Lolek niepozorny
| Lopus decolor | |||
| (Fallén, 1807) | |||
| |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
lolek niepozorny | ||
| Synonimy | |||
| |||
Lolek niepozorny[1] (Lopus decolor) – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych, rodziny tasznikowatych i podrodziny Phylinae. Zamieszkuje Europę i zachodnią Azję; zawleczony został też do Ameryki Północnej i na Nową Zelandię. Żeruje na trawach i sitach.
Taksonomia
[edytuj | edytuj kod]Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1807 roku przez Carla Fredrika Falléna pod nazwą Capsus decolor. Jako miejsce typowe wskazano Esperöd w Szwecji[2][3]. W 1831 roku niezależnie opisany został przez Carla Wilhelma Hahna na podstawie okazu z okolic Norymbergi pod nazwą Lopus chrysanthemi[4]. Gottlieb A.W. Herrich-Schäffer w 1835 roku dokonał synonimizacji tych dwóch nazw[5], a w 1906 roku George W. Kirkaldy wyznaczył omawiany takson gatunkiem typowym rodzaju Lopus[6].
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]
Samice osiągają od 3,8 do 4,3 mm, a samce od 4,4 do 4,8 mm długości ciała. Zarys ciała jest podługowato-owalny, u samca smuklejszy niż u samicy. U samca dominuje barwa szarobrązowa lub żółtawa, u samicy zaś żółtobrunatna, rzadko jasnożółta[7].
Szerokość głowy jest wyraźnie większa od długości. Pośrodku ciemienia widnieje jedna para jasnych kropek. Czułki są jasne z zaciemnionymi lub zaczernionymi szczytami wszystkich członów. Kłujka wykracza ku tyłowi poza biodra odnóży środkowej pary[7]. Tarczka jest blada z przyciemnieniami w przednich kątach[1]. Półpokrywy mają zakrywkę jasną do ciemnoszarej, o słabo widocznym użyłkowaniu. W przeciwieństwie do jasnych ud i goleni stopy są bardzo ciemne do czarnych[1][7]. Ich człony drugi i trzeci mają taką samą długość[7].
Ekologia i występowanie
[edytuj | edytuj kod]Owad ten zasiedla stanowiska trawiaste, najchętniej suche[1]. Jest fitofagiem żerującym na trawach i sitach[7]. Wysysane są przede wszystkim nasiona tych roślin[8]. Osobniki dorosłe obserwuje się od czerwca lub początku lipca do sierpnia, czasem jeszcze we wrześniu[7][8]. Zimują jaja[1][7], które składane są do dołka w środkowej części pędu rośliny pokarmowej[8]. Na świat przychodzi jedno pokolenie rocznie[7].
Gatunek pierwotnie palearktyczny[9][7]. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Andory, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji oraz europejskiej części Rosji. W Azji podawany jest z Gruzji i anatolijskiej części Turcji[9]. Poza tym zawleczony został też do Ameryki Północnej i na Nową Zelandię[9][7]. W Polsce należy do najpospolitszych przedstawicieli rodziny i jest jedynym reprezentantem rodzaju[7].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Lopus decolor – Lolek niepozorny. [w:] Insektarium.net [on-line]. [dostęp 2025-12-15].
- ↑ C.F. Fallén: Monographia Cimicum Sveciae. Hafniae: Proft, 1807, s. 102.
- ↑ Berend Aukema (red.): Lopus decolor (Fallén, 1807) – Taxonomy and synonyms. [w:] Catalogue of Palearctic Heteroptera [on-line]. Naturalis Biodiversity Center. [dostęp 2025-12-15].
- ↑ C.W. Hahn: Die Wanzenartigen Insecten. Getreu nach der Natur abgebildet und beschrieben. Nürnberg: Zeh, 1831, s. 1-36.
- ↑ G.A.W. Herrich-Schaeffer: Nomenclator entomologicus. Verzeichniss der europäischen Insecten; zur Erleichterung des Tauschverkehrs mit Preisen versehen. Heft 1; Lepidoptera und Hemiptera, letztere synoptisch bearbeitet und mit vollständiger Synonymie. Regensburg: Pustet, 1835, s. 83.
- ↑ G.W. Kirkaldy. Notes on the classification and nomenclature of the hemipterous superfamily Miroidea. „Canadian Entomologist”. 38, s. 369-376, 1906.
- ↑ a b c d e f g h i j k Jacek Gorczyca, Aleksander Herczek: Klucze do oznaczania owadów Polski cz. XVIII, zeszyt 6b: Tasznikowate, Phylinae. Toruń: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 2004, s. 67-69.
- ↑ a b c Ekkehard Wachmann, Albert Melber, Jürgen Deckert: Wanzen (= Die Tierwelt Deutschlands und der angrenzenden Meeresteile nach ihren Merkmalen und nach ihrer Lebensweise. 75. Teil). Band 2: Cimicomorpha: Microphysidae (Flechtenwanzen), Miridae (Weichwanzen). Keltern: Goecke & Evers,, 2006, s. 234. ISBN 3-931374-57-2.
- ↑ a b c Berend Aukema (red.): Lopus decolor (Fallén, 1807) – Distribution. [w:] Catalogue of Palearctic Heteroptera [on-line]. Naturalis Biodiversity Center. [dostęp 2025-12-15].
