Jan Maj

Jan Maj
	; Jan Maj, prezes PZPN
Data i miejsce urodzenia	4 stycznia 1936 ; Winiary
Data śmierci	4 marca 2012
	prezes Polskiego Związku Piłki Nożnej
Okres sprawowania	od 8 lipca 1973; do 19 grudnia 1976
Poprzednik	Stanisław Nowosielski
Następca	Edward Sznajder
	Konsul Generalny PRL w Kurytybie
Okres sprawowania	od 1978; do 1981
Poprzednik	Piotr Kirpluk
Następca	Mieczysław Stefański
	Multimedia w Wikimedia Commons

Jan Maj (ur. 4 stycznia 1936 w Winiarach^[1], zm. 4 marca 2012) – polski działacz sportowy, prezes Polskiego Związku Piłki Nożnej (1973–1976), konsul generalny PRL w Kurytybie (1978–1981).

Życiorys

Ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Hugona Kołłątaja w Pińczowie (1954), Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej (1960) oraz Studium Podyplomowego Służby Zagranicznej w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR w Warszawie (1976/1977)^[1].

Był działaczem Związku Młodzieży Polskiej. W latach 1958–1960 pełnił funkcję sekretarza Rady Okręgowej Zrzeszenia Studentów Polskich w Krakowie, następnie sekretarza (1961–1963) oraz przewodniczącego (1965–1967) Zarządu Wojewódzkiego Związku Młodzieży Socjalistycznej w Krakowie. Od listopada 1964 do maja 1965 był kierownikiem Działu Rozwoju Techniki w Zakładach Budowy Maszyn i Aparatury im. Stanisława Szadkowskiego. Od 1967 mieszkał w Warszawie, był sekretarzem Zarządu Głównego ZMS (18 maja 1967 – marzec 1972), od 1968 członkiem zarządu PZPN, od 1971 wiceprezesem PZPN ds. ideowo-wychowawczych i dyscypliny. Równocześnie od 1972 do 1976 był wiceprezesem Centralnego Związku Spółdzielczości Budownictwa Mieszkaniowego w Warszawie^[1].

23 lutego 1956 został członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W ramach struktur partyjnych był członkiem egzekutywy Komitetu Uczelnianego Politechniki Krakowskiej (1958–1960), I sekretarzem POP przy Radzie Okręgowej Zrzeszenia Studentów Polskich (1960–1961), członkiem egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego w Krakowie (1964–1967) oraz członkiem egzekutywy POP przy Zarządzie Głównym Związku Młodzieży Socjalistycznej (1967–1972)^[1].

W lipcu 1973 zastąpił Stanisława Nowosielskiego na stanowisku prezesa Polskiego Związku Piłki Nożnej. Pełnił tę funkcję w okresie największych sukcesów polskiej piłki nożnej. Reprezentacja Polski, trenowana przez Kazimierza Górskiego zajęła wówczas III miejsce na Mistrzostwach Świata w Piłce Nożnej w Niemczech w 1974 i srebrny medal na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu w 1976. Ustąpił ze swojego stanowiska w grudniu 1976. Od 1977 był pracownikiem Departamentu Konsularnego Ministerstwa Spraw Zagranicznych^[1], m.in. w latach 1978–1981 był konsulem generalnym w Kurytybie^[2].

Był Członkiem Honorowym PZPN (1976), a przed śmiercią wiceprzewodniczącym Klubu Seniora.

Jego stryjecznym bratem był prałat Józef Maj.

Zmarł 4 marca 2012. Został pochowany na starym cmentarzu na Służewie.

Przypisy

↑ ^a ^b ^c ^d ^e Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL [online], Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej [dostęp 2025-01-27] .
↑ Krzysztof Smolana, Dorota Barys, Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Kurytybie: 90 lat historii najstarszej polskiej placówki konsularnej w Ameryce Łacińskiej (Consulado Geral da República da Polônia em Curtiba: 90 anos de história do mais antigo consulado polonês na América Latina), Kurtyba: ATP Grafica e Editora, 2010, s. 42.

Bibliografia

Andrzej Gowarzewski i inni, Polski Związek Piłki Nożnej. 1919–2009, wyd. GiA, Katowice 2009.

[:0-1] Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL [online], Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej [dostęp 2025-01-27] .

[2] Krzysztof Smolana, Dorota Barys, Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Kurytybie: 90 lat historii najstarszej polskiej placówki konsularnej w Ameryce Łacińskiej (Consulado Geral da República da Polônia em Curtiba: 90 anos de história do mais antigo consulado polonês na América Latina), Kurtyba: ATP Grafica e Editora, 2010, s. 42.

[1]

[2]