Klancyk

Klancyk – teatr improwizowany, jedna z najstarszych grup tego typu w Polsce.

Utworzona w 2006 r. w Warszawie, przez grupę studentów, w ramach koła naukowego na Wydziale Wiedzy o Teatrze tamtejszej Akademii Teatralnej. Pierwotny skład grupy to: Maciej Buchwald, Bartosz Młynarski, Magdalena Staroszczyk, Michał Sufin i Krzysztof Wiśniewski. Ich pierwszy spektakl odbył się 21 stycznia 2006 w stołecznej klubokawiarni „Rio”.

Teatr Improwizowany Klancyk zagrał setki spektakli, występując w klubokawiarniach, scenach teatralnych jak również przestrzeniach, które niekoniecznie kojarzą się z teatrem. Grupa, poszukując inspiracji zaprasza do wspólnych występów muzyków, pisarzy i aktorów, którzy wykonując swoje utwory, odczytując fragmenty tekstów lub w inny sposób dostarczają treści i pożywkę dla improwizacji.

Na początku grupa występowała w klubie Chłodna 25^[1], obecnie grupa gra w każdy piątek w Klubie Komediowym w Warszawie^[2]. We wrześniu 2016 roku grupa obchodziła 10-lecie działalności artystycznej.

Oprócz zadań stricte improwizatorskich, w 2015 r. grupa założyła Fundację Klancyk, zajmującą się popularyzacją improwizacji^[3].

Każdy spektakl grany jest w ramach specyficznego „formatu” improwizowanego, czyli pewnej struktury, która wypełniana jest treścią. Główne formaty, według których odbywa się improwizacja Teatru Klancyk to „Armando” i „Harold”, sformułowane przez legendę amerykańskiej improwizacji teatralnej – Dela Close’a. Oprócz formatu, każdy spektakl ma swoje specyficzne założenia, które decydują o jego stylu ale nigdy o tematyce.

• „Komora maszyny losującej jest pusta” – spektakl oparty na serii krótkich gier improwizowanych
• „Longplay” – spektakl oparty na formacie „Armando”
• „Zaburzone osobowości” – spektakl fabularny, którego założeniem jest stworzenie kilku postaci na początku i na ich bazie stopniowe wyimprowizowanie historii.
• „Pan Harold” – spektakl oparty na formacie „Harold”
• „Non Fiction” – spektakl oparty na formacie „Armando”, którego gościem zawsze jest reporter
• „Tymczasem gdzieś indziej” – rymowany spektakl fabularny, grany w stylu poematu dygresyjnego.
• „Kto widział małpę trzymającą scenariusz” – spektakl składający się z krótkich gier, które wybierała publiczność^[5]
• „Mam dobrą wiadomość – koń zjadł jabłko” – spektakl eksperymentalny, który był połączenie krótkich i długich form improwizowanych
• „Zagrożone gatunki” – pierwsza długa forma improwizowana Klancyka. Spektakl o zagrożonej wartości oraz w konkretnym gatunku literackim, które wskazywała publiczność

• Łódzkie Spotkania Teatralne 2012
• Podaj Wiosło 2013 (Gdańsk)
• Improfest 2012, 2016 (Kraków)
• Klamra 2013 (Toruń)
• Festiwal Niewinni Czarodzieje 2011–2015 (Warszawa)^[6]
• Malta 2014, 2016 (Poznań)
• Opener 2016

• CIF 2014, 2015 (Chicago)
• Paris 24h Improv Festival 2015
• Del Close Marathon 2016 (Nowy Jork)

Klancyk często do współpracy zaprasza gości, wśród których byli m.in.:

• Muzycy: Paweł Szamburski, Marcin Masecki, Jerzy Rogiewicz, Jacek Kleyff
• Pisarze: Szczepan Twardoch, Dorota Masłowska, Mariusz Szczygieł, Magdalena Grzebałkowska, Leszek Talko, Ziemowit Szczerek, Jakub Żulczyk, Filip Springer
• Aktorzy: Janusz Gajos, Andrzej Seweryn, Maciej Stuhr, Maria Peszek i Jan Peszek

• Oficjalna strona internetowa
• Wywiad w gazeta.pl