Dyskusja:Opera buffa

W haśle jest nieścisłość. Neapolitańska opera komiczna nie powstała z intermediów, ale równolegle z intermediami (pierwsze intermedium w Wenecji wystawiane były w roku 1706. Do Neapolu dotarły ok. roku 1715. Pierwsza opera komiczna, a raczej komedia muzyczna (commedeja per mmuseca)La Cilla (libretto: Francesco Antonio Tullio, muzyka Michelangelo Fagioli) została przedstawiona w roku 1707. Ale pierwsza ważna opera komiczna to wystawiona w 1709 roku Patrò Calienno de la Costa Agasippa Mercotellisa (Nicola Corvo) do muzyki Antonia Orefice (1685-1727). Partytura się nie zachowała. Wzorem dla komedii muzycznej była neapolitańska komedia prozą. W jej strukturę włączono elementy operowe (recytatyw, aria). Wspólne z intermediami było właczenie - w przeciwieństwie do opery poważnej - arii w akcję, w dialog. To doprowadziło do narodzin "concertati d'azione" arii wielogłosowych, będących imitacją dialogu, sprzeczki itd. Pierwsze ślady takich arii znajdziemy już komedii Patro Calienno. Komedia muzyczna zaczęła być nazywana operą komiczną "opera buffa", dopiero gdy zyskała popularność w całych Włoszech, a następnie w Europie. Intermedia natomiast we Włoszech straciły popularność około połowy wieku XVIII, święcąc jeszcze triumfy w Europie jako gatunek niezależny od opery poważnej. źródło: Paolo Gallarti, Musica e maschera.Il libretto italiano del settecento, EDT Turyn 1984

• Zgadzam się, należałoby to uściślić. (Muzykolog84, 6.02.2013)