Dominique-Jean Larrey
Dominique-Jean Larrey (ur. 8 lipca 1766 w Beaudéan, zm. 25 lipca 1842 w Lyonie) − francuski chirurg; od 1796 roku profesor w szpitalu Val-de-Grâce w Paryżu, pionier medycyny ratunkowej, pomysłodawca procedury triażu[1]. Jako pierwszy wprowadził ambulansy na pole walki.
Służył w armii Napoleona Bonaparte jako jego przyboczny lekarz[1]. Cesarz awansował go do stopnia generała i nadał mu tytuł barona.
W 1812 r. amputował nogę generałowi Józefowi Zajączkowi. W czasie bitwy pod Borodino przeprowadził 200 amputacji, „wszystkie przy jednej świeczce”[2][1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Marcin Ogdowski: Ciężko być rannym rosyjskim żołnierzem. Bo to właściwie wyrok śmierci.... Bez Kamuflażu, 2022-05-16. [dostęp 2022-05-16]. (pol.).
- ↑ Sformułowanie z pamiętników Larreya.
Kontrola autorytatywna (osoba):
- ISNI: 000000012095773X
- VIAF: 24680693
- LCCN: n50056982
- GND: 119352885
- LIBRIS: 0jwdbhkzxkz602pn
- BnF: 12369792s
- SUDOC: 03272215X
- NKC: nlk20000091961
- BNE: XX4910582
- NTA: 070107459
- BIBSYS: 2118531
- CiNii: DA14095005
- Open Library: OL4872843A
- PLWABN: 9810578414605606
- NUKAT: n2014003542
- J9U: 987007309923505171
- CONOR: 305559395
- ΕΒΕ: 213267
- LIH: LNB:B96O;=yh
