Spis treści
Maess
| Imię i nazwisko |
Małgorzata Skrzypek |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Narodowość | |
| Alma Mater | |
| Dziedzina sztuki | |
| Epoka |
Maess (ur. jako Małgorzata Skrzypek[1][2] 25 września 1982[3]) – polska artystka współczesna.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Maess urodziła się w 1982 w Warszawie, gdzie ukończyła Państwową Szkołę Muzyczną II stopnia im. Józefa Elsnera[4]. W 2007 ukończyła warszawską ASP, w ramach wymiany studenckiej studiowała też w Escola Superior de Artes e Design w Porto. Artystka jest stypendystką programów rezydencyjnych: LIA w Lipsku[5], Virginia Center for the Creative Arts w Amherst, Residency Unlimited w Nowym Jorku[6] przy wsparciu Instytutu Adama Mickiewicza, International Studio & Curatorial Program w Nowym Jorku [[7]], oraz Yaddo w Saratoga Springs, gdzie była pierwszą polską artystką wizualną, której przyznano to stypendium[8].
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]Kluczowe wątki jej prac oscylują wokół styku nauki[9], sztuk wizualnych i muzyki[10].
Abnormal Results
[edytuj | edytuj kod]Prace z cyklu „Abnormal Results” odwołują się do obrazów wnętrza organizmu zaatakowanego przez nowotwór[9]. Artystka tworzy swoje rysunki korzystając ze zdjęć, krzywych Kaplana-Meiera, baz danych, programów do tworzenia modeli 3D i szeroko pojętej dokumentacji medycznej[6]. Maess Anand przy pomocy rysunkowych narzędzi manipuluje medycznymi obrazami[11], tworząc na ich [12].
Biennale de la Biche
[edytuj | edytuj kod]W 2017 roku wraz z Alexem Urso Maess Anand stworzyła i zorganizowała Biennale de la Biche; najmniejsze biennale świata[13] na bezludnej wyspie Ilêt la Biche koło Gwadelupy. Miejsce zostało wybrane nieprzypadkowo; Ilêt La Biche, ze względu na zmiany klimatyczne, w niedługim czasie zniknie z mapy świata. Wystawa 14 artystów miała charakter efemeryczny, a zaproponowane obiekty wystawiennicze były skazane na rozpad pod wpływem sił przyrody. Do Biennale de la Biche zostali zaproszeni polscy i zagraniczni artyści m in: Zuzanna Hertzberg, Michał Frydrych i Aleksandra Urban. Biennale de la Biche zostało zauważone przez między innymi przez The Guardian[14], Art Review[15], Hyperallergic[16] ArtTribune[17], Ming Pao[18] i The Observer[19].
Wystawy
[edytuj | edytuj kod]- 2025, New Drawings, Kentler Drawing Art Space, Nowy Jork[20]
- 2025 Uncertain Territories, Stary Browar, Poznań[21]
- 2023 The Dreamers, Sotheby’s Institute of Art, Nowy Jork[22]
- 2023 Ponawianie, BWA w Bydgoszczy, Bydgoszcz[23]
- 2020 Art Theorema 2, When the globe is our home[24], Fondazione Benetton Studi Ricerche, Treviso, Włochy
- 2020 Spring Flash, Equity Gallery[25], Nowy Jork
- 2020 Das Blatt, Curated Affairs[26], Düsseldorf, Niemcy
- 2019 Widząc dźwięki czując wolność (z Ruth Anderwald i Leonhardem Grond) Austriackie Forum Kultury w Warszawiew ramach festiwalu Warszawska Jesień[10]
- 2019 Rysunek jako organizm (z Tiną Konec), KIBLA, Maribor, Słowenia
- 2019 Exposición en la maleta, IK Projects, Lima, Peru[27]
- 2018 Nietota, Galeria Miejska BWA w Bydgoszczy
- 2018 Nietota, Muzeum Współczesne Wrocław[28], Wrocław
- 2017 Biennale de la Biche, Ilêt la Biche, Gwadelupa
- 2016 Świadomy sen, Galeria Biała (Lublin), Lublin
- 2015 The Drawers, Kasia Michalski Gallery[29], Warszawa
- 2015 Abnormal Results, Instytut Polski w Budapeszcie(wystawa indywidualna)
- 2014 The Intuitionists, Drawing Center, Nowy Jork[30]
- 2014 Once upon a time ..life, Fundacja Rodziny Staraków, Warszawa (wystawa indywidualna)
- 2014 Dzień jest za krótki, Biuro Wystaw Artystycznych w Kielcach, Kielce
- 2014 Dzień jest za krótki, BWA Sokół, Nowy Sącz
- 2014 Abnormal results[31], Spinnerei, Lipsk, Niemcy (wystawa indywidualna)
- 2014 Dzień jest za krótki, kuratorka: Magdalena Ujma, Galeria Miejska Arsenał, Poznań
- 2014 Asteroid, Spinnerei, Lipsk, Niemcy
- 2013 Dzień jest za krótki, kuratorka: Magdalena Ujma, Muzeum Współczesne Wrocław[32],
- 2013 Dzień jest za krótki, Biuro Wystaw Artystycznych w Jeleniej Górze, Jelenia Góra
- 2013 United Networks, Woliery, Muzeum Współczesne Wrocław, Wrocław
- 2012 FID UEST EST, Twilight Zone Gallery[33], Tournai
- 2012 Cało Palenia, Biblioteka Krasińskich, Warszawa
- 2012 Rekapitulacje, Biblioteka Krasińskich, Warszawa
- 2012 Berlin Preview-targi sztuki, Berlin
- 2012 Foire internationale du dessin, nominacja do Grand Prix, Paryż
- 2012 Volta Show[34], Bazylea
- 2011 Excessive, Galeria Program, Warszawa (wystawa indywidualna)
- 2011 Berlin Preview, targi sztuki[35], Berlin
- 2011 Zwykle Drobiazgi, Galeria Program, Warszawa
- 2010 Fukt in Warsaw[36] Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa
- 2010 The Mazurka: of Poland or of the world, Museo di Santa Cecilia, Rzym
- 2010 The Mazurka: of Poland or of the world, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa
- 2009 Excessive, Able Gallery, Berlin, Niemcy (wystawa indywidualna)
- 2008 Inverted[37], Residencia Corazon, La Plata, Buenos Aires, Argentyna (wystawa indywidualna)
- 2006 Transit Zones, Waiting Areas, Plumba Contemporary Art, Porto, Portugalia (wystawa indywidualna)
Zbiory
[edytuj | edytuj kod]Prace Maess Anand znajdują się w kolekcjach BWA w Bydgoszczy[38] i Fondazione Benetton Studi e Ricerche w Treviso[24]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Maess – Małgorzata Skrzypek – biogram [online], Avant. Pismo Awangardy Filozoficzno-Naukowej wyd Ośrodek Badań Filozoficznych wol. VI, nr 1/2015 ISSN 2082-6710 avant.edu.pl l [dostęp 2021-08-09] (pol.).
- ↑ Polka na wystawie FID EAST WEST | Portal Rynek i Sztuka [online], rynekisztuka.pl [dostęp 2020-07-09] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-14] (pol.).
- ↑ Polska artystka Maess na wystawie w nowojorskim Drawing Center | Portal Rynek i Sztuka [online], whyart.pl [dostęp 2020-09-09] [zarchiwizowane z adresu 2014-08-08] (pol.).
- ↑ Wywiad z artystką [online], curated-affairs.de, Paulina Olszewska [dostęp 2019-05-28] (ang.).
- ↑ Profil Maess na stronie Leipzig International Art Programme [online], Leipzig International Art Programme [dostęp 2014-01-28] (ang.).
- ↑ a b Profil Maess Anand na stronie Residency Unlimited [online], residencyunlimited.org, Nowy Jork, 2018 [dostęp 2019-05-28] (ang.).
- ↑ Profil Maess Anand na stronie ISCP.
- ↑ She’s done it! Warsaw gal becomes Poland’s first female visual artist to win coveted Yaddo Residency – The First News [online], thefirstnews.com [dostęp 2019-05-29] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-20] (ang.).
- ↑ a b Recenzja wystawy „Abnormal Results” w Instytucie Polskim w Budapeszcie [online], Bente Brattland, The Lancet Oncology, tom 16, Nr. 15, str 459-1460, Elsevier, Londyn, 11/ 2015 [dostęp 2015-11-24] (ang.).
- ↑ a b Wystawa „Widząc dźwięki, czując wolność” [online], Austriackie Forum Kultury w ramach festiwalu Warszawska Jesień, Warszawa, 2019 [dostęp 2019-09-21] (pol.).
- ↑ Guest Author, 5 Contemporary Drawing Artists You Should Know [online], DailyArt Magazine, 21 kwietnia 2025 [dostęp 2025-06-23] (ang.).
- ↑ Wystawa Abnormal Results [online], Instytut Polski w Budapeszcie [dostęp 2016-05-28] (ang.).
- ↑ Biennale de La Biche. Najmniejsze biennale świata [online], Magazyn Szum” [dostęp 2020-10-19] (pol.).
- ↑ Jonathan Jones, Welcome to the world’s smallest art fair – on a disappearing speck of sand; The Guardian [online], The Guardian [dostęp 2020-10-10] (ang.).
- ↑ World’s ‘smallest’ biennial on Ilet la Biche, Guadeloupe [online], Art Review [dostęp 2020-10-10] (ang.).
- ↑ World’s Smallest Biennale Drops Anchor on Caribbean Islet [online], Claire Voon, Hyperallergic [dostęp 2020-04-10] (ang.).
- ↑ Biennale de la Biche. Intervista esclusiva [online], Marco Enrico Giacomelli, ArtTribune [dostęp 2020-04-10] (wł.).
- ↑ 最迷你藝術雙年展 警示暖化; Mingpao.com [online], mingpao.com [dostęp 2020-10-09] (chiń.).
- ↑ This Island Shack Holds World’s Smallest Biennale, Sotheby’s Sues Over Fake Painting [online], Guelda Voien, The Observer [dostęp 2020-04-10] (ang.).
- ↑ https://www.kentlergallery.org/Detail/exhibitions/574
- ↑ https://artfacts.net/exhibition/uncertain-territories/1279148
- ↑ Sotheby’s Institute of Art [online], sothebysinstitute.com Nowy Jork, Stany Zjednoczone [dostęp 2023-05-05] (ang.).
- ↑ Ofiacjalna strona BWA w Bydgoszczy [online], galeriabwa.bydgoszcz.pl Bydgoszcz [dostęp 2023-05-10] (ang.).
- ↑ a b praca Maess Anand w kolekcji Fondazione Benetton Studi e Ricerche [online], Imagomundiart.com Treviso, Włochy [dostęp 2021-05-05] (ang.).
- ↑ Wystawa „Spring Flash” [online], Equity Gallery, Nowy Jork, 2020 [dostęp 2020-05-11] (ang.).
- ↑ Das Blatt, Maess Anand [online], curated-affairs.de, Paulina Olszewska [dostęp 2019-05-28] (ang.).
- ↑ Exhibition in a suitcase flew from Warsaw to Lima [online], Contemporary Lynx, 2020 [dostęp 2020-04-16] (ang.).
- ↑ Nietota [online], Muzeum Współczesne Wrocław [dostęp 2018-06-01] (pol.).
- ↑ wystawa The Drawers w Warszawie [online], TheNews.pl [dostęp 2015-05-02] (ang.).
- ↑ Maess w nowojorskim Drawing Center | Wydarzenie | Culture.pl [online], culture.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).
- ↑ Maess, Abnormal Results, Zapowiedź wystawy [online], Instytut Kultury Polskiej w Lipsku [dostęp 2014-06-09] [zarchiwizowane z adresu 2014-08-09] (niem.).
- ↑ „Dzień jest za krótki” we Wrocławiu [online], Culture.pl [dostęp 2014-06-09] (pol.).
- ↑ Polka na wystawie Fid East West w belgijskim Tournai [online], Rynek i sztuka [dostęp 2014-05-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-14] (pol.).
- ↑ VOLTA: Maess [online], voltashow.com [dostęp 2019-05-23] [zarchiwizowane z adresu 2015-03-24] (ang.).
- ↑ Preview Berlin: Program Art Gallery, Polonia | ArtClue/Ro [online], evenimente.artclue.net [dostęp 2020-07-09] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-23] (ang.).
- ↑ Björn Hegardt (Norwegia) – Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski [online], u-jazdowski.pl [dostęp 2020-07-09].
- ↑ Inverted by Maess | TRIANGULATION BLOG [online], triangulationblog.com [dostęp 2019-05-23] [zarchiwizowane z adresu 2013-09-16].
- ↑ kolekcja BWA w Bydgoszczy [online], galeriabwa.bydgoszcz.pl Bydgoszcz [dostęp 2023-05-10] (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Katalog wystawy „Dzień jest za krótki-kilka opowieści autobiograficznych”, wyd. Ośrodek Kultury i Sztuki; Wrocław; 2013, s. 98–104, red. Magdalena Ujma, [1] ISBN 978-83-62290-65-9.
- Katalog wystawy „The Intuitionists” Drawing Papers, wyd. The Drawing Center, Nowy Jork 2014, ISBN 978-0-942324-87-7, s. 46, 104, red. Margaret Sundell, [2]
- Fukt Magazine for Contemporary Drawing 8/9, [3], Revolver Publishing, Berlin, 2010, s. i s.136-139 i 174
- Lampa [4] 5/2011, str 73-74. wyd. Lampa i Iskra Boża, wywiad z artystką
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Profil Maess Anand na stronie Residency Unlimited w języku angielskim, Nowy Jork, 2018
- Anna Zawadzka, Szkicownik podróżny Maess, Obieg.pl. archiwum-obieg.u-jazdowski.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-20)]., 2014
- Profil artystki na stronie Polish Art Paris. polish-artcontemporain.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-29)].
- Anna Stec, „Nie ma sztuki są artyści”. Obieg.pl. obieg.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-14)].
- Maess – rysunek współczesny, Michał Fopp, foppreview, 2011









