Hurdycja

Hurdycja – drewniany ganek w średniowiecznym budownictwie obronnym, znajdujący się w górnej części murów obronnych.

Hurdycja wystawała przed lico zewnętrzne muru, nadwieszona była na wspornikach^[1] i dawała osłonę obrońcom. Była zaopatrzona w otwory strzelnicze w czołowej ścianie i otwory w podłodze, przez które można było lać np. gorącą smołę czy wodę na szturmujących zamek wrogów lub razić ich kamieniami lub innymi pociskami^[1].

Hurdycje były montowane tymczasowo na wieść o zbliżającym się niebezpieczeństwie^[2]^[1]. W XIV wieku zostały zastąpione przez murowane machikuły^[2].

Przypisy

↑ ^a ^b ^c Sztuka świata. Słownik terminów A-K. T. 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 260, ISBN 978-83-213-4726-4.
↑ ^a ^b Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 154, ISBN 978-83-01-12365-9.

Bibliografia

PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9
Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 62. ISBN 83-85001-89-1.

[sz-1] Sztuka świata. Słownik terminów A-K. T. 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 260, ISBN 978-83-213-4726-4.

[stsz-2] Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 154, ISBN 978-83-01-12365-9.

[1]

[2]