Leon Lewite

Leon Lewite

Leon Lewite (1933)
Data i miejsce urodzenia	1878 Warszawa
Data i miejsce śmierci	1944 Tel Awiw

Leon Lewite (ur. 1878 w Warszawie, zm. 1944 w Tel Awiwie) – żydowski polityk, syjonista.

Od początku istnienia syjonizmu jako ideologii politycznej był z nim związany^[1], zaangażował się w działalność organizacji Kadima^[2]. Był uczniem oraz pomocnikiem Nachuma Sokołowa^[3].

Po wybuchu I wojny światowej przeniósł się do Moskwy, gdzie został jednym z przywódców tamtejszej społeczności żydowskiej oraz syjonistów^[4]. Po przejęciu władzy w Rosji przez bolszewików powrócił do Warszawy, gdzie stanął na czele Biura Palestyńskiego Agencji Żydowskiej^[1]. W 1919 roku wszedł w skład Komitetu Delegacji Żydowskich przy Konferencji Pokojowej^[1][2][3].

Był jednym z przywódców frakcji Et Liwnot, a w latach 1925–1929 prezesem Komitetu Centralnego Organizacji Syjonistycznej w Polsce^[1]. Z funkcji miał zrezygnować z powodu konfliktu ze skrzydłem partii pod przywództwem Izaaka Grünbauma^[4]. W 1925 roku był także założycielem Polsko-Palestyńskiej Izby Handlowej, pełniąc następnie funkcję jej prezesa^[1][4][2]. Współpracował z czasopismem „Nasz Przegląd”^[3], w latach 1932–1939 był redaktorem naczelnym „Palestyna i Bliski Wschód”^[2]. Był jednym z organizatorów i przywódców antyhitlerowskiej akcji gospodarczej, czyli bojkotu niemieckich produktów^[2].

Po wybuchu II wojny światowej wszedł w skład Komitetu Społecznego dla Spraw Związanych z Obroną Państwa przy Gminie Żydowskiej w Warszawie, następnie wyjechał jednak z Polski i przedostał się do Palestyny, gdzie został członkiem Reprezentacji Żydostwa Polskiego^[1]. Wycofał się z życia politycznego z powodu ciężkiej choroby^[4].

Jego żoną była Salomea Lewite, twórczyni i przewodnicząca WIZO w Polsce^[1].