Halina Walentowicz

Halina Walentowicz

Halina Walentowicz (2005)
doktor habilitowany
Specjalność: filozofia społeczna
Alma Mater	Uniwersytet Warszawski
Doktorat	1986 – filozofia Uniwersytet Warszawski promotor: Marek Siemek
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Uniwersytet Warszawski

Halina Walentowicz (ur. 8 sierpnia 1955 w Warszawie)^{[potrzebny przypis]} – polska filozofka.

Specjalizuje się w zakresie filozofii społecznej oraz filozofii Maxa Horkheimera, którego teksty przekładała na język polski.

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w 1986 roku obroniła doktorat Społeczeństwo przyszłości w teorii Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, przygotowany pod kierunkiem Marka Siemka. Rozpoczęła następnie pracę w Zakładzie Filozofii Społecznej Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. W 2004 roku uzyskała habilitację na podstawie pracy Tęsknota za lepszym. Historiozofia Maxa Horkheimera. Członkini założycielska i wiceprezeska (od 6 lutego 2010 roku) Polskiego Towarzystwa Hegla i Marska.

Prace autorskie:

• Przyszłość w prognozach Marksa i Engelsa (1993)
• Tęsknota za lepszym. Historiozofia Maxa Horkheimera (2004)

Tłumaczenia tekstów:

• Max Horkheimer, Początki mieszczańskiej filozofii dziejów (1995 – przekład z przedmową „Między przeszłością a współczesnością”),
• Max Horkheimer, Zmierzch. Notatki z Niemiec 1931-1934 (2002 – przekład),
• Max Horkheimer, Krytyka instrumentalnego rozumu (2007 – przekład z przedmową „Horkheimer a Habermas: dwie koncepcje instrumentalnego rozumu”).

• Strona pracownicza. filozofia.uw.edu.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-27)]. na serwerze Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego
• Wybrane teksty. pthm.free.ngo.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-03)]. na serwerze Polskiego Towarzystwa Hegla i Marksa