Spis treści
Liga Dimayor
| Państwo | |
|---|---|
| Dyscyplina | |
| Organizator rozgrywek |
División Mayor del Fútbol Colombiano (Dimayor) |
| Data założenia |
15 sierpnia 1948 |
| Poprzednia nazwa |
Campeonato Colombiano |
| Prezes |
Fernando Jaramillo |
| Partner TV |
Win Sports |
| Sponsor tytularny |
BetPlay |
| Rozgrywki | |
| Liczba drużyn |
20 |
| Niższy poziom ligowy | |
| Puchary | |
| Zwycięzcy | |
| Pierwszy zwycięzca | |
| Obecny zwycięzca | |
| Najwięcej zwycięstw | |
| Strona internetowa | |
Liga Dimayor (ze względów sponsorskich Liga BetPlay Dimayor) – najwyższa klasa rozgrywkowa piłki nożnej mężczyzn w Kolumbii. Występuje w niej dwadzieścia klubów, z których najlepszy zostaje mistrzem Kolumbii.
Rozgrywki są toczone systemem ligowo-pucharowym. Po zakończeniu regularnego sezonu osiem najlepszych zespołów kwalifikuje się do rundy półfinałowej, gdzie zostają one podzielone na dwie grupy liczące po cztery drużyny. Zwycięzcy grup spotykają się na w dwumeczu finałowym ligi, którego zwycięzca zdobywa tytuł mistrzowski. W ciągu roku rozgrywane są dwa niezależne półroczne sezony – jesienią Apertura, natomiast wiosną Finalización. Co roku dwie drużyny z najgorszą średnią punktów na mecz zliczaną z ostatnich trzech lat spadają do drugiej ligi. Mistrzowie Kolumbii sezonów Apertura i Finalización, a także dwie najlepsze drużyny z sumarycznej tabeli sezonów Apertura i Finalización (zarówno z regularnych sezonów, jak i rund półfinałowych) kwalifikują się do rozgrywek Copa Libertadores, zaś drużyny z miejsc 3–5 sumarycznej tabeli sezonów Apertura i Finalización (zarówno z regularnych sezonów, jak i rund półfinałowych) kwalifikują się do rozgrywek Copa Sudamericana.
Rozgrywki są tradycyjnie zdominowane przez kluby z Bogoty (Millonarios, Santa Fe), Medellín (Atlético Nacional, Independiente Medellín), Cali (América Cali, Deportivo Cali) oraz Barranquilli (Junior).
Aktualny skład
[edytuj | edytuj kod]| Klub | Miasto | Założenie | Stadion | Pojemność | ||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Águilas Doradas | Rionegro | 2008 | Alberto Grisales | |||
| Alianza | Valledupar | 2024 | Armando Maestre Pavajeau | |||
| América Cali | Cali | 1927 | Olímpico Pascual Guerrero | |||
| Atlético Bucaramanga | Bucaramanga | 1949 | Américo Montanini | |||
| Atlético Nacional | Medellín | 1947 | Atanasio Girardot | |||
| Boyacá Chicó | Tunja | 2002 | La Independencia | |||
| Deportes Tolima | Ibagué | 1954 | Manuel Murillo Toro | |||
| Deportivo Cali | Cali | 1912 | Deportivo Cali | |||
| Deportivo Pasto | Pasto | 1949 | Departamental Libertad | |||
| Deportivo Pereira | Pereira | 1944 | Hernán Ramírez Villegas | |||
| Envigado | Envigado | 1989 | Polideportivo Sur | |||
| Fortaleza CEIF | Bogota | 2010 | Metropolitano de Techo | |||
| Independiente Medellín | Medellín | 1913 | Atanasio Girardot | |||
| Jaguares | Montería | 2012 | Jaraguay | |||
| Junior | Barranquilla | 1924 | Metropolitano Roberto Meléndez | |||
| La Equidad | Bogota | 1982 | Metropolitano de Techo | |||
| Millonarios | Bogota | 1946 | Nemesio Camacho (El Campín) | |||
| Once Caldas | Manizales | 1947 | Palogrande | |||
| Patriotas | Tunja | 2003 | La Independencia | |||
| Santa Fe | Bogota | 1941 | Nemesio Camacho (El Campín) | |||
Triumfatorzy
[edytuj | edytuj kod]- pd – po dogrywce
- k – seria rzutów karnych
W kolumnie „mistrz” w nawiasie podano, który w swojej historii tytuł mistrzowski zdobył dany klub.
W kolumnie „zawodnik” w nawiasie podano, który w swojej karierze tytuł króla strzelców zdobył piłkarz.
W kolumnie „trener” w nawiasie podano, który w swojej karierze tytuł mistrza zdobył trener.
Klasyfikacja medalowa
[edytuj | edytuj kod]Pogrubioną czcionką zaznaczono kluby, które aktualnie występują w lidze.









