Spis treści
Katafil

Katafil[1], liść dolny[2][3], rzadziej katafill[4] (łac. cataphyllum, ang. cataphyll) – pojęcie z zakresu morfologii roślin: liść, znajdujący się w dolnej części pędu, którego zasadniczym celem nie jest fotosynteza (jak to ma miejsce w przypadku liści górnych czyli hipsofili).
Definicja: katafile – typ liści
[edytuj | edytuj kod]U roślin nasiennych liście mogą mieć rozmaitą postać i funkcję. Oprócz liści listowia czyli górnych (hipsofili), których zasadniczym celem jest fotosynteza, istnieją również liście dolne (katafile), których główna funkcja jest na przykład ochronna lub magazynowa (czasami obie jednocześnie). Jeszcze innym typem liści są liścienie[4].
Przykłady
[edytuj | edytuj kod]
Katafile są często łuskowate, nierzadko bezzieleniowe. Katafilami są łuskowate liście ochraniające merystemy lub wyrastające na podziemnych częściach roślin[5], na przykład u ciborowatych[6][7]. Czasami można zaobserwować na pędzie ciągłe przejście między liśćmi dolnymi i górnymi, co dowodzi ich wzajemnej homologii. Pierwszy liść na pędzie (profil) ma często formę katafila[5]. Katafilami są łuski okrywające pączki, choć u niektórych drzew pączki są pozbawione takiej okrywy[8].
W szczegółach interpretacja niektórych organów roślinnych jest nieoczywista. Na przykład łuski parzeplinów, obecne u gatunków, należących do podrodzaju Gunnera (Panke), były interpretowane jako przylistki lub ligule. Dopiero szczegółowe badania pozwoliły na stwierdzenie, że są to katafile[9]. Czasami katafile mają spore znaczenie systematyczne, na przykład u filodendronów[10].
U jaskrów apomiktycznych (jaskry różnolistne i kaszubskie) cechą przydatną przy rozróżnianiu mikrogatunków jest obecność lub brak katafili, które w tej grupie mają postać liści pozbawionych blaszki (złożonych z samego ogonka)[11]. W dawniejszej literaturze używano terminu „bezlistne pochwy” (łac. vaginae aphyllae)[12].
Katafile występują również u nagonasiennych[13][14].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Eugene A. Beyers, Anna Pacyna, SAGOWCE, „Wszechświat”, 113 (7-9), 2012, s. 210–219, ISSN 0043-9592 [dostęp 2026-02-09].
- ↑ Benedykt Halicz, Podstawy botaniki, Wyd. 4, Warszawa: Państ. Wydaw. Naukowe, 1989, ISBN 978-83-01-06652-9.
- ↑ Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski, Botanika: Morfologia, Wyd. 2, Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 1994 (t. 1), ISBN 978-83-01-10950-9.
- ↑ a b Katherine Esau, Anatomia roślin, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1973, s. 527.
- ↑ a b Adrian D. Bell, Alan Bryan, Plant form: an illustrated guide to flowering plant morphology, wyd. New ed., [reprint.], Portland, Or.: Timber Press, 2011, ISBN 978-0-88192-850-1.
- ↑ W. Huygh, D. Schouppe, I. Larridon, D.A. Simpson, P. Goetghebeur, Kyllinga cataphyllata (Cyperaceae), a new species from the highlands of West and Central Africa, „Blumea - Biodiversity, Evolution and Biogeography of Plants”, 55 (3), 2010, s. 291–293, DOI: 10.3767/000651910X550936 [dostęp 2026-02-09] (ang.).
- ↑ Adam T. Halamski, Joanna Kraski, Boglárka Erdei, Ewa Durska, Rhizome and leaf anatomy of Rhizocaulon huberi H.-J. Gregor (Cyperaceae, Miocene) and nomenclature of the genus Rhizocaulon Saporta ex Schimp. et Schenk, „Acta Geologica Polonica”, 2025, s. 64–64, DOI: 10.24425/agp.2025.157029, ISSN 0001-5709 [dostęp 2026-02-09].
- ↑ Kristel M. Schoonderwoerd, William E. Friedman, Naked resting bud morphologies and their taxonomic and geographic distributions in temperate, woody floras, „New Phytologist”, 232 (2), 2021, s. 523–536, DOI: 10.1111/nph.17506, ISSN 0028-646X [dostęp 2026-02-09] (ang.).
- ↑ LIVIA WANNTORP, HANS-ERIK WANNTORP, ROLF RUTISHAUSER, On the homology of the scales in Gunnera (Gunneraceae), „Botanical Journal of the Linnean Society”, 142 (3), 2003, s. 301–308, DOI: 10.1046/j.1095-8339.2003.00185.x, ISSN 1095-8339 [dostęp 2026-02-09].
- ↑ Cataphylls [online], www.aroidsociety.org [dostęp 2026-02-09].
- ↑ Franz G. Dunkel, Le complexe de Ranunculus auricomus (Ranunculaceae) en Alsace, „Le Journal de botanique”, 66 (1), 2014, s. 3–53, DOI: 10.3406/jobot.2014.1303, ISSN 1280-8202 [dostęp 2026-02-09] (fr.).
- ↑ A. Jasiewicz, Badania nad jaskrami z cyklu Auricomi Owcz. w okolicach Krakowa i w północnej części Karpat., „Fragmenta Floristica et Geobotanica”, 2, 1956, s. 62–110.
- ↑ Joseph A. Sacher, Cataphyll Ontogeny in Pinus lambertiana, „American Journal of Botany”, 42 (1), 1955, s. 82–91, DOI: 10.2307/2438596, ISSN 0002-9122, JSTOR: 2438596 [dostęp 2026-02-09].
- ↑ Kenneth Leonard Alvin, Further conifers of the Pinaceae from the Wealden Formation of Belgium, „Institut royal des Sciences naturelles de Belgique, Mémoires”, 146, 1960.









