Spis treści
Edward Fiszer
| Data i miejsce urodzenia |
10 października 1916 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
13 stycznia 1972 |
| Odznaczenia | |

Edward Fiszer (ur. 10 października 1916 w Słupcy, zm. 13 stycznia 1972 w Poznaniu)[1] – polski poeta, autor tekstów piosenek, librecista.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w rodzinie Stanisława[2] (zm. 1934), mistrza rzeźnickiego, i Stefanii z Hermanów (zm. 1930). Podstawowe wykształcenie uzyskał w Słupcy. W 1935 r. ukończył Gimnazjum Humanistyczne im. Adama Asnyka w Kaliszu i zdał maturę[3][1]. W tym samym roku miał miejsce jego debiut literacki. Odbył szkolenie wojskowe w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie[4]. W 1936 r. rozpoczął studia na Uniwersytecie Poznańskim , najpierw na kierunku prawo i ekonomia, w 1938 r. przeniósł się na filologię polską. W tym czasie współpracował z poznańskimi gazetami, publikując w nich wiersze satyryczne. Studia przerwał wybuch II wojny światowej.
Został powołany do Wojska Polskiego jako podporucznik rezerwy i zmobilizowany w 70. Pułku Piechoty. Brał udział w kampanii wrześniowej w 78. Pułku Piechoty już w stopniu podporucznika. walczył pod Kutnem, w bitwie nad Bzurą. Tam dostał się do niewoli. W latach 1940–1945 przebywał w obozach jenieckich, m.in. w Oflagu II C Woldenberg, gdzie powstała grupa literacka Zaułek Poetów, a Fiszer był jednym z jej członków.
Po wojnie był kierownikiem literackim Centralnego Domu Żołnierza w Warszawie. Pisał teksty piosenek i scenariusze programów estradowych dla wojskowych teatrów i zespołów estradowych. W latach 1946–1952 kierował Redakcją Artystyczną Rozgłośni Polskiego Radia w Gdańsku, a od 1952 r. był związany z radiem warszawskim. Współorganizował program III Polskiego Radia, był jego pierwszym redaktorem naczelnym.
Swoje utwory publikował m.in. w: „Rejsach”, „Tygodniku Wybrzeża”, „Wietrze od morza” „Nowej Kulturze” (1950–1958), „Żołnierzu Polskim” (1953–1956, i od 1969), „Śpiewamy i Tańczymy” (od 1958), „Radiu i Telewizji” (od 1960), „Żołnierzu Polski Ludowej” (od 1960)[3]. W „Głosie Wybrzeża” prowadził stały dział recenzji teatralnych[4].
Należał do inicjatorów radiowej giełdy piosenki i festiwalu w Opolu. Jest autorem tekstów wielu piosenek. Usłyszeć je można w wykonaniu m.in. takich artystów, jak np.: ABC, Regina Bielska, Bogdan Czyżewski, Maria Dąbrowska, Barbara Dunin, Mieczysław Fogg, Krystyna Konarska, Wojciech Korda, Zbigniew Kurtycz, Kwartet Warszawski, Józef Ledecki, Dana Lerska, Jan Lewandowski, Helena Majdaniec, Tadeusz Miller, Czesław Niemen, Jerzy Połomski, Łucja Prus, Joanna Rawik, Hanna Rek, Danuta Rinn, Rena Rolska, Irena Santor, Andrzej Tomecki, Trubadurzy, Teresa Tutinas, Liliana Urbańska, Violetta Villas, Tadeusz Woźniakowski, Wiktor Zatwarski.
W 1968 r. został awansowany do stopnia podpułkownika rezerwy[3].
Był mężem Marianny z domu Karczewskiej (zm. 2015), ojcem Tomasza i Edwarda[4].
Zmarł w jednym z poznańskich szpitali, pochowany 18 stycznia 1972 r. na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 281-3-17)[5].
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]Wybrane piosenki
[edytuj | edytuj kod]- Andrzejkowa wróżba
- Ballada bieszczadzka
- Brydżowa ballada
- Jutro będzie dobry dzień
- Moda na skakanie
- Natasza i ja
- Nie mam o to żalu
- Odro, rzeko
- Pod Papugami
- Pójdę na Stare Miasto
- Przyjedź mamo na przysięgę
- Srebrne wesele
- Stoję w oknie
- Stokrotka
- Ściany mają uszy
- Twardy orzech
- opera Przygody króla Artura
- widowisko muzyczne Gdzie diabeł nie może, czyli czerwone buciki
- wodewile:
- Trzy spotkania
- Krotochwile miłosne (współautor T. Kubiak)
- Srebrzyste wiadro
- Oberża "Pod grzybkiem"
- Stary gramofon
- słuchowiska radiowe
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1964)[3]
- Złoty Krzyż Zasługi (1954)[2]
- Srebrny Krzyż Zasługi (1952)[3]
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]- Nagroda Artystyczna miasta Gdańska (1950)
- wyróżnienie na KFPP w Opolu za Brydżową balladę (1963)
- nagroda PRiTV i ZAiKS-u za twórczość radiową (1968)
- nagroda Prezydium Miejskiej Rady Narodowej za piosenkę Przyjedź, mamo, na przysięgę (1968)
- nagroda Ministra Obrony Narodowej (1969)
- wyróżnienie na KFPP w Opolu za Srebrne wesele (1969)
Upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]3 czerwca 2016 r. z okazji 100. rocznicy urodzin Edwarda Fiszera została jemu poświęcona IX Noc Muzeów w Muzeum Regionalnym w Słupcy[6].
Imię Edwarda Fiszera nosi (od 10 stycznia 2019 r.) i zajmuje się jego twórczością Szkoła Muzyczna Yamaha w Słupcy[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Fiszer Edward, [w:] Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. 2: C - F, Warszawa: Wydawn. Szkolne i Pedagogiczne, 1994, s. 313, ISBN 978-83-02-05446-4 [dostęp 2025-02-03].
- ↑ a b M.P. z 1954 r. Nr 98, poz. 1160 „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy zawodowej”.
- ↑ a b c d e Ewa Głębicka, Fiszer Edward – Słownik Pisarzy i Badaczy XX i XXI w. [online], pisarzeibadacze.ibl.edu.pl [dostęp 2025-07-24] [zarchiwizowane z adresu 2025-06-18].
- ↑ a b c d YSM Słupca - Edward Fiszer - patron szkoły [online], www.yamaha.slupca.pl [dostęp 2025-07-24].
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: TOMASZ FISZER, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-02-10].
- ↑ IX Noc Muzeów w Muzeum Regionalnym w Słupcy. muzeumslupca.pl. [dostęp 2016-06-03]. (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Fiszer Edward, s. 52.
- Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Asnyka w Kaliszu
- Jeńcy Oflagu II C Woldenberg
- Laureaci Nagrody Ministra Obrony Narodowej
- Ludzie urodzeni w Słupcy
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
- Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)
- Pisarze związani z Gdańskiem
- Pisarze związani z Kaliszem
- Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie
- Polscy poeci
- Polscy tekściarze
- Redaktorzy PR3
- Uczestnicy bitwy nad Bzurą (1939)
- Uczestnicy kampanii wrześniowej
- Urodzeni w 1916
- Zmarli w 1972









