George Casey

George Casey

George William Casey Jr

generał
Pełne imię i nazwisko	George William Casey Jr
Data i miejsce urodzenia	21 lipca 1948 Sendai, Japonia
Przebieg służby
Lata służby	1970–2011
Siły zbrojne	US Army
Jednostki	1 Dywizja Kawalerii, 1 Dywizja Pancerna
Stanowiska	dowódca MNF-I, szef sztabu US Army
Główne wojny i bitwy	wojna w Bośni, stabilizacja Iraku
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

George William Casey Jr (ur. 21 lipca 1948 w Sendai) – amerykański wojskowy w randze generała, od 10 kwietnia 2007 36. szef sztabu US Army, wcześniej zastępca szefa sztabu (2003–2004) i dowódca wielonarodowych sił zbrojnych (MNF-I) w Iraku (2004–2007).

Urodził się w Japonii podczas alianckiej okupacji. Jego ojciec, George William Casey, był absolwentem West Point, który dosłużył się stopnia generała majora i służył podczas wojny koreańskiej i wietnamskiej^[1].

Casey dorastał na południe od Bostonu w stanie Massachusetts. Uczęszczał do Boston High School. Po ukończeniu szkoły średniej uzyskał tytuł licencjata stosunków międzynarodowych w Edmund A. Walsh School of Foreign Service oraz tytuł magistra w Josef Korbel School of International Studies na Uniwersytecie w Denver^[2].

Ukończył program Army Reserve Officers' Training Corps (ROTC) i wstąpił do armii w 1970 roku. Służył jako dowódca 3 Brygady 1 Dywizji Kawalerii, a później jako zastępca dowódcy dywizji 1 Dywizji Pancernej w Niemczech. Brał udział w operacji Joint Endeavour w Bośni i Hercegowinie od lipca 1996 do sierpnia 1997 roku. Objął dowództwo nad 1 Dywizją Pancerną w lipcu 1999 roku^[3].

Od października 2001 do stycznia 2003 roku pełnił funkcję Dyrektora Planowania Strategicznego i Polityki w Kolegium Połączonych Szefów Sztabów. Od stycznia 2003 do października 2003 roku był Dyrektorem Kolegium Połączonych Szefów Sztabów. Następnie został mianowany na stanowisko 30. zastępcy Szefa Sztabu Sił Zbrojnych, pełniąc tę funkcję do czerwca 2004 roku^[3].

Pełnił funkcję dowódcy wielonarodowych sił zbrojnych w Iraku (MNF-I) od czerwca 2004 roku do lutego 2007 roku^[3]. Zastąpił na tym stanowisku gen. por. Ricardo Sancheza^[4].

Celem Caseya była pomoc Irakijczykom w przejęciu kontroli nad państwem i wzięciu odpowiedzialności za własne bezpieczeństwo. Jako dowódca wojskowy skupiał się na szkoleniu nowej armii i policji irackiej przy stopniowym ograniczaniu roli sił amerykańskich. Wyraził pogląd, że duża i inwazyjna obecność amerykańska w Iraku nie rozwiąże problemów politycznych i bezpieczeństwa kraju^[5].

W styczniu 2007 roku prezydent George W. Bush nominował gen. por. Davida Petraeusa na dowódcę sił koalicji w Iraku. Casey został mianowany szefem sztabu armii. Senat USA zatwierdził jego nominację 8 lutego 2007 roku, stosunkiem głosów 83 do 14^[3].

10 lutego 2007 roku Casey przekazał dowództwo w Iraku Petraeusowi. Oficjalnie objął stanowisko szefa sztabu armii 10 kwietnia 2007 roku^[3].

Przeszedł na emeryturę 11 kwietnia 2011 roku^[3].