h-moll

h-moll
Tonacja jednoimienna	H-dur
Tonacja paralelna	D-dur
Tonika	h-moll
Subdominanta	e-moll
Dominanta	Fis-dur
	Dźwięki składowe
	h, cis, d, e, fis, g, a

h-moll – tonacja muzyczna oparta na skali molowej, której toniką jest dźwięk h^[a]. Gama h-moll w odmianie naturalnej zawiera dźwięki: h, cis, d, e, fis, g, a. Równoległą gamą durową jest D-dur^[1], jednoimienną durową – H-dur.

$\relative c''{ \key h \minor \override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f \cadenzaOn h1 cis d e fis g a h \cadenzaOff } \addlyrics { \small { h cis d e fis g a h } }$

Nazwa h-moll oznacza także akord, zbudowany z pierwszego (h), trzeciego (d) i piątego (fis) stopnia gamy h-moll.

$\relative c'{ \override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f \cadenzaOn s1 <h d fis> s1 \cadenzaOff }$

Odmiana harmoniczna

Gama h-moll w odmianie harmonicznej (z VII stopniem podwyższonym o półton):

$\relative c''{ \key h \minor \override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f \cadenzaOn h1 cis d e fis g ais h \cadenzaOff } \addlyrics { \small { h cis d e fis g ais h } }$

Odmiana dorycka

Gama h-moll w odmianie doryckiej (z VI i VII stopniem podwyższonym o półton w stosunku do gamy h-moll naturalnej):

$\relative c''{ \key h \minor \override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f \cadenzaOn h1 cis d e fis gis ais h \cadenzaOff } \addlyrics { \small { h cis d e fis gis ais h } }$

Znane dzieła oparte w tonacji h-moll

Piotr Czajkowski – VI Symfonia op. 74 Patetyczna
Felix Mendelssohn – uwertura Hebrydy (Grota Fingala)
Nikołaj Rimski-Korsakow – solo fagotu w drugiej część Szeherezady
Aleksandr Skriabin – Fantazja op. 28
Franz Schubert – pierwsza część symfonii Niedokończonej
Johann Sebastian Bach – Wielka msza h-moll
Fryderyk Chopin – Scherzo h-moll

Zobacz też

Uwagi

↑ Nazewnictwo dźwięku H jest różne w różnych krajach, co może prowadzić do nieporozumień.

Częstotliwość Nazwa polskojęzyczna Nazwa angielskojęzyczna

493,883 Hz H B

466,164 Hz b Bes

W polskojęzycznej Wikipedii stosowane są nazwy polskie.

Przypisy

↑ FranciszekF. Wesołowski FranciszekF., Zasady muzyki, wyd. 7, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1986, s. 127, ISBN 83-224-0250-3 .

Linki zewnętrzne

B minor scale. [w:] WolframAlpha Computational Knowledge Engine [on-line]. Wolfram Alpha LLC — A Wolfram Research Company. [dostęp 2018-07-07]. (ang.).
B minor chord. [w:] WolframAlpha Computational Knowledge Engine [on-line]. Wolfram Alpha LLC — A Wolfram Research Company. [dostęp 2018-07-07]. (ang.).

[1] Nazewnictwo dźwięku H jest różne w różnych krajach, co może prowadzić do nieporozumień.

Częstotliwość Nazwa polskojęzyczna Nazwa angielskojęzyczna

493,883 Hz H B

466,164 Hz b Bes

W polskojęzycznej Wikipedii stosowane są nazwy polskie.

[2] FranciszekF. Wesołowski FranciszekF., Zasady muzyki, wyd. 7, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1986, s. 127, ISBN 83-224-0250-3 .

[a]

[1]

Częstotliwość	Nazwa polskojęzyczna	Nazwa angielskojęzyczna
493,883 Hz	H	B
466,164 Hz	b	Bes