Lathys
| Lathys | |||
| Simon, 1884 | |||
.jpg) Samiec Lathys humilis | |||
 Lathys sexpustulata | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Parworząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
Lathys | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Lethia varia Menge, 1869 | |||
| Synonimy | |||
| |||
Lathys – rodzaj pająków z rodziny Lathyidae. Obejmuje 16 opisanych gatunków.
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Pająki te mają karapaks o umiarkowanie wyniesionej części głowowej. W widoku z przodu oczy tylno-środkowej pary leżą wyżej niż tylno-bocznej. Środkowe pary oczu rozmieszczone są na planie szerszego z tyłu trapezu. Oczy pary przednio-środkowej są małe i znacznie mniejsze niż tylno-środkowej[1] oraz mniejsze niż przednio-bocznej[2]. Wysokość nadustka równa się mniej więcej średnicy oka pary przednio-środkowej. Szczękoczułki mają 5 małych ząbków na tylnych krawędziach rowków na kły jadowe. Szczęki są proste i krótkie. Odnóża mają po jednym długim trichobotrium na każdej stopie[1].
Nogogłaszczki samca mają na odsiebnej części rzepki apofizę grzbietową, a goleń zaopatrzoną w haczykowaty wyrostek, apofizę retrolateralną i apofizę retrowentralną. Embolus bierze zazwyczaj początek po przednio-bocznej stronie odsiebnej części tegulum i poskręcany jest o kąt nie większy niż 1080°[2].
Genitalia samicy charakteryzują się przewodem zapłodnieniowym położonym pośrodkowo-odsiebnie względem spermatek pierwotnych, krótkim przewodem kopulacyjnym, zwykle zakrzywiony, ale nie zakręconym wokół siebie czy spermatek pierwotnych oraz zredukowanymi, trudno dostrzegalnymi spermatekami wtórnymi[2].
Rozprzestrzenienie
[edytuj | edytuj kod]Przedstawiciele rodzaju znani są z Ameryki Północnej (od Kanady po Meksyk), Europy, palearktycznej Azji (na wschód po Kuryle) i Afryki Północnej[3]. W Polsce występuje tylko L. humilis[4][3].
Taksonomia i ewolucja
[edytuj | edytuj kod]Kladogram rodziny wg Montany i innych, 2025[2]
|
Rodzaj ten wprowadzony został w 1884 roku przez Eugène’a Simona na łamach „Bulletin de la Société Zoologique de France”[5][3]. W początkach XXI wieku traktowany był szerzej i klasyfikowany wśród ciemieńcowatych. W 2025 roku na podstawie wyników analizy filogenetycznej Katherine O. Montana i współpracownicy przenieśli go do nowej rodziny Lathyidae i zdefiniowali na nowo, wyodrębniając liczne gatunki do innych rodzajów[2].
Do rodzaju należy 16 opisanych gatunków[3]:
- Lathys adunca Liu, 2018
- Lathys albida Gertsch, 1946
- Lathys bin Marusik et Logunov, 1991
- Lathys borealis Zhang, Hu et Zhang, 2012
- Lathys brevitibialis Denis, 1956
- Lathys coralynae Gertsch et Davis, 1942
- Lathys dixiana Ivie et Barrows, 1935
- Lathys foxi (Marx, 1891)
- Lathys heterophthalma Kulczyński, 1891
- Lathys humilis (Blackwall, 1855)
- Lathys mantarota Wunderlich, 2022
- Lathys sexpustulata (Simon, 1878)
- Lathys simplicior (Dalmas, 1916)
- Lathys sindi (Caporiacco, 1934)
- Lathys subhumilis Zhang, Hu et Zhang, 2012
W wynikach analizy filogenetycznej Montany i współpracowników Lathys zajmuje pozycję siostrzaną dla kladu obejmującego rodzaje Tolokonniella i Andronova, tworząc z nimi klad siostrzany dla rodzaju Analtella[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b S. Almquist. Swedish Araneae, part 2--families Dictynidae to Salticidae. „Insect Systematics & Evolution, Supplement”. 63, s. 285-601, 2006.
- ↑ a b c d e f Katherine O. Montana, Franklyn Cala-Riquelme, Sarah C. Crews, Jacob A. Gorneau, Amin M. Al-Jamal, Luigie D. Alequín, Joseph C. Spagna, Francesco Ballarin, Lauren A. Esposito. Tailor's drawer no more: a reappraisal of the spider family Dictynidae O. Pickard-Cambridge, 1871 sensu lato. „Zoological Journal of the Linnean Society”. 204, s. 1-97, 2025. DOI: 10.1093/zoolinnean/zlaf007.
- ↑ a b c d Lathys. [w:] World Spider Catalogue [on-line]. World Spider Catalog Association, 2025. [dostęp 2025-11-26].
- ↑ Robert Rozwałka, Marzena Stańska: Check-list of spiders (Araneae) of Poland. [dostęp 2013-08-23].
- ↑ E. Simon. Arachnides nouveaux d'Algérie. „Bulletin de la Société Zoologique de France”. 9, s. 321-327, 1884.
