Fluide Glacial

Fluide Glacial – francuski miesięcznik komiksowy poświęcony humorowi i satyrze. Założony został 1 kwietnia 1975 przez Marcela Gotliba oraz Jacques’a Diamenta i od początku funkcjonował jako periodyk całkowicie niezależny, pozbawiony reklam i finansujący się wyłącznie ze sprzedaży egzemplarzy.

Magazyn powstał 1 kwietnia 1975. Marcel Gotlib, po odejściu z „L’Écho des savanes”, pragnął stworzyć pismo w pełni poświęcone humorowi – zróżnicowanemu stylistycznie, łączącemu elementy absurdu, nonsensu i pastiszu. Wraz z przyjacielem z dzieciństwa Jacques’em Diamentem złożył dokumenty rejestracyjne spółki Audie (Amusement, Umour, Dérision, Ilarité, Et toutes ces sortes de choses), celowo zapisanej z błędami ortograficznymi, co stało się częścią tożsamości magazynu^[1].

Od początku celem Gotliba było stworzenie pisma otwartego zarówno dla uznanych, jak i debiutujących autorów. W magazynie szybko zaczęły publikować takie nazwiska jak Jean Solé, Christian Binet, Daniel Goossens, François Boucq, Édika, Philippe Foerster czy Jean-Pierre Hugot. Z biegiem lat dołączyli m.in. Maëster, Blutch, Coyote, Michel Gaudelette, Manu Larcenet, a także Riad Sattouf. Przez łamy pisma przewinął się również André Franquin^[1].

W 2018 do redakcji powrócił Jean-Christophe Delpierre, dawny redaktor naczelny z lat 90., co zapoczątkowało nowy okres wzrostu. Jednak w 2020 magazyn został dotknięty kryzysem dystrybucyjnym związanym z upadłością Presstalis – dystrybutora obsługującego 80% francuskiej prasy. W połączeniu z przerwą w wydawaniu podczas pandemii COVID-19 doprowadziło to do uruchomienia kampanii crowdfundingowej, która zakończyła się powodzeniem na poziomie ponad 1000% zakładanego celu^[1].

Fluide Glacial od początku deklarował wolność twórczą oraz brak powiązań politycznych czy bieżącej publicystyki. Publikowane historie są przygotowywane z dużym wyprzedzeniem, dlatego pismo unika komentowania aktualnych wydarzeń. Podstawą stylu jest humor absurdalny, często inspirowany amerykańskim „Mad”, brytyjskimi Monty Pythonem i animacjami Texa Avery’ego^[1].

Magazyn przez 50 lat istnienia uniknął kontrowersji – miał tylko jeden proces sądowy (1989), który wygrał^[1].

Od początku istnienia magazyn pełnił funkcję trampoliny dla albumowych wydań komiksów. Wydawnictwo związane z pismem publikuje obecnie 25–30 albumów rocznie^[1]. Ponadto dostępne są publikacje retrospektywne, takie jak album prezentujący 50 historycznych okładek magazynu^[2].

Od 1975 pismo nie zamieszcza reklam. Funkcjonuje dzięki sprzedaży kioskowej i abonentom. Łączna liczba sprzedanych egzemplarzy od początku istnienia przekroczyła 70 milionów. Współczesny nakład wynosi ok. 70 tys. egzemplarzy, z czego sprzedaje się przeciętnie 35–40 tys. miesięcznie^[1].

• Oficjalna strona Fluide Glacial (fr.)