Józef Chudek

Józef Chudek

Data i miejsce urodzenia	5 listopada 1908 Żelechów
Data i miejsce śmierci	18 lutego 1996 Warszawa
Kierownik konsulatu w Luksemburgu
Okres	od 1948 do 1951
Multimedia w Wikimedia Commons

Józef Marian Chudek, ps. El-ary, El. Ary, J.M.Ch.; jmch, Józef Sokołowski, Maciej Mazur, Zin Hudek, Ch.J.M., Jacek (ur. 5 listopada 1908 w Żelechowie, zm. 18 lutego 1996 w Warszawie^[1]) – polski pisarz, poeta, dziennikarz i urzędnik konsularny, kierownik konsulatu RP w Luksemburgu (1948–1951).

Pochodził z rodziny inteligenckiej, syn Józefa Chudka i Heleny z Sokołowskich. Od 1915 do 1918 przebywał w Rostowie nad Donem. W 1927 zdał maturę w Gimnazjum im. J. Lelewela w Warszawie. Następnie studiował polonistykę (1927–1931) oraz historię kultury i socjologię (1931–1935) na Uniwersytecie Warszawskim, działając w klubie artystycznym i kole naukowym. W 1938 uzyskał magisterium (praca pt. Wiktor Lenkiewicz – monografia epigona), jednocześnie od 1935 pracował jako kierownik magazynu Biblioteki UW (także w czasie wojny)^[1].

W 1925 debiutował wierszami w czasopiśmie „Płomyczek”, w latach 20. i 30. pisał także dla „Gazety Polskiej” w Kościanie i „Wiadomościach Ciekawych i Pożytecznych”. Utwory poetyckie publikował w latach 30. „Kurierze Literacko-Naukowym” i „Rodzinie Polskiej”, a po 1939 w prasie konspiracyjnej. W latach międzywojennych publikował liczne nowele, wiersze i broszury przede wszystkim o tematyce religijnej i popularno-historycznej, po 1945 tworzył mniej liczne prace, głównie o tematyce międzynarodowej i historycznej. Działał jako edytor i redaktor różnych wydawnictw, przetłumaczył kilka opowiadań z języka francuskiego^[1]. Od 1939 prowadził kronikę Warszawy pt. Suma Warszawy, jednak zaginęła ona w czasie wyzwolenia Warszawy, prawdopodobnie zrabowana^[2].

W okresie II wojny światowej współpracował z Biurem Informacji i Propagandy Armii Krajowej, publikował też wiersze w prasie konspiracyjnej. Po upadku powstania warszawskiego wywieziony do obozu w Apeldoorn w Holandii, w 1945 oswobodzony. W 1945 przeniósł się do Brukseli, gdzie redagował tygodnik „Kronika Polska” (m.in. z Tadeuszem Sarneckim) i przewodniczył Klubowi Demokratycznemu im. J. Lelewela w Brukseli. Jesienią 1945 zatrudniony w ambasadzie w Brukseli. Od 1948 do 1951 był kierownikiem konsulatu w Luksemburgu^[3][1]. Po powrocie do kraju krótko pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, a od 1952 do 1974 w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. W 1959 był współzałożycielem Towarzystwa Przyjaciół Książki, redagował też dział Z materiałów biobibliograficznych dotyczących pisarzy zmarłych w „Roczniku Literackim”^[1].

Był bibliofilem i przyjacielem Juliusza Wiktora Gomulickiego. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie^[2].