lilley – Player Profile – Snooker. [dostęp 2025-07-16]. (ang.).
- ↑ a b LILLEY BLOSSOMS TO EARN PRO CARD. World Snooker, 2019-05-23. [dostęp 2025-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-26)]. (ang.).
- ↑ a b c d Snooker star David Lilley on a memorable 2021 and his Toon support. Newcastle United FC, 2021-09-02. [dostęp 2025-07-16]. (ang.).
- ↑ a b c d Roll of honour. [dostęp 2025-07-16]. (ang.).
- ↑ Ron Florax: 2002 World Championship. CueTracker. [dostęp 2025-07-16]. (ang.).
- ↑ UK PTC 2 results. worldsnooker.com. [dostęp 2025-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-23)]. (ang.).
- ↑ Hermund Ãrdalen: David Lilley – Players – snooker.org. snooker.org. [dostęp 2025-07-16]. (ang.).
- ↑ Ron Florax: 2019 European Championships – Men. CueTracker. [dostęp 2025-07-16]. (ang.).
- ↑ David Caulfield: David Lilley Becomes World Seniors Snooker Champion. SnookerHQ, 2021-05-10. [dostęp 2025-07-16]. (ang.).
- ↑ UK Seniors Championship – Peter Lines claims maiden title after Jimmy White stunned by David Lilley semi-final comebaclk. Eurosport, 2022-01-07 January 2022. [dostęp 2025-07-16]. (ang.).
- ↑ Provisional End-of-Season Rankings 2023/24. Snooker.org, 2024-05-06. [dostęp 2025-07-16]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ron Florax: Profil na stronie CueTracker. CueTracker. [dostęp 2025-07-16]. (ang.).
- Profil na stronie snooker.org. snooker.org. [dostęp 2025-07-16]. (ang.).
- Profil na stronie World Snooker Tour. World Snooker Tour. [dostęp 2025-07-16]. (ang.).
- Wyniki na stronie snookerscores.net. World Professional Billiards and Snooker Association. [dostęp 2025-07-16]. (ang.).
- Profil na stronie Snooker Database (archiwalny). Snooker Database. [dostęp 2025-07-16]. (ang.).
- Profil na stronie World Professional Billiards and Snooker Association. World Professional Billiards and Snooker Association. [dostęp 2025-07-16]. (ang.).
| Mistrzowie |
|
|---|
