Hal Holbrook

Hal Holbrook

Hal Holbrook (1977)
Imię i nazwisko	Harold Rowe Holbrook Jr.
Data i miejsce urodzenia	17 lutego 1925 Cleveland
Data i miejsce śmierci	23 stycznia 2021 Beverly Hills
Zawód	aktor
Współmałżonek	Ruby Holbrook (1945–1965; rozwód) Carol Eve Rossen (1966–1983; rozwód) Dixie Carter (1984–2010; jej śmierć)
Lata aktywności	1948–2017
Multimedia w Wikimedia Commons

Hal Holbrook, właśc. Harold Rowe Holbrook Jr. (ur. 17 lutego 1925 w Cleveland, zm. 23 stycznia 2021 w Beverly Hills^[1]) − amerykański aktor filmowy, teatralny i telewizyjny^[2]. Za drugoplanową rolę Rona Franza w biograficznym dramacie przygodowym Seana Penna Wszystko za życie (Into the Wild, 2007) był nominowany do Oscara^[3].

Urodził się w Cleveland w Ohio jako syn tancerki w wodewilu Aileen (z domu Davenport) Holbrook (1905–1987) i Harolda Rowe’a Holbrooka Sr. (1902–1982)^[4]. Miał angielskie pochodzenie, w tym głębokie korzenie w Nowej Anglii^[5]. Po porzuceniu przez rodziców w wieku dwóch lat, on i jego dwie siostry wychowywały się najpierw przez swoich dziadków ze strony ojca w Weymouth w stanie Massachusetts, a następnie w przedmieściu Cleveland w Lakewood^[6]. Studiował w Culver Academies w Culver i Denison University, gdzie wyróżniono jego projekt o Marku Twainie, zrealizowany występ, a serie spektakli nazwał Mark Twain Tonight^[7]. W latach 1942–46 służył w United States Army w Dominium Nowej Fundlandii. Wziął też udział w przedstawieniu Madam Precious.

W 1954, podczas nauki w Lock Haven State Teachers College, występował solo w programie Mark Twain Tonight! jako Mark Twain^[8]. 12 lutego 1956 Ed Sullivan zaprosił Holbrooka do programu CBS The Ed Sullivan Show. Związał się też z Valley Players (1941–62). W 1963 na off-Broadwayu grał Abe Lincolna w spektaklu Roberta E. Sherwooda Abe Lincoln in Illinois^[9]. W 1966 trafił na scenę Broadwayu z przedstawieniem Mark Twain Tonight^[10], za które odebrał Tony Award i Drama Desk. W 1967 jego występ Mark Twain Tonight był prezentowany w telewizji CBS i Xerox, za który otrzymał Emmy^[11].

Debiutował na dużym ekranie jako Gus Leroy w dramacie Sidneya Lumeta Przyjaciółki (The Group, 1966) z Candice Bergen i Joan Hackett. W adaptacji powieści Howarda Sacklera Wielka nadzieja białych (The Great White Hope, 1970) w reżyserii Martina Ritta u boku Jamesa Earla Jonesa i Jane Alexander wystąpił jako Al Cameron. W kontrowersyjnym dramacie telewizyjnym ABC Tego lata (That Certain Summer, 1972) z Martinem Sheenem zagrał homoseksualnego rozwiedzionego kontrahenta z San Francisco, Douga Saltera, ojca 14-letniego syna Nicka^[12]. Wystąpił też w filmie sensacyjnym Teda Posta Siła magnum (Magnum Force, 1973) jako porucznik Neil Briggs, przełożony inspektora Harry’ego Callahana (Clint Eastwood). W miniserialu NBC Lincoln (1974) wg Carla Sandburga wcielił się w postać Abrahama Lincolna. Kreacja senatora Haysa Stowe w serialu NBC The Bold Ones: The Senator (1970–1971) przyniosła mu nagrodę Emmy. W telefilmie NBC Murder by Natural Causes (1979) z Katharine Ross, Barrym Bostwickiem i Richardem Andersonem pojawił się jako iluzjonista mentalista Arthur Sinclair. W serialu Miasteczko Evening Shade (Evening Shade, 1990–1994) wystąpił jako Evan Evans.

• 1973: Siła magnum jako porucznik Neil Briggs
• 1974: Dziewczyna z Pietrowki jako Joe
• 1976: Wszyscy ludzie prezydenta jako „Głębokie Gardło” (Mark Felt)
• 1976: Bitwa o Midway jako komandor Joseph Rochefort
• 1977: Rytuały jako Harry
• 1977: Julia jako Alan Campbell
• 1978: Koziorożec 1 jako dr James Kelloway
• 1980: Mgła jako o. Malone
• 1982: Koszmarne opowieści jako Henry Northup
• 1983: Trybunał jako sędzia Benjamin Caulfield
• 1987: Wall Street jako Lou Mannheim
• 1988: Bezbożny jako abp Mosely
• 1989: Fletch żyje (1989) jako Hamilton „Ham” Johnson
• 1993: Firma (1993) jako Oliver Lambert
• 1998: Koty nie tańczą jako Cranston (głos)
• 1997: Herkules jako Amfitrion (głos)
• 1997: Operacja Delta Force jako admirał Henshaw
• 1998: Nigdy nie zadzieraj z Rustym jako Boyd Callahan
• 1998: Pocałunek Judasza jako senator Rupert Hornbeck
• 1998: Zaborcza miłość jako dr Franklin Hill
• 1999: Kawaler jako Roy O’Dell
• 2000: Przebudzenie miłości jako Isaac Green
• 2001: Siła i honor jako „Mr. Pappy”
• 2001: Majestic jako kongresmen Doyle
• 2002: Cel wyższy jako Tom Walker
• 2003: Pokerzyści jako profesor
• 2007: Wszystko za życie jako Ron Franz
• 2008: Killshot jako Papa
• 2009: Wieczorne słońce jako Abner Meecham
• 2011: Woda dla słoni jako Jacob Jankowski (stary)
• 2012: Promised Land jako Frank Yates
• 2012: Lincoln jako Francis Preston Blair

• 1984: Jerzy Waszyngton jako John Adams
• 1990-94: Miasteczko Evening Shade jako Evan Evans
• 1985-86: Północ-Południe jako Abraham Lincoln
• 1986-89: Projektantki jako Reese Watson
• 2000: Po tamtej stronie jako sędzia Oliver Harbison
• 2000: Sprawy rodzinne jako sędzia Richard Lloyd
• 2001–2002: Prezydencki poker jako Albie Duncan
• 2002: Jak pan może, panie doktorze? jako pan Humphries
• 2003: Dzień dobry, Miami jako Jim Templeton
• 2005: Hope i Faith jako Edward Shanowski
• 2006: Rodzina Soprano jako John Schwinn
• 2006: Agenci NCIS jako Mickey Stokes
• 2008: Ostry dyżur jako Walter Perkins
• 2010: Synowie Anarchii jako Nate Madock
• 2010–2011: The Event: Zdarzenie jako James Dempsey
• 2013: Poniedziałki na chirurgii jako dr Arvin Wayne
• 2014: Synowie Anarchii jako Nate Madock
• 2017: Kości jako Red Hudmore
• 2017: Chirurdzy jako dr Lewis Klatch
• 2017: Hawaii Five-0 jako Leonard Patterson

• Pożegnania: Hal Holbrook (1925–2021). „Kino”. nr 3 (LV), s. 8–9, marzec 2021. Warszawa: Fundacja Kino Jacka Cegiełki. ISSN 0023-1673. 

• Hal Holbrook (1925–2021) w bazie IMDb (ang.)
• Hal Holbrook w bazie Filmweb
• Hal Holbrook w bazie Notable Names Database (ang.)