Max Meckel

Max Meckel

Maximilian Emanuel Franz Meckel

Max Meckel, pocz. XX w.
Data i miejsce urodzenia	28 listopada 1847 Dahlen
Data i miejsce śmierci	24 grudnia 1910 Fryburg Bryzgowijski
Narodowość	niemiecka
Dziedzina sztuki	architektura
Epoka	gotyk
Ważne dzieła
Ratusz Frankfurter Römer(inne języki)
Multimedia w Wikimedia Commons

Max Meckel (właśc. Maximilian Emanuel Franz Meckel, ur. 28 listopada 1847 w Dahlen (Mönchengladbach), zm. 24 grudnia 1910 we Fryburgu Bryzgowijskim ) – niemiecki architekt, radca budowlany (Baurat), projektant ratusza Frankfurter Römer(inne języki) (1896–1900).

W latach 1865–1870 kształcił się w Kolonii jako kamieniarz i architekt. Od 1871 do 1873 roku był kierownikiem budowy podczas odbudowy Katedry Cesarskiej we Frankfurcie nad Menem pod kierunkiem architekta katedralnego Denzigera(inne języki). Od 1874 roku pracował we Frankfurcie jako niezależny architekt. Od 1887 do 1892 roku był architektem diecezjalnym diecezji Limburskiej. Kolejne lata spędził we Fryburgu, gdzie przez pewien czas (1894–1900) pełnił funkcję dyrektora budowlanego arcybiskupstwa. Był jednym z najwybitniejszych i najbardziej płodnych architektów gotyckich swoich czasów^[1].

Zbudował ponad 50 kościołów w stylu neogotyckim, w tym kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy (niem. Maria-Hilf-Kirche) w Wiesbaden (1893–1895) i kaplicę św. Rocha w Bingen(inne języki) (1893–1895). Zaprojektował szereg neogotyckich kościołów na przedmieściach Frankfurtu: w Bornheim (kościół św. Józefa, 1874/75–77, rozbudowany 1893–95), Oberrad (kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa, 1890–1893), Fechenheim (kościół Najświętszego Serca, 1892/95–96) i Eckenheim (kościół Najświętszego Serca, 1897; nawa główna rozebrana w 1961, wieża zachowana). W 1883 roku zlecono mu renowację kościoła krzyżackiego w Frankfurt-Sachsenhausen. Jego najważniejszym projektem architektonicznym we Frankfurcie była przebudowa trójspadowej fasady gotyckiego ratusza Frankfurter Römer(inne języki). Jego projekty na konkurs w 1889 roku były niezwykle imponujące i szybko spotkały się z entuzjastycznym przyjęciem cesarza Wilhelma II. Jednak szacowane koszty budowy okazały się zdecydowanie zbyt wysokie dla rady miasta Frankfurt. M. został wówczas poproszony o opracowanie prostszego projektu, który został złożony w 1894 roku i realizowany od 1896 roku. Jego najważniejszą innowacją architektoniczną w trójspadowej fasadzie było dodanie rzymskiego balkonu^[1].

Wśród innych jego dzieł architektury we Frankfurcie można wymienić Szpital św. Józefa dla sióstr zakonnych z Dernbach przy Koselstraße 15 (1892; odrestaurowany w latach 2012–2013, od tego czasu pełni funkcję „centrum integracyjnego” Kościoła katolickiego z żłobkiem i domem opieki)^[1].

Był również (wspólnie z Josephem Seitzem) twórcą projektu pomnik Mikołaja Kopernika we Fromborku, wzniesionego w 1909 i zburzonego w 1948 na fali powojennych rozliczeń z historią^[2][3][4].