Max Mara

Max Mara

Max Mara S.r.l.

Sklep Max Mara w Madrycie
Państwo	Włochy
Siedziba	Reggio nell’Emilia
Adres	Via Giulia Maramotti 4
Data powstania	1951
Forma prawna	spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Prezes	Luigi Maramotti
Udziałowcy	Luigi Maramotti Ignazio Maramotti Ludovica Maramotti
Zatrudnienie	~5 500 (2024)
Dane finansowe (2024)
Przychody	1,4 mld USD
brak współrzędnych
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Max Mara (wł. wymowa: [ˌmaks ˈmaːra]) – włoskie przedsiębiorstwo modowe specjalizujące się w produkcji luksusowej odzieży prêt-à-porter^[1][2]. Zostało założone w 1951 roku w Reggio nell’Emilia przez Achille Maramottiego (7 stycznia 1927 – 12 stycznia 2005)^[3][4]. W październiku 2024 roku firma posiadała 502 sklepy w 69 krajach świata^[5]. Max Mara jest sponsorem nagrody Max Mara Art Prize for Women, prestiżowego wyróżnienia dla artystek z Wielkiej Brytanii^[6][7].

Firma została założona w 1951 roku przez Achille Maramottiego w Reggio Emilia pod pierwotną nazwą Confezioni Maramotti^[1][2]. Celem przedsiębiorstwa było wprowadzenie amerykańskich procesów przemysłowych do europejskiej kultury krawieckiej, tworząc tym samym włoski prêt-à-porter^[4]. Maramotti był prawnikiem z wykształcenia, który ukończył studia na Uniwersytecie w Parmie, a pasję do krawiectwa przejął od swojej babci prowadzącej atelier^[3].

W 1957 roku przedsiębiorstwo rozszerzyło działalność i przeniosło się do nowej siedziby zaprojektowanej przez architektów Antonio Pastoriniego i Eugenio Salvaraniego, zmieniając nazwę na Max Mara^[8]. Nazwa marki składa się z członu „Max”, będącego superlatywem nadającym międzynarodowy charakter, oraz „Mara”, zdrobnienia od nazwiska założyciela^[1].

Achille Maramotti wybrał męski płaszcz jako ikoniczny element damskiej garderoby, a w latach 60. XX wieku Max Mara utworzyła studio kreatywne zajmujące się badaniem ekspresji i personalizacji odzieży wierzchniej^[1][9]. W latach 70. i 80. XX wieku firma rozpoczęła współpracę z międzynarodowymi projektantami, takimi jak Anne-Marie Beretta, Karl Lagerfeld i Jean-Charles de Castelbajac^[2].

W 1981 roku francuska projektantka Anne-Marie Beretta stworzyła model płaszcza 101801, wełniano-kaszmirnowy płaszcz w kolorze wielbłądzim, który stał się najbardziej rozpoznawalnym produktem Max Mara na świecie^[10][11]. Inspirowany męskim płaszczem typu ulster, charakteryzuje się unikalnym krojem oversize z kimonowym rękawem oraz charakterystyczną stębnówką zwaną „puntino”^[10].

W 2003 roku Max Mara przeniosła się do nowego kampusu w Reggio Emilia przy Via Giulia Maramotti, natomiast dawna fabryka przy Via Fratelli Cervi została przekształcona w przestrzeń wystawienniczą dla kolekcji sztuki współczesnej Achille Maramottiego, znaną jako Collezione Maramotti^[8]. W 2013 roku Jennifer Garner została pierwszą ambasadorką marki, prowadząc kampanię reklamową akcesoriów jesień/zima, której autorem zdjęć był Mario Sorrenti^[12][13].

W 2024 roku Max Mara Fashion Group oficjalnie ogłosiła rezygnację z futer naturalnych we wszystkich swoich kolekcjach, dołączając do grona marek takich jak Gucci, Versace, Prada i Armani^[14][15].

Max Mara stworzyła ponad 35 linii produktowych^[2]. Oprócz głównej linii Max Mara womenswear, portfolio firmy obejmuje marki Sportmax, Sportmax Code, Weekend Max Mara, Marella, Pennyblack, iBlues, MAX&Co. oraz Marina Rinaldi^[4][16]. Marina Rinaldi, założona w 1980 roku i nazwana na cześć prababci Achille Maramottiego, która w 1850 roku prowadziła atelier w Reggio Emilia, specjalizuje się w odzieży dla kobiet w większych rozmiarach^[17].

Weekend Max Mara to linia casualowa powstała w 1983 roku, skierowana do kobiet preferujących miejski styl swobodny^[16]. Sportmax charakteryzuje się śmiałymi fasonami i intensywną kolorystyką, łącząc sportowego ducha z wyszukaną elegancją^[16].

Nagroda Max Mara Art Prize for Women została ustanowiona w 2005 roku we współpracy z londyńską galerią Whitechapel Gallery^[6][7]. Jest to jedyna nagroda w dziedzinie sztuk wizualnych skierowana do wschodzących artystek mieszkających i pracujących w Wielkiej Brytanii^[7]. Od 2007 roku partnerem projektu jest również Collezione Maramotti w Reggio Emilia^[6][18].

Przyznawana co dwa lata nagroda zapewnia sześciomiesięczną rezydencję we Włoszech, podczas której artystka prowadzi badania i tworzy nowy projekt^[7][18]. Powstałe dzieło jest następnie wystawiane w Whitechapel Gallery w Londynie oraz w Collezione Maramotti, a następnie trafia do stałej kolekcji tej ostatniej instytucji^[7]. W 2007 roku nagroda otrzymała British Council Arts & Business International Award^[6].

Achille Maramotti urodził się 7 stycznia 1927 roku w Reggio Emilia i otrzymał wykształcenie prawnicze na Uniwersytecie w Parmie^[3]. Zmarł 12 stycznia 2005 roku w Albinea po długiej chorobie^[3]. Dwóch synów i córka Maramottiego – Luigi, Ignazio i Ludovica – kontynuują działalność w firmie, przy czym Luigi Maramotti pełni funkcję przewodniczącego zarządu^[3][12].

Achille Maramotti był także wiceprzewodniczącym Credito Emiliano SpA, regionalnego banku włoskiego, w którym jego rodzina posiadała największy pakiet akcji, oraz członkiem zarządu UniCredito Italiano SpA i Mediobanca SpA^[3]. Po jego śmierci, zgodnie z testamentem, jego obszerna kolekcja sztuki współczesnej z Europy i Ameryki została udostępniona publicznie w Collezione Maramotti^[8].

• Oficjalna strona Max Mara
• Collezione Maramotti