Maria Regent-Lechowicz

Maria Regent-Lechowicz

Data i miejsce urodzenia	29 lipca 1925 Radom
Data i miejsce śmierci	15 listopada 2008 Warszawa
Posłanka II kadencji Sejmu PRL
Okres	od 20 lutego 1957 do 20 lutego 1961
Przynależność polityczna	Stronnictwo Demokratyczne
Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości
Okres	od kwietnia 1978 do grudnia 1982
Ambsador PRL w Szwecji
Okres	od 13 kwietnia 1983 do 17 grudnia 1987
Poprzednik	Paweł Cieślar
Następca	Sławomir Dąbrowa
Odznaczenia

Maria Regent-Lechowicz z domu Berger (ur. 29 lipca 1925 w Radomiu, zm. 15 listopada 2008 w Warszawie) – polska sędzia i działaczka społeczna, posłanka na Sejm PRL II kadencji (1957–1961), wiceminister sprawiedliwości (1978–1982), ambasadorka PRL w Szwecji (1983–1987).

W czasie II wojny światowej była słuchaczką tajnych wykładów, pracowała również jako maszynistka w firmie „Ericsson”. W warunkach okupacji w 1943 złożyła egzamin maturalny w Radomiu. W ramach tajnych kompletów uczestniczyła w nauczaniu uniwersyteckim organizowanym w Radomiu przez wykładowców UW. W 1947 uzyskała magisterium na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1970 obroniła doktorat z dziedziny prawa pod kierunkiem Jerzego Śliwowskiego na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika^[1][2].

W 1950 zdała egzamin sędziowski i została mianowana asesorką sądową. Od 1951 pracowała w sądzie rodzinnym w Radomiu (m.in. jako przewodnicząca wydziału karno-rewizyjnego). Od 1953 orzekała w Sądzie Wojewódzkim w Kielcach (orzekając w wydziale zamiejscowym w Radomiu). Sprawowała mandat radnej Miejskiej Rady Narodowej. W 1957 przeniosła się sądu wojewódzkiego w Warszawie. Od 1961 do 1967 pracowała w Ministerstwie Sprawiedliwości jako dyrektorka Departamentu Spraw Nieletnich. Od 1967 do końca lat 70. była radczynią MS^[2]. W 1967 zasiadała w polskiej delegacji na XXII sesję Zgromadzenia Ogólnego ONZ.

W 1949 wstąpiła w szeregi Stronnictwa Demokratycznego, gdzie od 1965 zasiadała w Radzie Naczelnej i Centralnym Sądzie Partyjnym. Była także szefową zespołu Centralnego Komitetu ds. Młodzieży^[3]. Z ramienia Stronnictwa znalazła się w Sejmie PRL II kadencji w 1957 jako reprezentantka okręgu Radom. Zasiadła w Komisjach Wymiaru Sprawiedliwości oraz Kultury i Sztuki. Wybrano ją na Sekretarz Sejmu^[2].

W 1974 Rada Państwa mianowała ją sędzią Sądu Najwyższego (orzekała w Izbie Karnej; ponowna nominacja do SN w 1977). Od kwietnia 1978 do grudnia 1982 sprawowała funkcję podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. Była członkinią Komitetu ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet ONZ (1982–1986)^[4]. W 1983 rozpoczęła misję ambasadora PRL w Szwecji^[5]. Była wówczas jedynym politykiem SD sprawującym funkcję ambasadorską^[6], a zarazem pierwszą w historii Polski kobietą na stanowisku ambasadorskim^[7][8]. W 1985 przewodniczyła obradom XIII Kongresu SD jako delegatka z województwa tarnobrzeskiego^[9]. W 1987 powróciła do kraju.

Odznaczona m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Medalem "20-lecia Światowej Rady Pokoju" (1969)^[10].

Córka Stanisława i Wandy^[2]. Jej bratem był Janusz Karsz (1911–1971)^[11], aktor, reżyser i kierownik pracowni teatrów lalkowych^[12], siostrą – Elżbieta Wnukowa. Z pierwszym mężem miała syna i córkę^[13]. Jej drugim mężem był Włodzimierz Lechowicz^[14].

Zmarła w listopadzie 2008. Została pochowana na cmentarzu rzymskokatolickim w Radomiu^[15].

• Maria Regent-Lechowicz, w: Henryk Wosiński, Stronnictwo Demokratyczne w Polsce Ludowej. Cz. 3: Udział Stronnictwa w pracach parlamentu PRL w latach 1944–1968 (red. Wiktoria Beczek), Warszawa 1969, s. 112 (nota biograficzna ze zdjęciem).
• Sylwetka w Biuletynie Stronnictwa Demokratycznego, nr 12 (134), grudzień 1977, s. 53 (dział: „Nominacje Rady Państwa”).

• Strona sejmowa posła II kadencji